به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، نرخ بیکاری در کشورهای جهان طی سال ۲۰۲۶ تفاوت‌های قابل‌توجهی دارد و از شرایط متفاوت اقتصادی، ساختار بازار کار، روند رشد اقتصادی و تحولات جمعیتی تاثیر می‌پذیرد. داده‌های گزارش اکتبر ۲۰۲۶ نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده در ۱۰۳ کشور را مقایسه می‌کند و تصویری از وضعیت بازارهای کار در اقتصادهای توسعه‌یافته و کشورهای درحال‌توسعه ارائه می‌دهد.
بر اساس این داده‌ها، بعضی کشورها با نرخ‌های به‌نسبت پایین بیکاری روبه‌رو هستند، اما در تعدادی از اقتصادها، یافتن شغل به یکی از چالش‌های اصلی معیشتی تبدیل شده است. در این میان، تفاوت میان کشورهای دارای اقتصادهای پیشرفته نیز نشان می‌دهد که سطح توسعه اقتصادی به‌تنهایی تضمین‌کننده پایین بودن نرخ بیکاری نیست و عواملی مانند تقاضای داخلی، وضعیت صنایع، سرمایه‌گذاری و توانایی بازار کار در جذب نیروی انسانی نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.
سودان و آفریقای جنوبی در صدر جدول بیکاری جهان
سودان با نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده ۵۹.۵ درصد در سال ۲۰۲۶، بالاترین جایگاه را در میان ۱۰۳ کشور بررسی‌شده به خود اختصاص داده است. این رقم در شرایطی ثبت شده که درگیری‌های طولانی‌مدت، اقتصاد این کشور را با اختلال‌های گسترده مواجه کرده و بر فعالیت‌های اقتصادی و فرصت‌های اشتغال تاثیر گذاشته است.
آفریقای جنوبی با نرخ بیکاری ۳۳.۲ درصد در رتبه دوم قرار دارد. چالش‌های ساختاری بازار کار این کشور موجب شده است که بخش بزرگی از نیروی کار همچنان با دشواری در یافتن شغل روبه‌رو باشد. فاصله قابل‌توجه میان نرخ بیکاری آفریقای جنوبی و بسیاری از اقتصادهای دیگر، ابعاد این چالش را آشکار می‌کند.
گرجستان با نرخ ۱۳.۹ درصد در رتبه سوم قرار گرفته و پس از آن ارمنستان با ۱۲.۸ درصد در جایگاه چهارم ایستاده است. مراکش و بوسنی و هرزگوین نیز هر دو با نرخ بیکاری ۱۲.۲ درصد در رتبه پنجم مشترک قرار دارند.
مقدونیه شمالی با نرخ ۱۱.۵ درصد، اوکراین با ۱۰.۲ درصد و فنلاند نیز با همین نرخ در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند. اسپانیا با نرخ ۹.۸ درصد در جایگاه دهم ایستاده است. شیلی با ۹.۵ درصد و باهاما با ۹.۳ درصد نیز در میان کشورهای دارای نرخ بیکاری بالا قرار دارند.
تفاوت چشمگیر بازار کار در کشورهای اروپایی
اروپا یکی از مناطقی است که اختلاف نرخ بیکاری میان کشورهای آن قابل‌توجه است. بر اساس پیش‌بینی‌های منتشرشده، فنلاند با نرخ بیکاری ۱۰.۲ درصد در میان اقتصادهای اروپایی بررسی‌شده وضعیت دشوارتری دارد؛ رقمی که بیش از سه برابر نرخ ۳.۲ درصدی لهستان است.
ضعف تقاضای داخلی و رکود طولانی‌مدت در بخش ساخت‌وساز از عواملی هستند که بر روند استخدام در فنلاند فشار وارد کرده‌اند. کاهش فعالیت در بخش‌هایی که به سرمایه‌گذاری و تقاضای داخلی وابسته‌اند، می‌تواند فرصت‌های شغلی جدید را محدود کند و بازگشت بیکاران به بازار کار را دشوارتر سازد.
