گفتگوی ویژه روز: درمان مادر؛ انگیزه آغاز یک زندگی پزشکی

دکتر مسعود پور مقدس هنوز پیراهن مشکی فوت مادرش را به تن داشت؛موضوعی که دلیل منحل شدن اولین قرار گفت و گویم پس از آن دو سال پیگیری شد و مادر او کسی بود که انگیزه درمانش، آرزوی جراح شدن را از همان دوران کودکی در سر دکتر پروراند، او را به وادی پزشکی کشاند و یک جراح متبحر قلب و عروق به جامعه پزشکی دنیا تحویل داد.
او حالا مدیریت گروه قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و بیمارستان شهید چمران اصفهان را به عهده دارد و مشغول تربیت افراد فوق تخصص در این زمینه است. به گفته خودش،«ما تا به حال بیش از ۱۲۰نفر متخصص قلب و عروق از اصفهان تحویل جامعه اسلامی داده ایم. بیش از ۲۰ نفر فوق تخصص قلب و عروق، مدرکشان را از ما گرفته اند و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یکی از مراکز مهم آموزشی کشور در این زمینه محسوب می شود.»
می گوید:«در دبستان پهلوی آن زمان که حالا روبه روی استانداری اصفهان است، تحصیل کردم. دوران دبیرستانم را در مدرسه شهدای ادب گذراندم و بعد هم وارد دانشکده پزشکی شدم. در دانشگاه تهران تخصص قلب و عروق گرفتم و فوق تخصصم را در لندن؛ دوره های پزشکی کوتاهی هم در نقاط مختلف دیده ام.»
یک پسر دارد که فارغ التحصیل رشته شیمی است و دخترش هم دوره تخصص اطفال را می گذراند. وقتی می پرسم تمایل قلبی خودتان بوده که فرزندان تان به رشته پزشکی وارد شوند، پاسخ می دهد:«صد درصد! من خیلی علاقه داشتم که فرزندانم هم در زمینه پزشکی فعالیت داشته باشند.» شاید همین جمله دکتر به خوبی نشان می دهد که عشق پزشکی، چگونه سراسر زندگی اش را احاطه کرده است!
- شما از همان کودکی، علاقه داشتید که در موضوع پزشکی و به خصوص جراحی قلب وارد شوید؟
بله.
- پس این، رویای دوران کودکی شما بود!
نه، رویا نبود یک حقیقت بود. مادر من که عمرشان را چند هفته پیش از دست دادند، بیماری قلبی داشتند و ما از همان اوان طفولیت از این موضوع رنج می بردیم، به همین دلیل تصمیم گرفتم درس پزشکی بخوانم و تخصص قلب بگیرم تا بتوانم مادر را درمان کنم که خیلی هم موفق بودم و خداوند، مادر را تا سن ۸۵ سالگی برای ما نگه داشت اما متاسفانه با علت غیر قلبی فوت کردند.
- مشکل مادرتان چه بود که در برطرف کردن آن موفق بودید؟
ایشان در سن ۳۸ یا ۴۰ سالگی بود که دچار توقف قلب شدند و من خودم ایشان را احیا کردم.
- واقعا!؟ از اینکه این کار را انجام دادید چه احساسی داشتید؟ در واقع رویای کودکی تان تحقق پیدا کرده بود.
بله، خیلی خوشحال بودم چون به هدفم رسیده و توانسته بودم در این رشته تخصص پیدا کنم و مادر را درمان کنم. البته من آن زمان هنوز دانشجوی پزشکی بودم و به درجات تخصصی نرسیده بودم.
- فکر می کنم آن روزها بهترین روزهای عمرتان بوده است!
صد در صد.
- غیر از مادرتان، شخص یا اشخاص دیگری هم بودند که درمان آنها خاطره زیبایی را در زندگی تان حک کرده باشد؟
بله، حضرت امام خمینی(ره). من با برخی از همکارانم، در مدت ده سال مراقبت از قلب ایشان را به عهده داشتم که ایشان هم در دوره ای از زمان، دچار توقف قلب شدند.
