محمودرضا چنگیزیان در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به وضعیت امروز اصفهان اظهار کرد: اگر بخواهیم وضعیت امروز این کلانشهر را ارزیابی کنیم، شاید مهمترین پرسش این باشد که آیا اصفهان توانسته است متناسب با ظرفیتهای کمنظیر خود حرکت کند؟
وی افزود: اصفهان از بسیاری جهات شهری استثنایی است؛ از یکسو پیشینه تاریخی، فرهنگی و علمی کمنظیری دارد و از سوی دیگر از ظرفیتهای گسترده دانشگاهی، صنعتی، اقتصادی و انسانی برخوردار است، اما بهنظر میرسد میان ظرفیتهای واقعی شهر و وضعیت کنونی آن فاصلهای معنادار ایجاد شده است.
عضو هیئت علمی گروه مهندسی راهآهن و برنامهریزی حملونقل دانشگاه اصفهان با بیان اینکه مسئله اصلی اصفهان کمبود پروژه نیست، تصریح کرد: طی سالهای گذشته پروژههای متعددی در حوزههای مختلف اجرا شدهاند، اما پرسش مهم این است که این پروژهها تا چه اندازه توانستهاند مسائل اصلی شهر را حل کنند.
چنگیزیان ادامه داد: یکی از چالشهای مهم مدیریت شهری در اصفهان آن است که هنوز در برخی حوزهها با رویکرد پروژهمحور روبهرو هستیم، در حالی که شهر بیش از هر زمان دیگری به مدیریت مسئلهمحور نیاز دارد. در مدیریت پروژهمحور، تعداد پروژههای اجراشده اهمیت پیدا میکند، اما در مدیریت مسئلهمحور، میزان حل شدن مشکلات شهر معیار اصلی ارزیابی است.
۳ بحران، اولویت اصلی اصفهان در دهه آینده
وی تاکید کرد: بهنظر میرسد مهمترین چالش اصفهان در دهه آینده نه ساخت یک پل جدید، نه احداث یک تقاطع غیرهمسطح و نه حتی توسعه فیزیکی شهر باشد، بلکه مدیریت سه بحران بههمپیوسته شامل آب، آلودگی هوا و بهرهوری پایین منابع شهری است؛ موضوعاتی که به یکدیگر وابسته است و نمیتوان برای هر یک بهصورت جداگانه برنامهریزی کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان گفت: در حوزه آب، سالها تمرکز بر تأمین منابع جدید بوده، در حالی که مدیریت مصرف و افزایش تابآوری شهری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. شهرداری اگرچه بهتنهایی قادر به حل بحران حوضه آبریز نیست، اما میتواند با اصلاح الگوی مصرف آب، توسعه استفاده از آب بازچرخانیشده، بازنگری در الگوی فضای سبز و رعایت ملاحظات اقلیمی در ساختوسازها، نقش مؤثری در مدیریت این بحران ایفا کند.
چنگیزیان با اشاره به مسئله آلودگی هوا اظهار کرد: بخشی از این چالش به الگوی حکمرانی حملونقل بازمیگردد. در بسیاری از موارد هنوز توسعه فیزیکی معابر بهعنوان راهحل اصلی ترافیک تلقی میشود، در حالی که تجربه شهرهای موفق دنیا نشان داده است افزایش ظرفیت معابر در بلندمدت به افزایش استفاده از خودروی شخصی منجر میشود.
وی افزود: آنچه اصفهان نیاز دارد توسعه حملونقل عمومی، مدیریت هوشمند تقاضای سفر، ایجاد کریدورهای هوشمند برای ناوگان اتوبوس و BRT، مدیریت هوشمند پارکینگها و حرکت تدریجی به سمت کاهش منابع آلاینده در هسته مرکزی شهر است.
حکمرانی دادهمحور، ضرورت آینده مدیریت شهری
عضو هیئت علمی گروه مهندسی راهآهن و برنامهریزی حملونقل دانشگاه اصفهان با بیان اینکه آینده مدیریت شهری بدون داده قابل تصور نیست، تصریح کرد: امروز در بسیاری از شهرهای پیشرو، تصمیمها بر پایه داده گرفته میشود، اما هنوز دادههای شهری در بسیاری از دستگاهها بهصورت پراکنده وجود دارد و امکان تحلیل یکپارچه آنها فراهم نیست.
وی ادامه داد: اصفهان برای ورود به نسل جدید حکمرانی شهری به مرکز داده و داشبورد جامع مدیریت شهری نیاز دارد تا مدیران بتوانند تصویری دقیق از وضعیت آب، انرژی، ترافیک، آلودگی هوا و سایر شاخصهای شهری در اختیار داشته باشند و تصمیمها بر پایه اطلاعات دقیق گرفته شود.
چنگیزیان خاطرنشان کرد: آینده اصفهان تنها در گرو اجرای پروژههای پرهزینه و بزرگمقیاس نیست، بلکه گاهی یک اصلاح هوشمندانه در نظام تصمیمگیری یا یک سیاستگذاری صحیح میتواند اثری ماندگارتر از یک پروژه عمرانی بزرگ داشته باشد.
وی تاکید کرد: آنچه امروز اصفهان بیش از هر چیز به آن نیاز دارد، شکلگیری اجماع مدیریتی بر سر مسائل اولویتدار شهر، استقرار نظام ارزیابی بر پایه شاخصهای مشخص و حرکت به سمت حکمرانی دادهمحور است؛ اگر چنین رویکردی شکل بگیرد، ظرفیتهای کمنظیر اصفهان میتواند بار دیگر این شهر را در جایگاهی متناسب با پیشینه و توانمندیهایش قرار دهد.
نظر شما