به گزارش خبرگزاری ایمنا، این هواپیمای توربوپراپ چهار موتوره که با نام Y-30 یا Y-15 شناخته میشود، نخستین پرواز آزمایشی خود را در دسامبر سال گذشته انجام داده است. شرکت Shaanxi Aircraft Industry Corporation بهعنوان زیرمجموعهای از Aviation Industry Corporation of China مسئول توسعه این پروژه است و آن را بخشی از برنامه نوسازی ناوگان ترابری تاکتیکی چین میداند.
این هواپیما در داخل چین با نام «Xin Zhong Yun» شناخته میشود و تحلیلگران نظامی آن را یک سکو نسل جدید ارزیابی میکنند. دانشگاه Beihang در تحلیلی که در مجله Aerospace Knowledge منتشر کرده، مدعی شده است که Y-30 در چندین شاخص کلیدی از جمله قدرت موتور، ظرفیت حمل بار، طراحی سازه، مواد بهکاررفته، سامانههای اویونیک و نرمافزار کنترل پرواز از نمونه آمریکایی C-130J Super Hercules پیشی میگیرد. در مقابل، C-130J همچنان بهعنوان یکی از قابل اعتمادترین هواپیماهای ترابری نظامی جهان شناخته میشود. این هواپیما که ریشه طراحی آن به دهه ۱۹۵۰ بازمیگردد، در نسخه مدرن خود که از دهه ۱۹۹۰ توسعه یافته، توانسته است نقش مهمی در مأموریتهای پیچیده ایفا کند.
برتری اصلی C-130J در بلوغ عملیاتی آن نهفته است. این هواپیما طی دههها خدمت به سکو چندمنظوره تبدیل شده است که میتواند در مأموریتهایی همچون جستوجو و نجات، پشتیبانی لجستیکی، عملیات ویژه و حتی جنگ الکترونیک، ایفای نقش کند. با وجود این، برد عملیاتی بالاتر آن در مقایسه با Y-30 یکی از معدود مزیتهای فعلی این هواپیما محسوب میشود. در سوی دیگر، تحلیلگران چینی هواپیمای Y-30 را یک جایگزین نمیدانند، بلکه آن را سکوی با ظرفیت توسعه گسترده معرفی میکنند. این هواپیما به گونهای طراحی شده است که بتواند در آینده به نسخههای تخصصی متعددی تبدیل شود و نقشهای مختلفی را در میدان نبرد بر عهده بگیرد.
یکی از ویژگیهای کلیدی Y-30، استفاده از چهار موتور توربوپراپ بومی AEP-500 است. گزارشها نشان میدهد که این موتورها توان خروجی بیشتری نسبت به موتورهای Rolls-Royce AE2100D3 مورد استفاده در C-130J دارند، همچنین ظرفیت حمل بار این هواپیما حدود ۳۰ تن اعلام شده که بهطور قابل توجهی بیشتر از ظرفیت حدود ۲۰ تن هواپیمای آمریکایی است.
از نظر طراحی، Y-30 با فاصله گرفتن از بدنه تمامفلزی سنتی از مواد کامپوزیتی پیشرفته استفاده میکند، این تغییر موجب کاهش وزن کلی هواپیما میشود و در عین حال استحکام سازهای آن را حفظ یا حتی تقویت میکند. چنین رویکردی، نشاندهنده حرکت چین به سوی استفاده گستردهتر از فناوریهای مدرن در صنایع هوایی است.
در بخش اویونیک نیز این هواپیما از سامانههایی بهره میبرد که با فناوریهای دهه ۲۰۲۰ توسعه یافتهاند. این موضوع میتواند برتری نسلی نسبت به C-130J ایجاد کند، که بخش زیادی از زیرساختهای الکترونیکی آن به ارتقاهای دهه ۱۹۹۰ بازمیگردد.
قابلیت برخاست و فرود کوتاه نیز یکی دیگر از ویژگیهای مهم Y-30 محسوب میشود. این هواپیما میتواند از باندهای خاکی، مناطق کوهستانی یا پایگاههای دورافتاده جزیرهای، عملیات انجام دهد. چنین قابلیتی برای چین که در مناطق مرزی دشوار همچون هیمالیا و در مناطق مورد مناقشه دریای چین جنوبی حضور نظامی دارد، اهمیت راهبردی بالایی دارد.
در حوزه عملیاتی، Y-30 قادر است تجهیزات سنگین و نیمهسنگین را جابهجا کند. از جمله این تجهیزات میتوان به تانک سبک Type 15 و سامانههایی همچونZBL-08، PLL-09، PCL-191 و HQ-17 اشاره کرد. طراحی کابین جادار این هواپیما امکان انتقال سریع واحدهای رزمی ترکیبی را به خطوط مقدم فراهم میکند.
در مجموع، هواپیمای Y-30 را میتوان گامی مهم برای تکمیل اکوسیستم حملونقل نظامی چین دانست. اگرچه C-130J همچنان از نظر تجربه عملیاتی و اثباتشدگی برتری دارد، اما Y-30 با تکیه بر فناوریهای جدید و ظرفیتهای بالاتر، میتواند در آینده توازن قدرت را در حوزه ترابری هوایی نظامی تحت تأثیر قرار دهد.
نظر شما