فرناز گل محمدی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به اهمیت توجه والدین به سلامت روان کودکان و نوجوانان اظهار کرد: سنین دو تا ۱۲ سالگی فرزندان دوران کودکی و سنین ۱۲ تا ۱۸ سال آنها دورانی نوجوانی است، مغز کودکان و صفتهای شخصیتی آنها در این دوران در حال تکامل است و به طور یقین استرسهای محیط اطراف می تواند این تکامل را از ریل طبیعی خود خارج کند و زمینه ساز اختلالات متفاوت روانپزشکی و جسمانی در آنها شود و ضرورت دارد که والدین در محیط خانواده به سلامت روان کودکان در این دوران که تکامل مغز در جریان است بسیار توجه کنند.
وی ادامه داد: در دروان نوجوانی هم تکامل فرزندان همچنان ادامه دارد بسیاری از اوقات فکر می کنیم که نوجوانان به دلیل اینکه به بلوغ می رسد دیگر تکامل آنها کامل شده در حالی که بسیاری از قسمتهای مغز انسان حتی تا سن ۲۵ سالگی در حال تکامل بوده و نواحی پیشانی قشر خاکستری مغز از نواحی مهم مغز انسان در تصمیم گیری در کنترل تکانهها بوده نیز در حال تکامل است، به همین دلیل شاید خیلی از اوقات می بینیم که نوجوانان اندام شان مانند افراد بزرگسال است اما شاید در خیلی از موارد نمی توانیم انتظار داشته باشیم که نوجوانان تصمیمهای عاقلانه ای گرفته و بتوانند همه جوانب را در نظر بگیرند.
داشتن بینش ضد و نقیض در دوران نوجوانی
فوق تخصص روانپزشکی اطفال تصریح کرد: نوجوانی از نظرهای زیادی مهم است جنبه جسمانی نوجوانی مساله بلوغ حائز اهمیت بوده و هورمون های جنسی که در فرد در این دوران افزایش پیدا می کند و تغییر و تحولاتی که در بدن نوجوان در این دوران اتفاق می افتد و همه این موارد برای نوجوانان بسیار تنش آفرین است و از سوی دیگر نوجوان در این دوران از نظر روحی هم تکامل پیدا می کند و دورانی است که اراده او به شدت رشد پیدا می کند و نوجوان بسیار تمایل به استقلال دارد و در این دوران احساس همه توانی می کند.
وی تاکید کرد: یعنی نوجوان در این دوران احساس می کند که از عهده همه کاری بر می آید و از سوی دیگر یک بینش ضد و نقیض هم دارد یعنی برای مثال به نوجوان گفته که فلان دوست او با بی احتیاطی سوار بر موتور شده و تصادف کرد و در بیماسرستان بستری است و او این موضوع را قبول دارد اما در عین حال دیدگان نوجوان این است که بسیار زرنگ تر از دوستش است و این دیدگاه به دلیل داشتن بینش ضد و نقیض بوده و فکر می کند این اتفاق ها برای خود او نمی افتد.
گل محمدی در خصوص اهمیت نقش والدین در سلامت روان کودکان و نوجوانان گفت: والدین نقش بسیار تاثیر گذاری در این زمینه دارند از لحظه اول تولد نوع مراقبتی که والدین از فرزندشان دارند تا پایان سنین نوجوانی در این زمینه بسیار موثر است و این مورد را باید والدین در نظر بگیرند که به ویژه در دوران کودکی فرزندان به رفتارهای والدین بسیار توجه می کنند و در این سنین معمولاً در همه موارد الگوی کودکان والدین است و اینکه والدین چقدر خویشتن دار هستند و پاسخ آنها به تنشهای محیطی چگونه است حائز اهمیت بوده به دلیل اینکه کودکان بسیار تحت تاثیر این مساله قرار می گیرند.