- چه سالی؟
اگر اشتباه نکنم اردیبهشت ماه سال۱۳۶۵ بود که چندین سال قبل از فوتشان، دچار ایست قلبی شدند ولی خوشبختانه توانستیم با احیای قلب و عروق، ایشان را به حیات مجدد برگردانیم. فکر می کنم یکی از انسان هایی که در کل دنیا، بیشترین مراقبت از قلبشان انجام شده حضرت امام بوده اند، چرا که ضربان به ضربان قلب ایشان دائم تحت نظر بود و من تا به حال نشنیده ام که ضربان قلب کسی در طول۲۴ ساعت تحت کنترل باشد، آن هم در مدت طولانی.
- چند نفر از ایشان مراقبت می کردند؟
سه چهار نفر از دوستانی که عاشق حضرت امام بودند، در طول ۲۴ ساعت ضربان به ضربان قلبشان را کنترل می کردند و کم ترین اختلالی که در نظم قلب اتفاق می افتاد در نطفه خفه می کردند و خوشبختانه در این کار موفق بودند.
- شما جزو نادرترین افرادی بودید که توانستید از نزدیک حضرت امام باشید، آن هم در حساس ترین لحظات زندگی شان؛ چه هدیه ای را از ایشان به یادگار گرفتید؟
بالاترین هدیه، صبر و شکیبایی بود. ما در زمان های حساس که خبرهای بسیار مهمی به امام می رسید، در کنار ایشان بودیم، خبرهایی که شنیدن آنها هر فرد معمولی را به لحاظ روحی، متلاطم می کرد و به قلب هر کسی فشار می آورد، اما انگار فیزیولوژی بدن امام با بقیه افراد متفاوت بود! هیچ گاه دچار عصبانیت، اضطراب و تشویش و نگرانی نمی شدند و صبر و شکیبایی بسیار بالایی داشتند.
- پس شما این جمله معروف امام را که فرمودند:« با دلي آرام و قلبي مطمئن به سوي جايگاه ابدي سفر مي كنم» دیدید و لمس کردید!
بله.
- و دلیل این همه صبر و شکیبایی امام(ره)؟
به نظر می رسد این حالت روحانی که حضرت امام داشتند برای هر فردی که بخواهد، قابل کسب است فقط انسان باید ریاضت بکشد تا به آن درجه از عرفان برسد، چون حضرت امام هم بسیار ریاضت کشیده بودند و به همین دلیل صبر و شکیبایی و سینه فراخ را خدا به ایشان عرضه داشت.
- آقای دکتر! سفر بسیار می روید؟
بله، با سایر همکارانم برای کنفرانس های علمی می روم.
- این اواخر کجاها رفته اید؟
کنفرانس شیراز و قبل از آن هم ترکیه که موضوع آن ها در مورد نحوه باز کردن رگ های عروق کرونر بود و من هم یکی از سخنرانانشان بودم.
- در سفرهای خارج از کشور، جایگاه ایران را به لحاظ فعالیت در حوزه قلب و عروق در میان مراکز مختلف علمی، چگونه دیده اید؟
ما چون به اکثر مراکز علمی دنیا سفر کرده ایم، دیده ایم و می دانیم که هیچ چیزی از غرب کم نداریم و در تشخیص و درمان بیماری های قلب و عروق حالا نمی خواهیم بگوییم پیشرو ولیکن هم پای کشورهای غربی و شرق آسیا حرکت می کنیم و هیچ کمبودی از این نظر نداریم. از نظر علمی ما صد درصد رقیب کشورهای غربی و آسیای شرقی هستیم ولیکن تنها مشکل ما الان مسئله وسایل است، چون از نظر وسایلی که باید داشته باشیم به دو دلیل در مضیقه هستیم...
