به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بحران مسکن در سال ۲۰۲۶ به یکی از مهمترین چالشهای شهرهای جهان تبدیل شده است؛ بحرانی که تنها به افزایش قیمت خرید خانه محدود نمیشود و اجارهبها، کمبود واحدهای قابلدسترس، کاهش عرضه مسکن اجتماعی و دشوارتر شدن ورود جوانان و خانوادههای کمدرآمد به بازار مسکن را نیز در برمیگیرد. این مشکل در شهرهای بزرگ و مناطق پویای اقتصادی شدیدتر است؛ زیرا تقاضا برای مسکن به دلیل اشتغال، مهاجرت، تحصیل و گردشگری افزایش مییابد، درحالیکه ساخت واحدهای جدید با سرعت کافی انجام نمیشود. پژوهش صندوق بینالمللی پول در سال ۲۰۲۶ نیز نشان میدهد عوامل مربوط به کمبود عرضه، در سالهای اخیر نقش مهمتری در افزایش قیمت مسکن پیدا کردهاند و فشار این وضعیت به طور نامتناسب بر مستأجران شهری کمدرآمد وارد میشود. بر اساس این پژوهش، برای بعضی مستأجران از نظر مالی آسیبپذیر در اروپا، احتمال تبدیلشدن به مالک خانه نسبت به دوره پیش از بحران مالی جهانی بیش از نصف کاهشیافته است. در ادامه به معرفی بعضی از شهرهایی میپردازیم که با بحران مسکن و اجارههای فزاینده در سال ،۲۰۲۶ روبهرو هستند:
اجاره در شرایط کاهش عرضه در لندن
لندن یکی از نمونههای برجسته بحران مسکن در اروپا به شمار میرود. بر اساس دادههای منتشرشده در ماه سپتامبر ۲۰۲۶، متوسط قیمت یک خانه در لندن در اوت ۲۰۲۶ به حدود ۶۴۶ هزار پوند رسیده است. همزمان، هزینه اجارهبها با سرعت بیشتری نسبت به قیمت خرید مسکن، افزایش پیدا کرده است، زیرا عرضه واحدهای اجارهای محدود شده است و تعداد بیشتری از خانوادهها توان خرید خانه را ندارند. پیشبینی کارشناسان نشان میدهد اجارهبها در بریتانیا در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ همچنان حدود ۳ درصد در سال افزایش خواهد یافت.
کمبود شدید واحدهای اجارهای در پاریس
پاریس در سال ۲۰۲۶، با کمبود جدی مسکن اجارهای روبهرو است؛ وضعیتی که فقط خانوادههای کمدرآمد را تحتتأثیر قرار نداده و به طبقات متوسط نیز رسیده است. گزارش سپتامبر ۲۰۲۶ از کاهش شدید تعداد واحدهای عرضهشده برای اجاره و افزایش رقابت میان متقاضیان در این شهر خبر میدهد. تقاضا برای مسکن اجتماعی نیز در پاریس، به حدود ۲.۹ میلیون خانوار رسیده است، درحالیکه تنها حدود یکهفتم درخواستها، تأمین میشود. افزایش نرخ بهره، کاهش ساختوساز و خروج بخشی از واحدهای کمبازده انرژی از بازار، از جمله عواملی هستند که کمبود عرضه را تشدید کردهاند.
شکاف میان درآمد و هزینه اجاره در لیسبون
لیسبون یکی از شهرهایی است که فشار مسکن در آن بهویژه در میان خانوادههای با درآمد متوسط، شدید شده است. گزارشهای سال ۲۰۲۶ نشان میدهد پرتغال بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ حدود ۳۰۰ هزار واحد کمتر از نیاز شهروندان، ساخته است. در لیسبون، هزینه اجاره یک واحد یکخوابه برای یک فرد با درآمد متوسط میتواند بیش از کل درآمد ماهانه او باشد. رشد جمعیت، مهاجرت، هزینه بالای ساختوساز و کمبود مسکن عمومی، از عوامل اصلی این فشار محسوب میشود.
افزایش فشار بر بازار اجاره در بارسلونا
شهرهای بارسلونا و مادرید نیز در سال ۲۰۲۶، مهمترین بازار تحتفشار مسکن را در اسپانیا تجربه میکنند. نتایج یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۶ با بررسی رفتار قیمتها در این دو شهر نشان میدهد بازار اجاره در بسیاری از دورهها، پیش از بازار خرید، با جهشهای قیمتی، مواجه شده است؛ موضوعی که اهمیت بازار اجاره را در سیاستگذاری مسکن، افزایش میدهد. همزمان، کمبود عرضه و تقاضای بالا باعث شده دسترسی به مسکن برای بخشهایی از جمعیت، دشوارتر شود.
فشار همزمان جمعیت، گردشگری و کمبود عرضه در آمستردام
آمستردام با ترکیبی از رشد تقاضا، محدودیت عرضه و فشار گردشگری، مواجه است. در مناطق پرتقاضای شهر، افزایش هزینه مسکن و محدود بودن عرضه اجارهای، دسترسی ساکنان به خانه مناسب را دشوار کرده است. گزارشهای اروپایی در سال ۲۰۲۶ نشان میدهند مناطق گردشگری و شهرهای بزرگ این شهر، بیش از سایر مناطق، با عدم تعادل میان عرضه و تقاضای مسکن مواجهاند و بعضی دولتها برای مقابله با این وضعیت، محدودیتهایی برای استفاده غیرمسکونی و اجارههای کوتاهمدت در نظر گرفتهاند.
گرانترین و کمدسترسترین بازار مسکن در هنگکنگ
هنگکنگ همچنان یکی از شدیدترین نمونههای بحران استطاعتپذیری مسکن در آسیا است. گزارش شهرهای جهان سازمان ملل سال ۲۰۲۶، این شهر را بهدلیل محدودیت شدید زمین و عرضه ناکافی، در زمره گرانترین و کمدسترسترین بازارهای مسکن جهان قرار میدهد. صندوق بینالمللی پول نیز در گزارش ۲۰۲۶ تأکید کرده است که تقاضا برای مسکن عمومی و واحدهای اجارهای یارانهای همچنان بالا است و افزایش عرضه مسکن عمومی برای کاهش زمان انتظار در این شهر، ضروری است.
بازار مسکن بسیار کمدسترس در پکن
پکن نیز در گزارش شهرهای جهان سازمان ملل سال ۲۰۲۶ سازمان ملل، در کنار شانگهای و شنژن بهعنوان یکی از شهرهای دارای بازار مسکن بسیار کمدسترس، معرفی شده است. محدودیت زمین، تقاضای بالا و سابقه رشد شدید قیمت مسکن، فشار قابلتوجهی بر توان خرید خانوارها ایجاد کرده است. گزارش سازمان ملل همچنین تأکید میکند که در بسیاری از شهرهای آسیایی، نسبت اجاره به درآمد بالا رفته است و خانواده ههای مستأجر، بخش بیشتری از درآمد خود را صرف مسکن میکنند.
نظر شما