برای قرنها، طنین طبل و صدای آشنایی که در دل شب نام مسلمانان را فریاد میزد، نخستین نشانه حلول ماه رمضان بود. «مسحراتی»، «نفار» یا همان طبلزن بیدارباش، میراثی کهن و فراموششده از روزگاری است که بیدار شدن برای سحر، نه با زنگ تلفنهای هوشمند، که با طبل بود.
با رؤیت هلال ماه، ضرباهنگ زندگی تغییر میکند؛ صدای اذان، بوی نان تازه، دیگهای حلیم، سحرخوانی در کوچهها و سفرههایی که ساده اما سرشار از عشق هستند. ماه مبارک رمضان، فرصتی برای بازخوانی سنتهایی است که در گستره ایرانزمین، جلوههایی متنوع اما همریشه پیدا کردهاند.