- منظورتان از وسایل چیست؟
وسایلی که باید به کار برده شود برای تشخیص و درمان بیماری های قلبی. از این نظر به دو دلیل در مضیقه هستیم. یکی به واسطه مشکلات ارزی و کمبود منابع مالی و دوم اینکه خود مردم هم درآمد سرانه شان خیلی کم است. مرکز قلب شهید چمران با اینکه یکی از مهم ترین مراکز مردمی درمان قلب و عروق بیماران است، همه بیمه ها اذعان کرده اند که ارزان ترین مرکز در ایران برای مخارج، همین بیمارستان است و شاید بیش از هزار بیمار در هر ماه به آن مراجعه می کنند و از نظر تشخیص و درمان و مورد معالجه قرار می گیرند ولی ما نوعا مشکل دریافت پول را طبق تعرفه از مردم داریم.
- مشکل از کجا ناشی می شود؟
خوب، سطح درآمد ملی کم است دیگر، هزینه های درمان هم در دنیا فوق العاده بالاست.
- دولت هم در این باره کمکی کرده است؟
دولت هم کوشش خود را می کند اما در حد توان؛ خب این قدر می توانند کمک کنند!
- می خواهم بدانم شما به عنوان رییس بیمارستان چمران که چندین سال است در زمینه درمان بیماران قلبی، فعالیت می کنید، راه حل این مشکل را در چه می دانید؟
راه حل تنها و تنها در یک چیز است و آن این است که سطح درآمد ملی بالا برود. سطح درآمد ملی اگر بالا برود مسائل حل است. بودجه سرانه بهداشت و درمان هم فوق العاده کم است. اگر در کشورهای همجوار خودمان دقت کنید، سرانه بهداشت و درمان شان بیشتر از ماست! ما چیزی در حدود ۱۰۰دلار برای هر نفر در سال سرانه درمان داریم در حالی که این میزان در ایالات متحده حدود ۱۰ هزار دلار است و در کشورهای همجوار ما شاید ۶۰۰- ۵۰۰ دلار باشد بنابراین ما کمترین میزان سرانه سلامت را داریم و این نشات می گیرد از وضعیت اقتصادی نامطلوب کشور که امید داریم در آینده برطرف شود.
- آقای دکتر، شما فوق تخصص قلب و عروق در رشته باز کردن عروق کرونر و درمان بیماری های قلبی به روش غیر تهاجمی هستید، این روش غیر تهاجمی یعنی چه؟
حدود ۲۰ سال پیش، وقتی رگ یا دریچه قلبی بسته می شد جراحان قلب و عروق باید سینه بیمار را باز می کردند تا رگ های عروق کرونر یا دریچه ها را با پیوند باز کنند اما از آن موقع تا حالا روش غیر تهاجمی یا Interventionalبه کار می رود. ما از همان زمان به دلیل علاقه ای که داشتیم به کشورهای خارج رفتیم، این روش را فرا گرفتیم و آمدیم در کشور پیاده کردیم. الان نه تنها در استان ما بلکه در اکثر استان های ایران به همین نحو عمل می کنند و دیگر شاید یک سوم بیماران مورد جراحی قلب قرار می گیرند و دو سوم شان به روش غیر تهاجمی یعنی باز کردن عروق و رگ به وسیله بالون و استنت(فنری در رگ قلب) درمان می شوند .
در این روش، بیمار حدود ۲۴ ساعت در بیمارستان است بدون اینکه بیهوش شود و بعد از ۲۴ ساعت با کمترین هزینه از بیمارستان ترخیص می شود. در این روش، وقت خیلی کمی صرف می شود و از این نظر ارجح هست بر جراحی قلب. روش غیر تهاجمی الان در درمان بیماری های قلب و عروق در سراسر جهان متداول شده و ما هم از این نظر از دنیا عقب نیستیم.
