سهیلا مهین‌پرور در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، اظهار کرد: کوتاه شدن روزها و آغاز فصل پاییز و زمستان، احساس غمگینی، بی‌حوصلگی و کاهش انرژی را ایجاد می‌کند؛ تمایل به حضور در جمع کاهش می‌یابد و فعالیت‌هایی که در گذشته لذت‌بخش بوده‌اند، دیگر جذابیت سابق را ندارند. این تغییرات گاهی می‌توانند نشانه‌ای از اختلال عاطفی فصلی یا افسردگی فصلی باشند.
وی افزود: افسردگی فصلی نوعی اختلال خلقی است که معمولاً در فصل‌های پاییز و زمستان آغاز می‌شود و با تغییر فصل و افزایش نور روز در بهار و تابستان بهبود می‌یابد. کاهش نور خورشید می‌تواند بر ساعت زیستی بدن، الگوی خواب و تنظیم برخی مواد شیمیایی مغز، از جمله سروتونین و ملاتونین، تأثیر بگذارد و در بروز این اختلال نقش داشته باشد.
روان‌شناس و روان‌درمانگر گفت: علائم افسردگی فصلی ممکن است شامل احساس غمگینی مداوم، خستگی، افزایش خواب، تغییر اشتها، تمایل بیشتر به مصرف کربوهیدرات‌ها، کاهش تمرکز، کناره‌گیری اجتماعی و از دست دادن علاقه برای انجام فعالیت‌های روزمره باشد. البته صرفاً احساس بی‌حوصلگی در روزهای سرد به معنای ابتلا به افسردگی فصلی نیست؛ تداوم علائم، شدت آن‌ها و تأثیر بر زندگی روزمره اهمیت دارد.
وی ادامه داد: قرار گرفتن منظم در معرض نور طبیعی روز، داشتن فعالیت بدنی، تنظیم ساعت خواب، حفظ ارتباط با دوستان و خانواده و برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های لذت‌بخش می‌توانند کمک‌کننده باشند. همچنین در صورت تداوم و شدت علائم بیماری، مراجعه به روان‌شناس یا روان‌پزشک توصیه می شود.
مهین‌پرور خاطرنشان کرد: روان‌درمانی، نوردرمانی و در برخی موارد درمان دارویی، از روش‌های مؤثر برای مدیریت این اختلال هستند. انتخاب روش درمان باید متناسب با شرایط هر فرد و با نظر متخصص انجام شود.
روان‌شناس و روان‌درمانگر تصریح کرد: اگر حالات روانی برخی افراد با تغییر فصل دگرگون می‌شود، لازم نیست آن را صرفاً به حساب ضعف اراده یا حساسیت بیش از حد بگذارند؛ شناخت علائم، جدی گرفتن نیازهای روانی و کمک گرفتن از متخصص، گام‌هایی مهم برای مراقبت از سلامت روان هستند.
نظر شما