وی عنوان کرد: سازگاری والدین در مسائل روزمره و رعایت اصول بهداشت روان در محیط خانواده در نوع الگوبرداری فرزندان بسیار موثر است و این نوع رفتار والدین موجب می شود که فرزندان آنها بتوانند یک کودکی و نوجوانی خوبی را سپری کنند، در واقع نوع ارتباط درست والدین با فرزندان در دوران کودکی و نوجوانی نیز بسیار مهم است، سبک فرزند پروری خوب و مناسب بوده که درعین حال که کودک و نوجوان را کنترل می کند حمایت گر او هم باشد و این سبک بهترین نوع فرزند پروری است که ضرورت دارد والدین برخودار باشند.
کنترل فرزندان و حمایت از آنها؛ بهترین نوع سبک فرزندپروری
فوق تخصص روانپزشکی اطفال اظهار کرد: سبک فرزندپروری که تنها به باید و نبایدها تاکید دارد یا سبک فرزندپروری والدینی که تنها خواستههای فرزند را بدون محدودیت تامین کرده و او را در پر قو بزرگ می کنند یا سبک فرزند پروری که غفلت گراینه است و توجهی به فرزند و هیچ نوع حمایتی از او ندارند در همه این نوع سبکهای فرزندپروری والدین می تواند ریشه بسیاری از مسائل روانپزشکی و رفتاری در کودکان و نوجوانان باشد و بهترین سبک و نوع فرزند پروری آن است که والدین در عین حال که فرزند را کنترل می کنند او را حمایت درست هم بکنند.
وی خاطرنشان کرد: پدر و مادر باید ابراز احساسات خوبی نسبت به نوجوانان داشته باشند تا آنها هم این ابراز احساسات متقابل را به والدین ارائه دهند، فرزندان بیشتر آموزش ها را در این زمینه در محیط خانواده از والدین یاد می گیرند و نوع برخورد والدین در مورد بروز احساسات در محیط خانه و کنترل خشم آنها بسیار موثر است و فرزندان نوجوان معمولاً از رفتارهای والدین الگوبرداری می کنند، پدر و مادر در محیط خانواده باید سعی کنند از سن سه سالگی کودکان که شناخت پیدا می کنند بروز احساسات را به آنها با انجام کارهای متفاوت مانند کتاب خواندن، نقاشی کشیدن و نشان دادن برچسبهای متفاوت یاد دهند.
گل محمدی اضافه کرد: پدر و مادر باید به فرزندان کودک و نوجوان خود یاد دهند وقتی آنها خسته هستند بعد از استراحت و رفع خستگی می توانند درباره موضوع حرف بزنند یا اگر والدین از موضوعی ناراحت هستند باید به کودکان تفهیم کنند که رفتارشان والدین را ناراحت و خشمگین کرده و از می خواهند که بعد در مورد موضوع صحبت کنند وباید مرحله به مرحله در زندگی این نوع رفتارها و بروز احساسات را به کودکان و نوجوانان در زندگی بیاموزند. در مورد ابراز خشم به نوجوانان هم می توانند مفاهیم را به آنها بیاموزند و برای کودکان هم باید در نظر بگیرند که میزان توانایی آنها از درک مفاهیم چه میزان است.
وی تصریح کرد: انسانها دارای توانمندیها و فرا اندیشی هستند و مثلث فکر احساس و رفتار بسیار مهم بوده و فرد باید بتواند با این مثلث شناختی پیش برود تا کم کم قادر باشد به سمت تغییر رفتار گام بردارد، گاهی اوقات دیده می شود نوجوانانی هستند که نمی توانند در مورد افکارشان صحبت کنند و هر صحبتی که می کنند در مورد رفتارهایی است که به دنبال احساس به آنها دست می دهد این مورد نقص را نشان می دهد، اینکه فرد احساسات را بشناسد بسیار مهم بوده و قدم اول در این مثلث شناختی است و در واقع همه احساسات در یک فرد نرمال تجربه می شوند و یک انسان معمولی خشم را هم تجربه می کند و امری طبیعی است و اینکه بتواند چطور آن را مدیریت کند وابسته به نوع یادگیری او از رفتارهای والدین در محیط خانواده است و نکته مهم تر اینکه باید نوجوانان علاوه بر بروز احساسات بتوانند در مورد افکارشان با والدین حرف بزنند.