- در آن ۲۰ سال پیش که فرمودید، کدام کشور برای اولین بار از این روش استفاده کرد؟
اولین بار در کشور سوئیس بود که شخصی به اسم برونزیک، یک جوان ۳۴ ساله، این روش را کشف کرد. در سوئیس یکی دو سال این کار را انجام دادند، بعد ایالات متحده آمریکا همین آقای برونزیک را دعوت کرد و ایشان را بردند. در آنجا این روش گسترش بیشتری پیدا کرد تا اینکه متاسفانه این جوان در یک حادثه هوایی فوت کرد ولی روحش شاد که این روش را به مردم دنیا عرضه داشت.
- و چند ساله بودید که مطلع شدید این روش وجود دارد؟
آن موقع بیست سال از حالا جوان تر بودیم، حالا ۶۵ سال مان است و آن موقع ۴۵ سال. ما از طریق اخبار پزشکی متوجه شدیم. در سوئیس کنفرانسش را رفتم و بعد پذیرش گرفتم برای فلوشیپ یا دوره فوق تخصص قلب و عروق در کشور انگلستان، به لندن رفتم و حدود یک و نیم سال آن جا وقت گذاشتم تا این روش را یاد گرفتم و بلافاصله که به کشور بازگشتم به بقیه همکاران آموزش دادم. الان تقریباً همه همکارانی که با ما کار می کنند، کاملا با این روش آشنا هستند و بیماران را با این روش مورد درمان قرار می دهند.
- آقای دکتر، تدریس در دانشگاه را ترجیح می دهید یا درمان بیماران را؟
هر دو را؛ هم تدریس و هم درمان را. وقتی تدریس با درمان توام شود مسلماً موفقیت درمان بیش تر است. چون آن پزشکی که مدرس است مجبور است دائم در حال مطالعه باشد و آخرین خبرهای پزشکی هم به اطلاعش می رسد که آن ها را در درمان بیمارانش به کار می گیرد.
- الگوی شما در زندگی حرفه ای تان چه کسی بوده است؟
ما استاد بسیار خوبی داشتیم که به ایشان می گفتند پروفسور رشید معصومی. ایشان نابغه بود، فرد معمولی نبود و با بقیه افراد فرق می کرد، ما هم سعی کردیم حرکات و سکنات شان را پیروی کنیم تا موفق باشیم.
- شنیده ام که در حوزه درمان فشار خون به نتایج مهم مفیدی دست پیدا کرده اید، درست است؟
بله، فشار خون یکی از بیماری های بسیار مهم قلب و عروق است که علامت ندارد و بیش از ۵۰ درصد افرادی که به آن، دچار هستند، از بیماری خود اطلاعی ندارند چون علامتی برای آنها ایجاد نمی کند، آن هایی هم که مطلع هستند، به پزشک مراجعه می کنند و تحت درمان قرار می گیرند شاید بیش از ۲۵ درصدشان به طور صحیح درمان نمی شوند و شاید فقط حدود ۱۲ درصد افراد فشار خونی که تحت درمان هستند، فشار خون شان تحت کنترل است.
خوشبختانه اخیرا روشی در درمان فشار خون به دنیا معرفی شد که ما برای اولین بار آن را با موفقیت در کشور جمهوری اسلامی ایران پیاده کردیم و آن روش این است که در افرادی که فشار خون مقاوم داشته باشند یعنی به دو تا سه دارو مقاوم باشند و فشارشان پایین نیاید با تاباندن اشعه رادیو فرکونسی (rf) به عروق کلیه شان، سیستم سمپاتیک را در هر دو کلیه مورد تخریب قرار می دهیم.
- این بهبودی در چه مدت، حاصل می شود؟
با یک جلسه که حدود یک ساعت طول می کشد. ۹۰ درصد افرادی که با فشار خون مقاوم به ما مراجعه کرده اند با تاباندن اشعه به کلیه های شان در همان جلسه اول، فشارشان طبیعی شد و ما این نتیجه را به صورت مقاله ای در آوردیم و در کنفرانس اخیر در شهر شیراز ارائه دادیم که خیلی مورد توجه قرار گرفت و امیدواریم در بقیه مراکز هم این روش درمانی را پیاده کنند تا همه مردم بتوانند از آن استفاده کنند.
