به گزارش ایمنا سال ۲۰۱۱ آخرین ساعات خود را طی میکند و نفسهایش به شماره افتاده است. اغلب کشورهای خارجی هم این روزها حال و هوایی دیگر دارند و در تکاپوی برگزاری جشن کریسمس هستند. جشنی که به مناسبت میلاد مسیح در بیست و پنجم آخرین ماه هر سال میلادی برگزار میشود و آغازی است بر پایان یک سال ۳۶۵ روزی دیگر ...
زلزله ژاپن؛ زیانبارترین زلزله جهان
۲۰۱۱ اگرچه میرود اما زلزله و سونامی ژاپن از یاد نمیرود. حادثه ای که در همان ماههای آغازین سال، کشوری را تا نابودی پیش برد و پس از جنگ جهانی دوم آن را مخربترین حادثه دنیا میدانند. خدا میداند حقیقتا چند نفر بر اثر نشت مواد رادیو اكتیو از نیروگاه هستهای که در پی همین زلزله و سونامی رخ داد، آلوده به خطرناک ترین تشعشعات سمی اتمی شدند و این آلودگی با آنها چه کرده و خواهد کرد. اما ژاپنیها باز هم نشان دادند تسلیم پذیر نیستند، حتی اگر دچار خانمان براندازترین حادثه هم بشوند؛ چه در زمان دریافت كمكهای بینالمللی و در حوادث پس از زلزله، نظم باز هم حرف نخست مردمان سرزمین آفتاب را میزد و دیری نگذشت که بر خلاف باورها روال عادی بر این کشور حکمفرما شد.
بهار اعراب
از این فاجعه و دیگر بلایای طبیعی که در کشورهایی همچون استرالیا و نیوزیلند و ... اتفاق افتاد، بگذریم، سال ۲۰۱۱ سال مردمی بود که روزها و شبهایشان را در خیابانها گذراندند، شعار سر دادند، همدردی کردند، کشته شدند، جنگیدند و آن قدر مقاومت کردند تا پیروزی را جشن گرفتند.
نقطه آغاز این حوادث از آنجایی شروع شد که جوانی سبزی فروش و سرخورده به نام محمد بو عزیزی تونسی قد علم کرد و پس از سالها سکوت در مقابل بیعدالتیهای نظام پادشاهی كشورش در اعتراض به بیكاری و فقر، خود را به آتش كشید. بی خبر از آن که این خودسوزی به یكباره تمام خاورمیانه را هم به آتش میکشد.
تونس که با گریختن زین العابدین بن علی به سمت ریاض پس از ۲۳ سال حكومت بر این کشور به پیروزی رسید هیچ، این بار نوبت به مصریها رسید تا یكی دیگر از حكام دیكتاتور و بلندمدت خاورمیانه را از تخت به زیر كشند و حسنی مبارك ۸۴ ساله پس از ۳۲ سال حكومت بر سرزمین فراعنه، به سرنوشتی دچار شد كه یك روز پایش در بیمارستان و روزی دیگر در دادگاه برای رسیدگی به اتهاماتش باشد.
پس از اینها اعترضات یک به یک دامن گرفت و کشور به کشور پیش رفت تا جایی که دیکتاتورهای بلند مدت به کوتاه مدتی از میان رفتند تا ثابت شود ظلم و ستم را پایانی است و پایانی بس اسفناک! همچون قذافی و علی عبدالله صالح، دیكتاتورهای لیبی و یمن، كه اولی در مكانی نامعلوم در صحراهای لیبی دفن شده و دومی این روزها به دنبال جایی برای پناهندگی است.
اروپای همیشه آرام؛ اقتصاد، ریاضت، اعتراض..
در همین گیر ودارها بود که در اروپا هم بلوایی شد. سران کشورهای اروپایی که همیشه دم از داشتن مردمی راضی و خیابانهایی آرام میزدند، اعتراضات و درگیریهای شدید خیابانی را به چشم خود دیدند. ماجرا این گونه بود که این سران برای مقابله با بحران بیسابقه اقتصادی در قاره سبز، راهكاری به نام ریاضت اقتصادی را در پیش گرفتند. بار اصلی این طرح هم بر روی دوش سالمندان و كارگران بود و همین شد که با تصویب این طرح مردم ناراضی در گوشه و كنار خیابانهای شهرهای مختلف كشورهای خود سعی داشتند مخالفت خود را نشان دهند. هنوز هم اروپا با بحران اقتصادی خود دسته و چنجه نرم میکند و یافتن راه حلی برای آن به یک رویا برای این قاره تبدیل شده است.
امریکا هم از دامنه اعتراضات بی نصیب نماند
امریکاییها هم که چشم از خاورمیانه و اروپا بر نمی داشتند، تصور میکردند در عین آرامش حاکم بر سیطره حکومتشان، تنها وظیفهشان دخالت در امور است! اما دیری نپایید که صداهایی از بورس وال استریت در نیویورك به گوش رسید...
این جنبش در ابتدا بسیار ساده و سطحی به نظر میرسید. همه تصور میكردند این معترضان که روز به روز بر تعدادشان افزوده میشد، عدهای آمریكایی هستند كه قصد دارند از قافله شهروندان اروپایی عقب نیفتند و به شیوهای اعتراض خود را نشان دهند. اما گذر زمان و شعارهای معنادارشان نشان داد هدفی مشخص دارند و چیزی جز تنها همراهی عدهای در آن سوی مرزهاست. شعار "ما ۹۹ % هستیم"، ماندگارترین شعار آنها شد و با این شعار و دیگر اقدامات خواستند نشان دهند دیگر نمیخواهند تحت سلطه و سیطره ۱ درصدی باشند كه بر آنها حكومت میكنند. این اعتراضات آن چنان شدت گرفت که از بورس وال استریت به تمامی ایالتهای آمریكا هم سرایت كرد.
