به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، خودروهای بنزینی کممصرف در سالهای اخیر به یکی از مؤثرترین ابزارهای کاهش مصرف بنزین در سطح جهانی تبدیل شدهاند. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا مصرف سالانه بنزین در ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ بهطور میانگین ۸.۹ میلیون بشکه در روز بود که ۱ درصد کمتر از سال ۲۰۲۴ و ۴ درصد کمتر از اوج پیش از همهگیری در سال ۲۰۱۹ است. این کاهش در حالی رخ داده که مسافت طیشده توسط خودروها به رکورد جدیدی رسیده است. تحلیلگران این پدیده را مستقیم به بهبود بازده سوخت خودروهای بنزینی جدید نسبت میدهند.
این بهبود ناشی از فناوریهایی همچون موتورهای توربوشارژ کوچکتر، سیستمهای استارت-استاپ خودکار، جعبهدندههای متغیر پیوسته (CVT) و ۱۰ سرعته و بهبود آیرودینامیک بدنه است. آژانس بینالمللی انرژی (IEA) گزارش میدهد که بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵، کاهش سالانه متوسط مصرف سوخت ویژه خودروهای بنزینی ۱.۴ درصد بوده که ناشی از بهبود موتورهای احتراق داخلی بوده است. استانداردهای بازده سوخت (CAFE) در آمریکا و استانداردهای انتشار اروپا (Euro ۶) خودروسازان را مجبور کردهاند که موتورهای کممصرفتر تولید کنند.
توکیو، ژاپن: پایتخت خودروهای کی kei با مصرف سوخت بینظیر
توکیو با ترویج خودروهای کوچک کی(Kei) که موتور ۶۶۰ سیسی دارند و بازده سوخت آنها ۳۵ کیلومتر بر لیتر است، توانسته است مصرف بنزین را بهطور چشمگیری کاهش دهد و الگویی برای کلانشهرهای آسیایی خلق کند. ژاپن از دهه ۱۹۵۰ کلاس ویژهای از خودروها به نام کی یا خودروهای سبک ایجاد کرد که از نظر ابعاد و حجم موتور محدود هستند و در عوض از معافیتهای مالیاتی و بیمهای بهرهمند میشوند. بر اساس گزارشهای بازار خودروی ژاپن، سهم کی از بازار خودروی این کشور در سال ۲۰۲۴ به ۳۸ درصد رسیده است که اگرچه کاهش اندکی نسبت به ۴۰ درصد در سال ۲۰۲۳ نشان میدهد، اما همچنان بخش قابلتوجهی از ناوگان خودرویی ژاپن را تشکیل میدهد.
فناوریهای بهکاررفته در کیهای مدرن خیرهکننده است؛ موتورهای ۶۶۰ سیسی توربوشارژ با سیستمهای استارت-استاپ، جعبهدندههای CVT و بدنههای فوقالعاده سبک، بازده سوختی معادل ۳۵-۳۰ کیلومتر در لیتر ارائه میدهند. خودروسازانی همچون سوزوکی، دایهاتسو و هوندا مدلهایی تولید میکنند که با وجود ابعاد کوچک، امکانات ایمنی و رفاهی کامل دارند. این خودروها بهطور ویژه برای ترافیک شهری و پارکینگهای کوچک توکیو طراحی شدهاند.
دولت ژاپن با معافیتهای مالیاتی قابلتوجه برای کیها، انگیزه قوی برای خرید این خودروها ایجاد کرده است، همچنین عوارض سالانه خودرو برای کیها بسیار کمتر از خودروهای معمولی و بیمه آنها نیز ارزانتر است. این سیاستها موجب شده است که کیها به انتخاب اول بسیاری از شهروندان توکیو بهویژه سالمندان و ساکنان مناطق حومهای تبدیل شوند.
بر اساس گزارشهای رسمی، کیها با وجود اینکه فقط ۳۸ درصد بازار خودروی ژاپن را تشکیل میدهند، سهم بیشتری از کاهش مصرف سوخت را به خود اختصاص دادهاند. مصرف بنزین در توکیو بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ بهطور میانگین ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش پیدا کرده که بخشی از آن بهطور مستقیم به افزایش سهم کیها و خودروهای بنزینی کممصرف نسبت داده میشود، همچنین ترافیک در ساعات اوج روانتر شده است، زیرا کیها فضای کمتری اشغال میکنند و مانورپذیری بهتری دارند.