- چه قدر روی این طرح کار کردید؟
ما شاید حدود شش ماه در بیمارستان چمران روی این طرح کار کردیم و تا به حال هم ۳۲ بیمار را تحت درمان قرار داده ایم که باید تا چهار سال تحت نظر باشند.
- گویا پیوند قلب و عروق، از دیگر موفقیت های شماست؟
بله، پیوند قلب یکی از درمان هایی است که با موفقیت در شهر ما انجام می گیرد. افرادی که سلامت قلبی شان به انتها می رسد و دیگر هیچ کاری نمی توان برایشان کرد به ما معرفی می شوند و ما هم افرادی را که زیر ۶۰ سال، سن داشته باشند بررسی می کنیم و اگر مورد تایید قرار بگیرند مورد پیوند قلب قرار می گیرند. خوشبختانه ما این روش را از حدود هشت سال پیش شروع کردیم، البته من جراح نیستم بلکه به عنوان مشاور جراح و برنامه ریز این کار را شروع کردم. در آمریکا دوره پیوند قلب را دیدم و بلافاصله حدود هشت سال پیش این روش را همراه با دکتر میر محمد صادقی شروع کردیم که بسیار موفقیت آمیز بود و تا امروز تعداد کثیری بیمار را مورد پیوند قلب قرار داده ایم.
- با این توصیف، بیمارستان شما باید آمادگی پذیرش تعداد زیادی از این نوع بیماران را داشته باشد.
بله، مرکز ما آمادگی دارد تا همه افرادی را که نیازمند عمل پیوند قلب هستند، مورد پیوند قرار دهد ولی متاسفانه دهنده قلب سالم کم داریم که از این نظر باید فرهنگ سازی شود. این را هم بگویم که در کشور آمریکا عمل پیوند قلب در حدود هشت سال پیش که من آنجا بودم بیش از ۳۰۰ هزار دلار برای دولت هزینه بر می داشت ولی اینجا بیماران بدون اینکه هزینه ای را پرداخت کنند مراجعه می کنند و مورد پیوند قرار می گیرند، البته بیمه ها هم تا حدودی هزینه های عمل پیوند را متقبل می شوند.
- هزینه پیوند قلب در کشور ما هم بالاست، چرا بقیه شهرهای کشور هم تمهیدات لازم را با راه اندازی چنین بیمارستان هایی برای بیماران قلبی در نظر نمی گیرند؟ مشکل کجاست؟
شاید در اصفهان اخلاق پزشکی بیشتر رعایت می شود. احتمالا، نمی دانم دلیلش چیست. این موضوعی است که باید توسط وزارت خانه مورد بررسی قرار گیرد. ما سعی کرده ایم که از قانون تخلف نکنیم و همان مبلغ تعرفه ای را که دولت تعیین می کند رعایت کنیم. حتی من شنیده ام بعضی از مراکزی که خیریه هستند خارج از این تعرفه و حتی بیش از تعرفه دولت از مردم پول می گیرند و استدلال شان هم این است که هزینه های درمان بالاست!
- به نظر شما درست نمی گویند؟!
هزینه های درمان بسیار بالا هست ولی ما چون کار زیاد انجام می دهیم یعنی بهره وری از دستگاه هایمان، صد در صد است و حتی در روز جمعه هم که هیچ مرکز دولتی کار نمی کند، کارمی کنیم، خوب مسلم است وقتی تعداد زیادی بیمار داشته باشیم شاید تا حدودی، کمی درآمد را جبران کند. شاید از این نظر بوده که ما توانسته ایم موفق باشیم. بیش از هزار بیمار را در یک ماه درمان کردن، کار کمی نیست! ما در طول ۲۴ ساعت برنامه ریزی کرده ایم که اگر کسی دچار سکته قلبی شد فوری او را به بیمارستان قلب چمران منتقل کنند، پرسنل هم در هر زمانی از شبانه روز آماده هستند تا به کارشان بپردازند و رگ بیمارانی را که به سکته دچار شده اند، باز کنند. البته همان طور که می دانید اگر بیش از ۹۰ دقیقه از زمان سکته قلبی بگذرد دیگر، باز کردن رگ، تاثیر زیادی بر روی حال بیمار نمی گذارد ولی اگر مردم سریع متوجه شوند که به کدام مرکز باید مراجعه کنند تا بتواند در زمانی کمتر از ۹۰ دقیقه خود را به محل مورد نظر برسانند، صد درصد قلب شان آسیب نمی بیند و رگ شان باز می شود.
