نماهای ساختمانی بهعنوان بخشی از سیمای عمومی شهر، با چالشهایی همچون ناهماهنگی بصری، اجرای سلیقهای و فاصله میان ضوابط و واقعیت ساختوساز روبهرو هستند، مسائلی که ضرورت بازنگری در سیاستهای طراحی و نظارت بر نماهای شهری را پررنگ کرده است.
ضعف قوانین و نبود نظارت مؤثر، سیمای کلانشهرهای ایران را به میدان رقابت نماهای پرزرقوبرق تبدیل کرده است، نماهایی که هویت معماری ایرانی را به حاشیه راندهاند با این حال همین بحران میتواند نقطه آغاز بازنگری جدی در مدیریت شهری و فرصتی برای تدوین چارچوبهای روشن، تقویت نظارت و هدایت جریان معماری…
