به گزارش خبرگزاری ایمنا، دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه، دعایی عمیق و پر از حکمت است که امام سجاد (ع) آن را بیان کردهاند. این دعا با زبانی شیوا و دلنشین، فراتر از یک درخواست ساده است و نگاهی به آمادگی و هدفمندی در مسیر زندگی و رسیدن به سرانجام نیک دارد.
دعای ۲۷ صحیفه سجادیه
امام سجاد (ع) در دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه، از خداوند میخواهند که اعضا و جوارح را چنان هدایت کند که تا آخرین نفس در راه او به کار گرفته شوند، نه آنکه با اولین ضربه از پای درآیند. این دعا، نگاهی فراتر از آرزوی شهادت دارد و بر اهمیت استفاده بهینه از فرصتهای زندگی در مسیر بندگی و جهاد تأکید میکند.
حضرت امام سجاد (ع) میفرمایند:
«فَإِنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسَّعَادَةِ، وَ قَضَیْتَ لَهُ بِالشَّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ یَجْتَاحَ عَدُوَّکَ بِالْقَتْلِ، وَ بَعْدَ أَنْ یَجْهَدَ بِهِمُ الْأَسْرُ، وَ بَعْدَ أَنْ تَأْمَنَ أَطْرَافُ الْمُسْلِمِینَ، وَ بَعْدَ أَنْ یُوَلِّیَ عَدُوُّکَ مُدْبِرِینَ»
خدایا، اگر شهادت را برای بندهای از بندگانت مقدر فرمودهای، آن را پس از آن قرار ده که دشمن را به هلاکت رسانیده و آنان را که باید اسیر کند، به اسارت گرفته است و پس از آنکه امنیت را در میان مسلمانان برقرار ساخته و دشمن را از سرزمینهای اسلامی دور کرده است؛ آنگاه شهادت را نصیبش گردان.
نظر شما