غذای محلی
-
فرهنگروایت خوراکی‌های سال نو در سفره ارامنه و مسیحیان ایران
با آغاز سال نو میلادی، خانه‌های ارامنه و مسیحیان ایران بوی نان تازه، کره، ادویه و خاطره می‌گیرد. در این روزها، آشپزخانه‌ها تنها محل پخت‌وپز نیستند؛ جایی‌اند برای زنده نگه‌داشتن آیین‌ها، باورها و روایت‌هایی که نسل به نسل منتقل شده‌اند.
-
فرهنگروایت کهن آش اُماج از آذربایجان تا خراسان
در میان غذاهای ایرانی غذاهایی وجود دارند که شهرتشان از مرز شهرهای خود فراتر نرفته، اما ریشه‌شان آن‌قدر عمیق است که می‌توان طعم تاریخ را در هر لقمه‌شان حس کرد. «آش اُماج» از همین غذاها است؛ خوراکی ساده که در آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل، زنجان، قزوین، همدان و بخش‌هایی از خراسان پخته می‌شود.
-
فرهنگطعم پنهان کوهستان؛ روایت آش گزنه از دل طبیعت تا سفره‌های خاموش ایران
در دل دامنه‌های سبز زاگرس و البرز، جایی که نسیم کوهستان رایحه گیاهان وحشی را با خود می‌آورد، غذایی قدیمی و کم‌تر شنیده‌شده نفس می‌کشد؛ آش گزنه. خوراکی که از دل خاک می‌روید، از دست زنان روستایی جان می‌گیرد و از سفره‌های نسل‌ها عبور کرده و امروز همچنان بی‌صدا و اصیل باقی مانده است.
-
فرهنگسفر به عمق طعم‌های فراموش شده
در میان هیاهوی غذاهای مشهور ایرانی، گاهی خوراکی‌هایی خاموش و کم‌نام زیست می‌کنند که در سادگی‌شان عالمی از تاریخ، خاک، نور و فرهنگ جاری است. «کِماچ‌سِرَنجی» یکی از همین گنجینه‌های پنهان است؛ غذایی اصیل از دل کویر که با وجود قدمت چندصدساله‌اش، هنوز در بسیاری از شهرهای ایران ناشناخته مانده است.
-
فرهنگعطری از دامنه‌های زاگرس با آش دونگشی
در بلندای کوه‌های زاگرس، در میان بوته‌های کاکوتی، بوی غذایی به مشام می‌رسد که برای بسیاری از ایرانیان هنوز غریب است؛ خوراکی پرقوام، خوش‌عطر که نامش از دل گویش بختیاری برآمده: «آش دُنگُشی»، این آش که سال‌ها همراه کوچ‌روها بوده، هنوز در اردل، بازفت، لردگان و ایذه در سکوت پاک کوهستان پخته می‌شود.