بن لادن مرد اما اقدامات تروریستی و خشونتآمیز چه روزی و در كجا میمیرند؟!
از اعتراضات هم که بگذریم خبر مهم بعدی ۲۰۱۱، كشته شدن بن لادن بود؛ مهرهای كه خود آمریكاییها ساختند و خودشان هم حذفش كردند. شاید این خبر بیشتر از همه باعث مسرت و شادی سران كاخ سفید شد؛ چراکه به ضم آنها این تروریست پرورش یافته در مكتب غرب تحت تعقیبترین تروریست به حساب میآمد و او را به بهانه مناسبی برای شروع جنگهای فرسایشی نیروهای امریكایی در خاك افغانستان و برخی دیگر از مناطق خاورمیانه تبدیل کرده بودند. بن لادن که با منهدم كردن برجهای دوقلو در آمریكا، توانسته بود زلزلهای رعبآور در كتاب تاریخ ایالات متحده ثبت كند، در نهایت در این سال، توسط نیروهای امریكایی مستقر در پاكستان كشته شد و بالاخره جسد رهبر القاعده به كف آبهای سرد دریا تحویل داده شد. پرونده رهبر القاعده در ابیتآباد بسته شد، اما معلوم نیست پرونده اقدامات تروریستی و خشونتآمیز چه روزی و در كجا خاتمه خواهد یافت؟!
سومالی میمیرد، از بس كه جان ندارد!
بیتوجهی گروههای بینالمللی و وجود شبهنظامیان افراطی همچون الشباب كار را را در شاخ آفریقا به جایی رساند كه حدود ۱۳ میلیون نفر از مردم این منطقه تحت تاثیر قحطی قرار گرفتند. تصاویر گرفته شده از این افراد قحطی زده آنقدر دردناک بود که خیلی زود احساسات جهانی را برانگیخت و توجه بسیاری را به این منطقه معطوف کرد. بسیاری از کشورها حمایت کردند و با ارسال کمک نقدی و غیر نقدی تلاش کردند تا بخشی از این فاجعه را جبران کنند و یا حداقل از نشر بیشتر آن جلوگیری کنند.
مرگ استیو جابز؛ میکل آنژ زمان
تقریبا میتوان گفت خبر فوت استیو جابز؛ یكی از پیش قراولان صنعت كامپیوتر و الكترونیك، از آخرین خبرهای تکان دهنده سال ۲۰۱۱ بود. جابز ۵۶ ساله بر اثر سرطان لوزالمعده در گذشت و به این ترتیب، دنیای فناوری به یكی از نخبههای تكرار نشدنیاش بدرود گفت. مردی که در طول دوران فعالیتش در شرکت اپل ایدهها و محصولات فراوانی را به دنیای فناوری رایانهای معرفی کرد و با اختراعات و ابتكارات پرطرفداری همچون "آی فون ۴" و "آی پد" انقلابی در دنیای كامپیوتر به راه انداخت و به عنوان یكی از موفقترین و ثروتمندترین افراد این حوزه در جهان شناخته میشد.
سال ۲۰۱۱ با همه این اتفاقات تلخ گذشت و نفس های آخرش را میکشد. باید به انتظار بشینیم تا ببینیم سال ۲۰۱۲ چه خواهد شد و چه خبرهای تلخ و شیرینی را با خود به همراه دارد. این اخبار هرچه باشد مسلما پایان دنیا نیست! باید کاملا درباره این موضوع آگاه باشیم، هیچ پیشگویی درباره سال ۲۰۱۲ وجود ندارد و این شایعات تنها اشتباهات و استدلالهای غلط بازاری است.
همه این شایعات از تمدن مایا و تقویم آنها نشات گرفت اما دلیلی برای نگرانی از آغاز سال ۲۰۱۲ وجود ندارد زیرا تا زمان پایان یافتن جهان مدت زمانی طولانی یا دست کم زمان نامشخصی باقی مانده است. به گفته "سون گرونمیر" محقق سمبلهای مایایی در دانشگاه تروب در استرالیا که برای رمزگشایی از تقویم مایاها تلاش فراوانی انجام داده است، این روز پایانی که در تقویم مایاها مشخص شده در واقع نشان دهنده آغاز دورهگذار از یک دوران به دوران بعدی است و نه پایان دنیا.
ما ز آغاز و ز انجام جهان بیخبریم اوّل و آخر این كهنه كتاب افتاده است
گزارش از آتنا بیانیپور
خبرگزاری ایمنا: سال 2011 میلادی هم با همه خوبیها و بدیها خاطرات تلخ و شیرین و اتفاقات عجیب و غریب به پایان رسید. سالی که اوج حوادث طبیعی و اعتراضات مردمی بود و بیشك آیندگان در نگارش تاریخ، آن را سالی منحصربهفرد و بیبدیل معرفی میكنند. اما بر خلاف شایعاتی که به کرات شنیدهایم، قرار نیست سال 2012 میلادی را پایانی بر جهان بدانیم!
کد خبر 51545
نظر شما