یکی از نوآوریهای ژاپن، سیستم برچسب بازده سوخت اجباری است که از سال ۲۰۰۸ توسط وزارت حملونقل ژاپن اجرا میشود. بر اساس این سیستم، تمام خودروهای جدید باید برچسبی را روی شیشه عقب نصب کنند که نشان میدهد به کدام رتبه از استانداردهای بازده سوخت سالهای ۲۰۱۵، ۲۰۲۰ یا ۲۰۳۰ رسیدهاند. برچسبها بهصورت رنگی (سبز، نارنجی، آبی) طراحی شدهاند و بازده سوخت دقیق خودرو را بر حسب کیلومتر در لیتر نمایش میدهند.
خودروهایی که بازده سوخت آنها حداقل ۵۰ درصد بهتر از استاندارد هدف باشد، برچسب ویژه دریافت میکنند و از معافیتهای مالیاتی بهرهمند میشوند. استانداردهای ژاپن تا سال ۲۰۳۰، میانگین بازده سوخت ناوگان خودروهای سواری را به ۲۵.۴ کیلومتر در لیتر میرساند که معادل بهبود ۳۲.۴ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۶ است. این سیستم شفافیت لازم را برای انتخاب خودروهای کممصرف فراهم کرده است.
دستاوردهای اقتصادی این تحول نیز قابلتوجه است؛ صنعت کی در ژاپن بیش از ۱۵۰ هزار شغل مستقیم ایجاد کرده است و سالانه میلیاردها دلار درآمد تولید میکند. خودروسازان ژاپنی کیها را به بیش از ۳۰ کشور صادر میکنند و بهعنوان الگویی برای خودروهای شهری کممصرف شناخته میشوند.
برلین، آلمان: شهر خودروهای سهسیلندر توربو و استانداردهای سختگیرانه یورو ۶
برلین با الزام خودروسازان به رعایت استانداردهای یورو ۶ و ترویج موتورهای سهسیلندر توربو که تا ۲۵ درصد کممصرفتر از موتورهای چهارسیلندر هستند، توانسته است مصرف بنزین را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد.
اتحادیه اروپا از سال ۲۰۱۵ استاندارد یورو ۶ را برای تمام خودروهای جدید الزامی کرد، اما برلین با اجرای سیاستهای محلی سختگیرانهتر، این حرکت را شتاب داد. از سال ۲۰۰۸، برلین مناطق کمانتشار را در نواحی مرکزی اجرا کرد که فقط به خودروهای با برچسب سبز (یورو ۴ و بالاتر) اجازه ورود میدهد و از سال ۲۰۲۳، این محدودیت به یورو ۶ ارتقا پیدا کرده است. خودروهای قدیمیتر باید عوارض ورود روزانه پرداخت کنند یا اصلاً اجازه ورود ندارند.
فناوریهای کلیدی در خودروهای بنزینی کممصرف آلمانی شامل موتورهای سهسیلندر توربوشارژ ۱.۰ تا ۱.۵ لیتری است که قدرت موتورهای چهارسیلندر ۲.۰ لیتری را با مصرف سوخت ۲۵ درصد کمتر ارائه میدهند. خودروسازانی همچون فولکسواگن، بامو و مرسدس بنز مدلهایی را با این موتورها تولید میکنند که بهطور میانگین ۴.۵-۵.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف میکنند.
نتایج این طرحها قابلتوجه بوده است. بر اساس گزارش سازمان حملونقل و محیط زیست، مناطق کمانتشار برلین منجر به کاهش ۱۰ درصدی دیاکسید نیتروژن ، کاهش ۳ درصدی ذرات معلق و کاهش ۱۴-۲۲ درصدی دوده شده است. مطالعات نشان میدهد که مناطق کمانتظار آلمان موجب جایگزینی ۵۰ هزار خودروی دیزلی قدیمی با خودروهای بنزینی جدیدتر و کممصرفتر شدهاند.
