مقاومت کششی نهایی در کلاس 10.9 حدود 1040 مگاپاسکال و مقاومت تسلیم 940 مگاپاسکال است. در کلاس 12.9 این مقادیر به ترتیب به 1220 و 1100 مگاپاسکال می رسند. سختی سطحی کلاس 10.9 در محدوده 32 تا 38 HRC و در کلاس 12.9 بین 39 تا 44 HRC قرار دارد. این اختلاف باعث می شود پیچ و مهره 12.9 برای بارهای استاتیکی شدید مناسب تر باشد.
مقاومت کششی و سایشی گرید های پیچ و مهره فولادی
پیچ های کلاس 10.9 به دلیل استحکام متوسط و انعطاف نسبی، در خودروهای سواری، ماشین آلات عمومی و تجهیزات ساختمانی به کار می روند. این پیچ ها توان تحمل بارهای متناوب و نیمه سنگین را دارند و کمتر دچار شکست ترد می شوند.
پیچ های کلاس 12.9 علاوه بر تحمل بارهای بسیار سنگین، در برابر سایش سطحی نیز مقاوم ترند. مقاومت سایشی این کلاس برای اتصالات تحت فشار تماسی بالا و حرکت های نسبی مناسب است. بنابراین در تجهیزات صنعتی سنگین، پرس های هیدرولیک و صنایع نظامی به کار گرفته می شوند. این مزیت به دلیل سختی بالاتر و ساختار ریزدانه حاصل از عملیات حرارتی دقیق است.
مقایسه مقاومت پیچ و مهره کلاس 10.9 و 12.9 در برابر ضربه
پیچ های کلاس 10.9 دارای تافنس یا سختی بالاترند و در شرایط بارگذاری دینامیکی و ارتعاشی عملکرد ایمن تری دارند. این پیچ ها انرژی ضربه ای بیشتری جذب کرده و دیرتر دچار شکست می شوند.
در مقابل پیچ های کلاس 12.9 به دلیل سختی زیاد، تافنس کمتری دارند. این موضوع باعث می شود در معرض ضربه های شدید یا بارگذاری چرخه ای طولانی، خطر ترک خوردگی یا شکست ترد افزایش یابد. بنابراین استفاده از پیچ 12.9 بیشتر در اتصالات استاتیکی با نیاز به باربری حداکثری توصیه می شود، در حالی که برای شرایط دینامیکی پیچ 10.9 گزینه مناسب تر است.
انواع آبکاری و پوشش دهی
پیچ و مهره های فولادی برای جلوگیری از خوردگی و افزایش عمر مفید، تحت فرآیندهای آبکاری و پوشش دهی قرار می گیرند. رایج ترین نوع پوشش، آبکاری گالوانیزه سرد (الکتروگالوانیزه) است که لایه ای از روی با ضخامت 8 تا 12 میکرون روی سطح ایجاد می کند. این روش اقتصادی بوده و برای محیط های معمولی مناسب است.
نوع دوم گالوانیزه گرم است که پوشش ضخیم تری (حدود 40 تا 80 میکرون) ایجاد می کند و مقاومت بسیار بالایی در محیط های مرطوب و خورنده دارد. علاوه بر آن، پوشش های داکرومات و زینک فلیک به دلیل عدم ایجاد هیدروژن امبریتلمنت در پیچ های پرمقاومت 12.9 بسیار پرکاربردند.
در صنایع خاص از پوشش فسفاته برای بهبود اصطکاک رزوه ها و یا پوشش نیکل و کروم برای افزایش مقاومت سایشی و زیبایی ظاهری استفاده می شود. انتخاب نوع آبکاری به شرایط محیطی، میزان رطوبت، تماس با مواد شیمیایی و اهمیت دوام اتصال بستگی دارد.
نظر شما