اسپانیا نیز با نرخ بیکاری ۹.۸ درصد همچنان با چالش‌های بازار کار مواجه است. فرانسه با نرخ پیش‌بینی‌شده ۸.۴ درصد، بیش از دو برابر آلمان با نرخ ۴ درصد بیکاری دارد. این تفاوت در شرایطی دیده می‌شود که بخش تولید آلمان نیز با ضعف‌هایی روبه‌روست.
اختلاف میان این کشورها نشان می‌دهد که حتی در منطقه‌ای با پیوندهای اقتصادی گسترده و سطح بالای توسعه، شرایط اشتغال می‌تواند از کشوری به کشور دیگر تفاوت زیادی داشته باشد. ترکیب فعالیت‌های اقتصادی، وضعیت صنایع، تقاضای نیروی کار و توانایی اقتصادها در ایجاد فرصت‌های شغلی از عوامل مؤثر بر این تفاوت‌ها به‌شمار می‌روند.
در آمریکای شمالی نیز نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده ایالات متحده ۴.۲ درصد و کانادا ۶.۵ درصد است. با وجود نرخ پایین‌تر بیکاری در آمریکا، بازار کار این کشور با وضعیتی روبه‌روست که در آن هم تعدیل نیرو محدود مانده و هم استخدام نیروی جدید با احتیاط بیشتری انجام می‌شود.
چرا نرخ پایین بیکاری در آسیا تمام واقعیت بازار کار را نشان نمی‌دهد؟
چین و هند، دو کشور پرجمعیت جهان، در پیش‌بینی‌های سال ۲۰۲۶ به‌ترتیب با نرخ بیکاری ۵.۱ و ۵ درصد روبه‌رو هستند. این ارقام در مقایسه با بسیاری از کشورهای حاضر در بالای جدول پایین‌تر است، اما به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که یافتن شغل در این دو اقتصاد برای همه گروه‌های جمعیتی آسان است.
یکی از چالش‌های مهم چین، ورود شمار زیادی از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی به بازار کار است. بر اساس برآوردهای مطرح‌شده در گزارش، انتظار می‌رفت ۱۲.۷ میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاهی در سال ۲۰۲۶ وارد بازار کار این کشور شوند. ورود این جمعیت بزرگ در شرایطی که استخدام با احتیاط انجام می‌شود، رقابت برای دستیابی به فرصت‌های شغلی، به‌ویژه مشاغل مناسب فارغ‌التحصیلان را افزایش می‌دهد.
گسترش هوش مصنوعی و نگرانی‌ها درباره تاثیر آن بر مشاغل ابتدایی و موقعیت‌های مناسب نیروهای تازه‌وارد نیز به یکی از موضوعات مورد توجه در بازار کار چین تبدیل شده است. با این حال، میزان تاثیر این فناوری بر اشتغال به نوع فعالیت، سرعت پذیرش فناوری و توانایی اقتصاد در ایجاد مشاغل جدید بستگی دارد.
هند نیز با چالش جمعیت جوان و ضرورت ایجاد فرصت‌های شغلی متناسب با آن روبه‌رو است. افراد ۱۵ تا ۲۹ ساله حدود یک‌چهارم جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند؛ جمعیتی که در گزارش حدود ۳۶۷ میلیون نفر برآورد شده است. بر اساس داده‌های بانک جهانی که در گزارش به آن استناد شده، نرخ بیکاری جوانان هند در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶ درصد بوده است.
این وضعیت نشان می‌دهد که برخورداری از جمعیت جوان و نیروی کار گسترده، بدون ایجاد فرصت‌های شغلی کافی و متناسب با مهارت‌ها به مزیت اقتصادی تبدیل نمی‌شود. توانایی اقتصاد در جذب فارغ‌التحصیلان، توسعه مهارت‌های حرفه‌ای و فراهم کردن زمینه اشتغال پایدار، در تعیین چشم‌انداز بازار کار این کشورها اهمیت دارد.
نظر شما