به گزارش خبرگزاری ایمنا، برای نخستینبار، یک مطالعه بزرگمقیاس، نقشه دقیقی از وضعیت مصرف گوشت شکار در سراسر آفریقای مرکزی ترسیم کرده است. این پژوهش که نتایج آن در مجله معتبر نیچر منتشر شده، با گردآوری و تحلیل دادههای بیش از ۱۲,۰۰۰ خانوار در ۲۵۲ منطقه، نشان میدهد که گوشت حیوانات وحشی نه یک موضوع حاشیهای، بلکه یکی از ارکان اصلی تغذیه و اقتصاد در این منطقه است.
این تحقیق نشان داد که روستاها همچنان کانون اصلی اتکا به گوشت شکار هستند. median مصرف روزانه در این مناطق ۵۶ گرم به ازای هر مرد بالغ معادل (واحد استاندارد مقایسه) و میانگین آن ۱۱۳ گرم است. این میزان بهطور میانگین حدود ۲۰ درصد از پروتئین توصیهشده روزانه را تأمین کرده و در بعضی موارد تا ۴۰ درصد نیز افزایش پیدا میکند. این اعداد اهمیت حیاتی این منبع غذایی را در مناطقی که دسترسی به کشاورزی، دامداری و بازارها محدود است، برجسته میکند.
اما یافته اصلی و نگرانکننده این مطالعه، تغییر در محرک اصلی مصرف است. برخلاف تصور رایج که مصرف گوشت شکار را بیشتر محدود به جوامع روستایی و معیشتی میداند، این پژوهش نشان داد که رشد انفجاری مصرف در دو دهه اخیر، بیشتر از سوی شهرها و شهرکهای در حال توسعه هدایت شده است.
این تقاضای روزافزون شهری، فشار بیسابقهای بر جمعیتهای حیات وحش وارد کرده و پایداری این منبع غذایی را برای روستاییانی که بیشترین وابستگی را به آن دارند، به شدت تهدید میکند.
نویسندگان مطالعه هشدار میدهند که ادامه این روند میتواند تعادل شکننده بین نیازهای انسانی و حفاظت از تنوع زیستی را به کلی برهم زند. این موضوع بهویژه برای گونههای آسیبپذیر و دیربارور میتواند فاجعهبار باشد. این مطالعه تأکید دارد که سیاستهای سادهانگارانه همچون ممنوعیتهای کلی و یکشبه، نهتنها بیاثر هستند، بلکه میتوانند امنیت غذایی میلیونها نفر را نیز به خطر بیندازند.
در عوض پژوهشگران خواستار رویکردی چندوجهی و مبتنی بر شواهد هستند. نخستین گام، کاهش تقاضا در مناطق شهری از طریق توسعه سیستمهای غذایی جایگزین، همچون ترویج پرورش طیور و ماهیگیری پایدار است. دومین گام، توانمندسازی جوامع محلی و طراحی قوانین شکار با مشارکت مستقیم مردم بومی است؛ کسانی که دانش سنتی عمیقی از محیط زیست خود دارند و میتوانند بهترین محافظان آن باشند.
دکتر ماتیا بسون، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: تضمین پایداری مصرف گوشت شکار برای کشورهای این منطقه حیاتی است تا بتوانند به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل و چارچوب جهانی تنوع زیستی دست پیدا کنند.
این تحقیق که با همکاری گستردهای میان دانشگاهها، دولتها و سازمانهای غیردولتی انجام شده، بار دیگر بر پیوند ناگسستنی سلامت انسان، سلامت حیوانات و سلامت اکوسیستمها تأکید میکند. این مطالعه، نه گوشت شکار را یک تهدید صرف برای بیماریهای واگیر، بلکه آن را بهعنوان یک منبع غذایی حیاتی و یک مسئله عدالت اجتماعی به تصویر میکشد و راهحل را در مدیریت هوشمندانه و مشارکتی میبیند، نه در حذف و ممنوعیت.
نظر شما