نجمه امیرخانی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، اظهار کرد:مرور مکرر خاطرات تلخ و ناخوشایند و زخم‌های روحی که نادیده گرفته شدند در بلند مدت کینه را ایجاد می‌کند که معمولاً از یک اتفاق به وجود نمی‌آید، هنگامی که احساسات ناخوشایند و دلخوری‌ها بیان و ترمیم نشوند، به مرور در ذهن انباشته می‌شوند، حتی سال‌ها بعد نیز می‌توانند بر رابطه و ارتباطات سایه بیندازند.
وی افزود: کنار گذاشتن کینه به معنای فراموش کردن و تأیید رفتار اشتباه نیست، بلکه بدین معنااست که نباید افراد اجازه دهند، گذشته، آرامش امروز و آینده رابطه و ارتباطات را کنترل کند، برای مدیریت این موضوع باید احساساتی که رفع نشده را شناسایی و مسئله را از جوانب مختلف بررسی کنند، شناخت ریشه کینه، اولین قدم برای رهایی از آن است.
روانشناس و مشاور خانواده درخصوص نقش گفت‌وگو کردن ، گفت :به افراد توصیه می‌شود درباره زخم‌های قدیمی گفت‌وگو و به جای سرزنش، احساسات خود را بررسی کنند ، هدف از گفت‌وگو، درک کردن و ترمیم است، نباید موضوع برنده شدن در بحث مطرح باشد.
وی ادامه داد: اگر افراد مرتکب اشتباهی شدند، از عذرخواهی صادقانه، پذیرش مسئولیت و تغییر رفتار، از مهم‌ترین عوامل کاهش کینه هستند که می‌توانند از این روش‌ها استفاده کنند، باید بدانیم بدون ترمیم رابطه ، انتظار فراموش شدن زخم‌ها واقع‌بینانه نیست.
امیرخانی بابیان اینکه مرور مداوم خاطرات تلخ و ناخوشایند گذشته در رفع مسئله کمک کننده نیست و تبعاتی را به همراه دارد، تصریح کرد: مرور ذهنی مکرر این اتفاقات احساس خشم و رنج را زنده نگه می‌دارد، یادگیری و تمرکز بر زمان حال و رقم زدن تجربه‌های مثبت جدید در کاهش بار هیجانی خاطرات تلخ و ناخوشایند نقش دارد و موثر است.
نظر شما