به گزارش خبرگزاری ایمنا، کاهش وزن در ظاهر معادلهای ساده دارد؛ زمانی که بدن کالری بیشتری نسبت به میزان دریافتی مصرف کند، وزن کاهش مییابد. با این حال، در عمل بدن در برابر کاهش وزن مقاومت میکند و همین مسئله باعث میشود حفظ وزن کاهشیافته برای بسیاری از افراد دشوارتر از رسیدن به آن باشد.
ورزش معمولا یکی از نخستین راهکارهایی است که برای کاهش وزن پیشنهاد میشود، اما شواهد نشان میدهد فعالیت بدنی بهتنهایی ممکن است اثر محدودی بر میزان کاهش وزن داشته باشد. بدن پس از ورزش میتواند با افزایش اشتها، کاهش ناخودآگاه فعالیتهای روزمره و سازگاری متابولیک، بخشی از انرژی مصرفشده را جبران کند.
چرا ورزش به حفظ وزن کمک میکند؟
با وجود این محدودیتها، اهمیت ورزش پس از کاهش وزن بیشتر آشکار میشود. در مطالعهای با مشارکت بیش از هزار و ۱۰۰ نفر، میزان فعالیت بدنی تأثیر چندانی بر مقدار اولیه کاهش وزن نداشت، اما فعالیت بیشتر پس از کاهش وزن با توانایی بالاتر افراد برای حفظ وزن کاهشیافته ارتباط داشت.
یکی از دلایل این موضوع، تأثیر ورزش بر مصرف انرژی در حالت استراحت است. پس از کاهش وزن، بدن نسبت به قبل کالری کمتری در حالت استراحت مصرف میکند؛ پدیدهای که میتواند زمینه بازگشت وزن را فراهم کند. فعالیت بدنی با افزایش مصرف انرژی روزانه میتواند بخشی از این کاهش را جبران کند.
از سوی دیگر، کاهش وزن تنها به معنای از دست دادن چربی نیست و بخشی از توده عضلانی نیز ممکن است کاهش پیدا کند. کاهش عضله به نوبه خود مصرف انرژی در حالت استراحت را پایین میآورد. تمرینهای مقاومتی مانند وزنهزدن و برخی تمرینهای قدرتی میتوانند به حفظ یا بازسازی عضلات کمک کنند و در نتیجه، شرایط متابولیکی مناسبتری برای حفظ وزن ایجاد کنند.
ورزش چگونه سوختوساز بدن را تغییر میدهد؟
فعالیت بدنی توانایی بدن برای استفاده از چربی بهعنوان منبع انرژی را تقویت میکند. پس از کاهش وزن، بدن ممکن است در مصرف چربی برای تأمین انرژی کارآمدی کمتری داشته باشد، اما ورزش منظم میتواند انعطافپذیری متابولیک را بهبود دهد؛ یعنی توانایی بدن برای جابهجایی میان مصرف کربوهیدرات و چربی بر اساس نیاز انرژی.
ورزش همچنین حساسیت به انسولین را افزایش میدهد. حساسیت بیشتر به انسولین به این معناست که بدن برای تنظیم قند خون به انسولین کمتری نیاز دارد و این وضعیت میتواند به کنترل بهتر سوختوساز و کاهش تمایل بدن به ذخیره چربی کمک کند.
همهچیز به عدد روی ترازو محدود نمیشود
مزایای فعالیت بدنی تنها به کاهش یا حفظ وزن محدود نیست. ورزش میتواند به بهبود کیفیت خواب، خلقوخو و کنترل استرس کمک کند. از سوی دیگر، فعالیت منظم ممکن است در تنظیم اشتها و قند خون نیز مؤثر باشد و به کاهش میل شدید به غذا و پرخوری کمک کند. البته پاسخ افراد به ورزش یکسان نیست. نوع فعالیت، شدت تمرین و ویژگیهای فردی میتواند تعیین کند که یک فرد چه میزان انرژی مصرف کند یا پس از ورزش تا چه اندازه احساس گرسنگی داشته باشد.
ترکیب تمرینهای هوازی و قدرتی
تمرینهای هوازی مانند پیادهروی سریع، دوچرخهسواری و دویدن میتوانند مصرف انرژی را افزایش دهند و در شدتهای بالاتر توانایی بدن برای استفاده از چربی بهعنوان سوخت را تقویت کنند.
در مقابل، تمرینهای مقاومتی بیشتر بر حفظ و افزایش توده عضلانی تمرکز دارند. از این رو، ورزش شاید قدرتمندترین ابزار برای کاهش اولیه وزن نباشد، اما میتواند یکی از مهمترین ابزارها برای حفظ وزن کاهشیافته باشد.
اهمیت آن نیز تنها به ترازو محدود نمیشود؛ چراکه فعالیت بدنی همزمان مجموعهای از مزایای متابولیکی و روانی ایجاد میکند که برای سلامت بلندمدت اهمیت دارند.
نظر شما