یکی از نوآوریهای برلین برنامههای آموزشی «رانندگی اقتصادی» است که به رانندگان تکنیکهای رانندگی کممصرف را آموزش میدهد، همچنین برلین برنامه «ناوگان سبز» را اجرا کرده است که شرکتهای حملونقل و پیک موتوری را تشویق میکند حداقل ۴۰ درصد ناوگان خود را از خودروهای کممصرف تشکیل دهند.
صنعت خودروهای کممصرف در آلمان بیش از ۲۰۰ هزار شغل مستقیم ایجاد کرده است و سالانه میلیاردها یورو درآمد تولید میکند. خودروسازان آلمانی خودروهای کممصرف را به بیش از ۱۵۰ کشور صادر میکنند و بهعنوان پیشروان فناوری موتورهای بنزینی کممصرف شناخته میشوند.
سئول، کره جنوبی: شهر موتورهای اسمارتاستریم و سیستمهای استارت-استاپ هوشمند
کره جنوبی از سال ۲۰۱۸ برنامه ملی «خودروهای سبز» را اجرا کرد و استانداردهای بازده سوخت را تا سال ۲۰۳۰ به ۳۳.۱ کیلومتر در لیتر ارتقا داد که بهبود ۲۶.۶ درصدی نسبت به استاندارد قبلی است. سئول با اجرای طرحهای محلی جسورانهتر، این حرکت را شتاب داد. از سال ۲۰۱۴، سئول برنامه «پاداش مسافت رانندگی» را اجرا کرده است که به رانندگانی که مسافت کمتری رانندگی میکنند یا خودروهای کممصرف دارند، امتیاز میدهد. این امتیازات در نهایت به تخفیفهای نقدی یا اعتباراتی برای پرداخت عوارض شهری و هزینههای پارکینگ تبدیل میشود تا انگیزهای ملموس برای کاهش استفاده از خودروهای شخصی ایجاد کند.
با اتصال این سامانه به دادههای لحظهای، رانندگان میتوانند رفتارهای ترافیکی خود را تحلیل کنند و با جایگزین کردن مسیرهای بهینه یا استفاده از حملونقل عمومی، مجموع امتیازات و مزایای دریافتی خود را افزایش دهند. این رویکرد توانسته است با تغییر تدریجی فرهنگ رانندگی، ترافیک هسته مرکزی شهر را به میزان قابلتوجهی کاهش دهد.
سئول با ترویج موتورهای اسمارتاستریم هیوندای و کیا که از فناوریهای پیشرفته کاهش مصرف سوخت استفاده میکنند، توانسته است مصرف بنزین را بهطور چشمگیری کاهش دهد و الگویی برای شهرهای آسیایی خلق کند. فناوریهای کلیدی در موتورهای اسمارتاستریم شامل سیستمهای استارت-استاپ هوشمند (ISG)، جعبهدندههای انتقالی متغیر هوشمند (IVT ) و توربوشارژرهای با اصطکاک پایین است. این موتورها که در مدلهایی همچون هیوندای النترا، سوناتا و کیا اپتیما نصب میشوند، بهطور میانگین پنج تا شش لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف میکنند.
افزون بر این، فناوریهایی همچون ترمز احیاکننده که انرژی ترمزگیری را به برق تبدیل میکند و باتری ۱۲ ولتی را شارژ میکند و سیستمهای مدیریت حرارتی پیشرفته، بازده سوخت را تا ۱۵ درصد بهبود میبخشند. صنعت خودروهای کممصرف در کره جنوبی بیش از ۱۸۰ هزار شغل مستقیم ایجاد کرده و سالانه میلیاردها دلار درآمد تولید میکند. خودروسازان کرهای همچون هیوندای و کیا خودروهای کممصرف را به بیش از ۱۹۰ کشور صادر میکنند.
بر اساس گزارش رسمی شهرداری سئول، برنامه پاداش مسافت رانندگی در چهار سال اول اجرا منجر به کاهش ۵۶۵ میلیون کیلومتر رانندگی شده که معادل ۱.۴۱ میلیون بار مسافت سئول تا بوسان است. با بازده سوخت میانگین ۱۱.۶ کیلومتر در لیتر، این کاهش معادل صرفهجویی ۷۲.۱ میلیارد وون کره (حدود ۶۳.۹ میلیارد وون پس از کسر هزینههای برنامه) در واردات نفت و کاهش ۱۲۸ هزار تنی انتشار دیاکسید کربن است.
