بررسیهای جدید نشان میدهد که بالاترین نرخهای مالکیت مسکن در جهان متعلق به کشورهای بلوک شرق سابق و چین بهدنبال اصلاحات ساختاری و خصوصیسازیهای دولتی است و ثروتمندترین اقتصادهای جهان با تکیه بر بازارهای اجارهای قدرتمند و قوانین حمایتی، پایینترین نرخهای تملک را دارند.
خرید خانه در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان به کابوسی غیرقابلتحمل تبدیل شده است؛ نسبت قیمت خانه به درآمد خانوار بهطور بیسابقهای افزایش داشته و شهرهایی همچون هنگکنگ و لسآنجلس با نسبتهای بیش از ۱۰، دسترسی به مسکن را برای طبقات متوسط بهطور تقریبی ناممکن کردهاند.