- از شهرهای دیگر کشور هم، مراجعه کننده دارید؟
بله، از منطقه جنوب کشور بسیار بیمار داریم که به ما مراجعه می کنند این هم نه به این دلیل که مثلاً در شیراز، اهواز و آبادان، مرکزی نباشد، چون هزینه های درمان در آن جاها بسیار زیادتر است و آنها می دانند که مرکز قلب شهید چمران اصفهان با کم ترین مبلغ، بیماران را تحت درمان قرار می دهد به این بیمارستان مراجعه می کنند.
- الان ظرفیت پذیرش بیمار بیمارستان شما چند نفر است؟
ما ۱۸۰ تخت بیشتر نداریم ولی به قدری مراجعه کننده زیاد است که بیمار ایستاده است تا بیمار دیگر از تخت پایین بیاید و او جایش بخوابد که ما این موضوع را به اطلاع مسوولین رسانده ایم.
- استانی یا کشوری؟
هم استانی و هم کشوری، همه در جریان هستند. ما از آنها خواستیم تا بیمارستان مان گسترش پیدا کند البته الان طرح گسترش داریم ولی مدتش خیلی طولانی شده است. امیدواریم مسوولین با توجه به اینکه این مرکز نازل ترین قیمت را برای درمان بیماران دارد و تعداد کثیری هم به آن مراجعه می کنند، توجه بیشتری نسبت به این بیمارستان داشته باشند و اعتبارهای لازم را در اختیار ما بگذارند تا ساختمان آن تمام شود و در اختیار مردم قرار گیرد.
- آقای دکتر، در حال حاضر، شایع ترین بیماری قلبی چیست؟
شایع ترین بیماری قلبی الان تصلب شرایین عروق کرونر یا عروق قلبی است که علت آن هم عوامل خطر شامل دخانیات به اضافه استرس و مصرف غذاهای غیر مطلوب مانند فست فودها که بسیار مضر هستند و مسائل و مشکلات اقتصادی مردم است.
- می گویند بیماری های قلبی، اولین علت مرگ در دنیاست.
بله، اولین علت مرگ، سکته های قلبی و بیماری های قلبی و شایع ترین بیماری قلبی همان تصلب شرایین است که در عوام گفته می شود سکته های قلبی، یعنی رگ قلب مسدود شده است. پیش از این، یعنی قبل از انقلاب، ما بیشتر بیماری روماتیسم قلبی داشتیم که بیداد می کرد به دلیل اینکه روماتیسم پیشگیری نشده بود و افراد زیادی دچار امراض دریچه های قلب می شدند. تنگی و نارسایی دریچه های چهار گانه قلب، شایع ترین بیماری هایی بود که ما به درمان شان می پرداختیم ولی خوشبختانه با کنترل بیماری روماتیسم در کشور، این بیماری را خیلی خیلی کم می بینیم.
- و از آن سکته های قلبی که گفتید شایع ترین بیماری قلبی است، چگونه می توان به نحو مطلوب پیشگیری کرد؟
در مورد پیشگیری از بیماری های عروق کرونر هم دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در کشور پیشگام بوده است. ما در دانشگاه، مرکز تحقیقات قلب و عروق داریم که توسط سرکار خانم صراف زادگان اداره می شود که برای اولین بار در کشور آمدند روی شش هزار نفر بیمار در استان اصفهان و به عنوان شاهد، استان اراک، روش های مختلفی را که برای پیشگیری لازم بود به کار بردند. حدود هشت سال این برنامه ادامه داشت و با تدابیر اندیشیده شده، آموزش هایی که به مردم داده می شد، عدم مصرف غذاهای چرب، تحرکی که باید با ورزش در افرد ایجاد می شد و کنترل فشار خون و استرس، توانستند به طور عملی نشان دهند که این بیماری در کشور قابل پیشگیری است.