یکی دیگر از نوآوریهای سئول، سیستم «مسافت بهینه» است که به شهروندان برای رفتارهای صرفهجویی در انرژی از جمله رانندگی با خودروهای کممصرف امتیاز میدهد و این امتیازها قابل تبدیل به تخفیف در قبوض برق، گاز و آب است. این برنامه تاکنون بیش از دو میلیون شهروند را جذب کرده است، همچنین سئول برنامه «آموزش رانندگی اقتصادی» را اجرا کرده است که به رانندگان جدید تکنیکهای رانندگی کممصرف را آموزش میدهد.
پاریس، فرانسه: شهر مالیات کربن و الزامات سختگیرانه برای خودروهای پرمصرف
فرانسه از سال ۲۰۱۸ سیستم موسوم به «بونوس-مالوس» را اجرا کرد که برای خودروهای کممصرف پاداش و برای خودروهای پرمصرف جریمه وضع میکند. پاریس از سال ۲۰۱۹ مناطق کمانتشار را در مناطق مرکزی اجرا کرد که ورود خودروهای دیزلی ثبتشده قبل از ۲۰۱۱ و خودروهای بنزینی ثبتشده قبل از ۲۰۰۶ را ممنوع کرد. از سال ۲۰۲۵ این محدودیت به خودروهای یورو ۵ نیز تعمیم پیدا کرد.
پاریس با وضع مالیات کربن تصاعدی بر اساس مصرف سوخت و ممنوعیت ورود خودروهای پرمصرف به مرکز شهر، توانسته است مصرف بنزین را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد. این کلانشهر با دستهبندی خودروها بر اساس برچسبهای آلایندگی، ورود وسایل نقلیه فرسوده و پرمصرف را به مناطق مرکزی در ساعات پیک ممنوع کرده است تا هسته تاریخی شهر از ترافیک سنگین و آلودگی هوا پاکسازی شود، همزمان درآمدهای حاصل از مالیات کربن تصاعدی، صرف توسعه شبکه دوچرخهسواری و نوسازی ناوگان اتوبوسرانی برقی میشود تا شهروندان برای تردد در شهر، گزینههای جایگزین ارزانتر و در دسترستری داشته باشند. این سیاست ترکیبی از محدودیتهای قانونی برای خودروهای آلاینده و سرمایهگذاری گسترده در زیرساختهای سبز است که توانسته است عادتهای روزانه مردم را به نفع حملونقل عمومی و پاک تغییر دهد.
یکی از نوآوریهای پاریس، برنامه «پاریس تنفسپذیر» است که در آن خیابانهای مرکزی در یکشنبههای اول هر ماه برای خودروها بسته میشوند و فقط به خودروهای عمومی، دوچرخهها و عابران پیاده اجازه ورود داده میشود. پاریس برنامه اشتراک خودروهای کممصرف را نیز اجرا کرده که در نقاط مختلف شهر خودروهای بنزینی کممصرف برای اجاره ساعتی قرار داده است.
بر اساس گزارش سازمان مستقل پایش کیفیت هوای پاریس، از ۴۲ درصد کاهش انتشار اکسیدهای نیتروژن ناشی از ترافیک جادهای بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳، ۶ درصد به مناطق کم انتشار نسبت داده میشود، همچنین از ۳۲ درصد کاهش انتشار ذرات معلق ناشی از ترافیک جادهای، ۳ درصد به مناطق کم انتشار مربوط است. در مرکز پاریس، مقدار آلایندهها طی سال اول اجرای طرح مناطق کمانتشار به میزان ۶ درصد و تاکنون به ۳۰ درصد کاهش پیدا کرده است.
