به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، تازه‌ترین گزارش استطاعت‌پذیری مسکن در سطح بین‌المللی (International Housing Affordability)، نشان می‌دهد که در بعضی از کلان‌شهرها، قیمت خانه آن‌قدر از درآمد خانوارها فاصله گرفته است که خرید یک خانه معمولی برای خانواده‌ای با درآمد متوسط، عملاً بسیار دشوار شده است. این گزارش، میانگین قیمت خانه را با میانگین درآمد خانواده‌ها مقایسه می‌کند. در این معیار، نسبت بالاتر از ۹ برابر درآمد سالانه در گروه «کاملاً غیرقابل‌استطاعت» قرار می‌گیرد. هنگ‌کنگ با نسبت ۱۴.۱ و سیدنی با ۱۴.۰، در صدر این فهرست، قرار دارند. پس از آن‌ها سن‌خوزه با ۱۱.۳، آدلاید با ۱۱.۲ و ونکوور با ۱۰.۸، قرار گرفته‌اند. نکته قابل‌توجه این است که حتی در بعضی از شهرهایی که قیمت خانه در آن‌ها کاهش‌یافته یا رشد آن متوقف شده است، هزینه تأمین مالی خرید خانه، همچنان فشار زیادی بر خانوارها وارد می‌کند. در ادامه به معرفی شهرهایی می‌پردازیم که خرید خانه در آن‌ها غیرممکن شده است:
هنگ‌کنگ؛ گران‌ترین بازار مسکن جهان
در گزارش ، هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ برای شانزدهمین سال متوالی، به‌عنوان غیرقابل‌استطاعت‌ترین بازار مسکن جهان، شناخته شده است. نسبت میانگین قیمت خانه به میانگین درآمد خانوار در این شهر، ۱۴.۱ است؛ به این معنا که قیمت یک خانه معمولی حدود ۱۴ برابر درآمد سالانه خانوار است. باوجوداین، وضعیت نسبت به اوج بحران در سال ،۲۰۲۱ اندکی بهتر شده است؛ زمانی که این نسبت به ۲۳.۲ رسیده بود. قیمت مسکن خصوصی نیز تا سال ،۲۰۲۵ حدود ۲۶ درصد از اوج خود، کاهش‌یافته بود، هرچند تا ماه آوریل ،۲۰۲۶ بخشی از این کاهش جبران شد. یکی از دلایل اصلی دشواری خرید خانه در هنگ‌کنگ، محدودیت شدید زمین قابل‌ساخت در کنار تقاضای بسیار زیاد است. علاوه بر این، ساختار بازار مسکن شهر، بسیار متفاوت از بسیاری از کلان‌شهرهای جهان است. حدود یک‌سوم جمعیت هنگ‌کنگ در مسکن اجاره‌ای عمومی زندگی می‌کنند. بنابراین اگرچه نسبت قیمت خانه به درآمد، نشان‌دهنده فشار بازار خصوصی است، تمام وضعیت مسکن جمعیت هنگ‌کنگ را نشان نمی‌دهد.
سیدنی؛ دومین شهر مسکن خارج از توان مالی خانوارها در جهان
سیدنی با نسبت ۱۴.۰ تقریبا در کنار هنگ‌کنگ قرار گرفته است و دومین بازار غیرقابل‌استطاعت جهان در گزارش ۲۰۲۶ است. این رقم به این معنا است که قیمت میانگین خانه حدود ۱۴ برابر میانگین درآمد سالانه خانوار است. در نتیجه، حتی خانواده‌هایی که درآمد مناسبی دارند نیز برای جمع‌آوری پیش‌پرداخت و تامین هزینه وام مسکن، با مانع جدی روبه‌رو هستند. یکی از مشکلات اصلی سیدنی، فاصله میان رشد جمعیت و تقاضای مسکن با عرضه خانه در مناطق دارای دسترسی مناسب به شغل و خدمات شهری است. علاوه بر قیمت بالای خانه، افزایش نرخ بهره نیز قدرت وام‌گیری خانوارها را کاهش داده است. داده‌های جدید بازار استرالیا نشان می‌دهد که در سال ،۲۰۲۶ ارزش املاک در سیدنی نسبت به اوج اخیر، کاهش محسوسی داشته است، اما افزایش هزینه وام باعث نشده است این کاهش قیمت لزوما به معنای دسترسی آسان‌تر خانوارهای جدید به مالکیت باشد.
سن‌خوزه؛ شهری که درآمد بالا هم مشکل مسکن را حل نمی‌کند
سن‌خوزه در ایالات متحده با نسبت ،۱۱.۳ در رتبه سوم بازارهای غیرقابل‌استطاعت جهان قرار گرفته است. این شهر در قلب منطقه فناوری کالیفرنیا واقع شده است و حضور شرکت‌های بزرگ فناوری و مشاغل پردرآمد، تقاضای بالایی برای مسکن ایجاد کرده است، اما افزایش درآمد در این منطقه با افزایش قیمت زمین و خانه، همگام نبوده است. مشکل سن‌خوزه، نمونه‌ای مهم از یک تناقض شهری است؛ اینکه یک شهر می‌تواند از نظر اقتصادی بسیار ثروتمند باشد، اما نیروی کار آن توان خرید خانه را نداشته باشد. قیمت بالای زمین، محدودیت توسعه شهری و تقاضای ناشی از بازار کار، موجب شده است حتی خانوارهایی با درآمدهای نسبتا بالا نیز گاهی به اجاره‌نشینی، خانه‌های کوچک‌تر یا سکونت در شهرهای دورتر روی بیاورند.
ونکوور؛ فاصله عمیق میان درآمد و قیمت خانه
ونکوور با نسبت ۱۰.۸ در سال ،۲۰۲۶ همچنان در گروه بازارهای کاملاً غیرقابل‌استطاعت، قرار دارد و در رتبه پنجم جهانی ایستاده است. این شهر از سال‌های پیش با رشد سریع قیمت مسکن، مواجه بوده است و ترکیب محدودیت زمین، جذابیت اقتصادی و جغرافیایی و رشد تقاضا، فشار زیادی بر بازار وارد کرده است. حتی زمانی که قیمت خانه کاهش می‌یابد، مشکل مسکن حل نمی‌شود. درواقع افزایش هزینه وام مسکن می‌تواند اثر کاهش قیمت را خنثی کند. به همین دلیل، مسئله اصلی ونکوور فقط «گران‌بودن خانه» نیست، بلکه این است که قیمت خانه، درآمد خانوار و هزینه تامین مالی، تا چه اندازه با یکدیگر تناسب دارند. این وضعیت به‌خصوص برای خریداران جوان و کسانی که برای نخستین‌بار قصد خرید خانه دارند، دشوارتر است.
نظر شما