به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از ساینس دیلی، یک کشف خارقالعاده فسیلی در چاد، پایههای داستان منشأ انسان را لرزانده است. تحقیقات جدید نشان میدهد ساحلانتروپوس چادنسیس، فسیل هفت میلیون ساله، توانایی راه رفتن روی دو پا را داشته و این او را به قدیمیترین نیای مستقیم احتمالی انسان تبدیل میکند، این یافته حاصل پژوهش تیمی بینالمللی به سرپرستی دانشگاه نیویورک است که با استفاده از فناوریهای تصویربرداری سهبعدی پیشرفته، استخوانهای ران و بازوی این موجود را بررسی کردند، کلید این کشف شناسایی یک برجستگی استخوانی منحصر به فرد بر روی استخوان ران بود که محل اتصال قویترین رباط بدن انسان، یعنی رباط ایلیوفمورال، برای حفظ تعادل در حالت ایستاده و راه رفتن است.
اسکات ویلیامز، سرپرست تحقیق، میگوید «ساحلانتروپوس در اصل یک میمون دوپا بود با مغزی در اندازه شامپانزه که زمان زیادی را روی درختان میگذراند، اما برای حرکت روی زمین به صورت ایستاده تطبیق پیدا کرده بود.»
پیش از این، بحثهای داغی درباره نحوه حرکت این موجود وجود داشت، زیرا جمجمه آن بسیار شبیه به میمونها بود، اما تحلیلهای جدید بر روی استخوانهای اندام، علاوه بر آن برجستگی استخوانی، دو ویژگی دیگر را نیز تأیید کرد: پیچش طبیعی در استخوان ران که پاها را برای راه رفتن کارآمد به سمت جلو قرار میدهد، و الگویی از عضلات سرینی (باسن) شبیه به اجداد انسان که در تثبیت لگن نقش دارد.
نسبت طول بازو به پای این فسیل نیز، حد واسط بین میمونهای امروزی و اجداد شناختهشده انسان مانند «لوسی» (آسترالوپیتکوس) است و الگویی ابتدایی از دوپایی را نشان میدهد، این کشف نقطه ظهور راه رفتن روی دو پا را در ریشههای درخت خانواده انسان و در موجودی با ظاهری بسیار شبیه به شامپانزه، قرار میدهد و نظریههای پیشین درباره زمان و چگونگی جدا شدن سرده انسان از میمونها را به چالش میکشد. گویی داستان انسان، فصل بسیار قدیمیتری دارد که تازه در حال خوانده شدن است.
نظر شما