سنگاپور: شهر سیستم گواهی مالکیت و استانداردهای بازده سوخت اجباری
سنگاپور با سیستم منحصربهفرد گواهی مالکیت (COE) که قیمت آن بر اساس نوع خودرو متغیر است و طرح کنترل آلایندگی وسایل نقلیه که خودروها را بر اساس انتشار دیاکسید کربن رتبهبندی میکند، توانسته است مصرف بنزین را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
سنگاپور از سال ۱۹۹۰ سیستم گواهی مالکیت را اجرا کرد که خریداران خودرو باید برای حق مالکیت دهساله خودرو در مزایده شرکت کنند. از مه ۲۰۲۲، خودروهای الکتریکی با توان خروجی حداکثر ۱۱۰ کیلووات دارای شرایط گواهی مالکیت دسته A (ارزانتر) شدند که پیشتر فقط به خودروهای با موتور تا ۱۶۰۰ سیسی تعلق میگرفت.
طرح کنترل آلایندگی وسایل نقلیه از ۲۰۱۸ در سنگاپور اجرا شد که خودروها را بر اساس انتشار دیاکسید کربن از بند A (کمانتشارترین) تا بند C۳ (پرانتشارترین) رتبهبندی میکند. بر اساس این طرح خودروهای بند A تا ۲۵ هزار دلار سنگاپور پاداش میگیرند و خودروهای بند C۳ تا ۲۵ هزار دلار جریمه میپردازند.
فناوریهای کلیدی در خودروهای بنزینی کممصرف سنگاپور شامل موتورهای موتورهای کوچک توربوشارژ، سیستمهای استارت-استاپ پیشرفته و جعبهدندههای هفتسرعته دوکلاچه (DCT) است. این موتورها که در مدلهایی همچون تویوتا یاریس، هوندا جاز و مزدا ۲ نصب میشوند، بهطور میانگین ۴.۵-۵.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف میکنند. افزون بر این، سنگاپور از سیستم «برچسب بازده سوخت» اجباری استفاده میکند که بازده سوخت هر خودرو را از A (بهترین) تا G (بدترین) رتبهبندی میکند.
این سیستم برای شفافسازی بیشتر، میزان مصرف سوخت هر خودرو را بر اساس واحد لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر و میزان تولید دیاکسید کربن را بر حسب گرم بر کیلومتر روی برچسبهای بازده سوخت درج میکند. با این رتبهبندی، خریداران نهتنها بهسادگی متوجه میشوند که خودروی انتخابیشان در چه سطحی از بهرهوری قرار دارد، بلکه میتوانند هزینههای بلندمدت سوخت خود را نیز پیش از خرید تخمین بزنند. این شفافیت عددی در کنار سیستمهای مالیاتی سنگاپور موجب شده است که خودروهای با رتبه پایینتر (مصرف سوخت بالا)، هزینههای خرید و عوارض سنگینتری داشته باشند و در مقابل، خودروهای کممصرف از مشوقهای مالی قابلتوجهی برخوردار شوند.
بر اساس گزارشهای رسمی، در سهماهه نخست ۲۰۲۶، خودروهای الکتریکی ۵۷.۶ درصد از تمام ثبتنامهای خودروی جدید در سنگاپور را تشکیل دادند که نشاندهنده گذار سریع این شهر به خودروهای برقی است. طرح کنترل آلایندگی وسایل نقلیه نیز موجب شده است که خودروسازان مدلهای کممصرفتر را به سنگاپور وارد کنند تا از جریمههای سنگین اجتناب ورزند.
یکی از نوآوریهای سنگاپور، سیستم عوارض الکترونیکی جادهای پویا است که عوارض ورود به مناطق مرکزی را بر اساس ترافیک لحظهای محاسبه میکند. این سیستم بهطور غیرمستقیم رانندگان را به استفاده از خودروهای کممصرف و رانندگی در ساعات غیراوج تشویق میکند. افزون بر این، سنگاپور برنامه «رانندگی هوشمند» را اجرا کرده است که با نصب دستگاههای تلماتیک روی خودروها، سبک رانندگی را رصد میکند و به رانندگانی که سبک رانندگی کممصرف دارند، امتیاز و تخفیف میدهد. سنگاپور بهعنوان مرکز منطقهای برای تست و گواهیدهی خودروهای کممصرف در آسیای جنوبشرقی شناخته میشود و شرکتهای بینالمللی برای دریافت گواهی بازده سوخت، خودروهای خود را در سنگاپور تست میکنند.
نظر شما