به گزارش خبرگزاری ایمنا، پژوهشگران دانشگاه لیژ بلژیک با بررسی الگوهای خواب بیش از ۵۰۰ فرد سالم دریافتند میان تعداد «ریزبیداریها» در طول شب و خطر ژنتیکی ابتلا به بیماری آلزایمر در افراد میانسال ارتباط وجود دارد. این افراد هیچ نشانهای از بیماری نداشتند و نتایج پژوهش در مجله Sleep منتشر شده است.
ریزبیداریها دورههای بسیار کوتاه فعالیت مغز در طول خواب هستند که میتوانند چرخه طبیعی خواب را مختل کنند، بدون اینکه فرد بهطور کامل از خواب بیدار شود.
پژوهشگران برای بیش از ۵۰۰ فرد سالم، شاخصی موسوم به «خطر چندژنی» را محاسبه کردند؛ شاخصی که تأثیر مجموع تعداد زیادی از عوامل ژنتیکی بر احتمال ابتلا به یک بیماری را نشان میدهد.
بیشتر شرکتکنندگان ۱۸ تا ۳۱ سال داشتند، اما گروهی از افراد ۵۰ تا ۶۹ ساله نیز در این مطالعه حضور داشتند. نتایج نشان داد در گروه میانسال، افرادی که ریزبیداریهای بیشتری داشتند، بهطور میانگین خطر ژنتیکی بالاتری برای آلزایمر داشتند؛ در حالی که چنین ارتباطی در افراد جوان مشاهده نشد.
پژوهشگران بر «لوکوس سرولئوس» تمرکز کردند، ناحیهای کوچک در عمق ساقه مغز که به اندازه یک دانه برنج است و در تنظیم بیداری، توجه و خواب نقش دارد.
بررسیهای پیشین این گروه با استفاده از تصویربرداری MRI هفت تسلا نشان داده بود کیفیت خواب با وضعیت این ناحیه از مغز ارتباط دارد، همچنین عملکرد مناسب لوکوس سرولئوس با کیفیت خواب REM، مرحلهای از خواب که در فرایندهای مرتبط با حافظه اهمیت دارد، مرتبط بود.
این ناحیه از آن جهت مورد توجه پژوهشگران آلزایمر است که یکی از نخستین بخشهای مغز محسوب میشود که ممکن است در آن تجمع پروتئینهای غیرطبیعی مرتبط با بیماری آغاز شود.
پژوهشگران معتقدند یافتههای جدید میتواند در آینده به توسعه روشهایی برای شناسایی افراد آسیبپذیر پیش از بروز مشکلات حافظه کمک کند، با این حال نتایج فعلی تنها یک ارتباط آماری را نشان میدهد و ثابت نمیکند که ریزبیداریها موجب آلزایمر میشوند یا میتوانند بهتنهایی ابتلای یک فرد را پیشبینی کنند.
پژوهشهای بیشتری برای تأیید این ارتباط و بررسی اینکه آیا بهبود کیفیت خواب میتواند در پیشگیری یا کند کردن روند بیماری نقش داشته باشد، مورد نیاز است.
نظر شما