اولین کشوری که در دنیا موفق بوده این بیماری را به حداقل برساند فنلاند است. مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان هم همان برنامه ای را که در فنلاند اجرا شده بود، پیاده کرد و نتایج بسیار خوبی را گرفت. امیدواریم این برنامه ادامه پیدا کند و از بیماری تصلب شرایین به طور کامل پیشگیری شود.
- شما الان چند سال است که رییس بیمارستان شهید چمران هستید؟
از سال ۱۳۶۴.
- تاسیس آن به چه سالی باز می گردد؟
بیمارستان، قبل از انقلاب در سال ۱۳۴۸ تحت عنوان بیمارستان سوانح و سوختگی ساخته شد که به طور خیلی محدود هم جراحی قلب در آن توسط بنیانگذار جراحی قلب در این شهر، دکتر محد علی نفیسی، صورت می گرفته است ولی ایشان سه چهار سال بعد از انقلاب، به آمریکا مهاجرت کردند و ما با تربیت دو فلوی جراحی قلب، جراحی قلب این جا را به راه انداختیم. بعد از آن، افراد فارغ التحصیل از کشورهای هندوستان، کشورهای غربی و آمریکا به ما پیوستند و گروه جراحی قلب مان کامل شد. الان حدود هفت نفر جراح قلب و عروق داریم و بیش از ۵۰ نفر هم همکار متخصص قلب با ما همکاری می کنند.
- تصمیم به بازنشستگی ندارید؟
[می خندد] الان هم در آستانه بازنشستگی هستم، حدود سی و یک سال است که من مشغول به کار هستم. باید یک سال پیش ما را بازنشسته می کردند، اما مسوولین دانشگاه تمایلی به بازنشسته کردن ما ندارند.
- همان طور که در جریان هستید، رهبر امسال را سال«تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی» نام گذاری کرده اند، شما چگونه می توانید و می خواهید برای تحقق این شعار، گام بردارید؟
اگر ما بخواهیم این شعار را در سیستم مدیریتی بیمارستان ها به شعور برسانیم، باید به نحو مطلوب و صد در صد از دستگاه هایمان در طول شبانه روز استفاده کنیم، دستگاه هایی که برای تشخیص و درمان بسیار گران قیمت هستند. من فکر می کنم با کار و پشتکار زیاد می توانیم به مسئله اقتصاد کشور کمک کنیم. کار زیاد هست که می تواند اقتصاد کشور را شکوفا کند. ما کشور بسیار کم کاری هستیم و به صورت بهینه و صد در صد از امکانات مان استفاده نمی کنیم، شاید علت شعاری که رهبر امسال فرموده اند توجه به این مسئله بوده است که مردم کار بیشتری کنند. تنها راه حل مشکلات اقتصادی به نظر می رسد کار فراوان و کار با ایمان باشد.
- آقای دکتر! به نظر شما چه فرقی میان قلب و دل وجود دارد؟
قلب، یک چیز جسمانی و دل، یک چیز روحانی است و مرکز رافت و رحمت و عطوفت و مهر و مهربانی و عاطفه، آن دل روحانی انسان است نه این دل گوشتی که ما تخصصش را داریم.
- درمان کدام یک سخت تر است؟
مسلماً درمان قلب روحانی. آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست / عالم دیگر بباید ساخت وز نو آدمی خیلی از افراد متاسفانه بیماری قلب روحانی دارند یعنی رذایل انسانی در آنها جلوه گری می کند، مانند کینه، عداوت و حسادت که درمان شان بسیار مشکل تر از این است که ما بخواهیم با یک استنت، رگ را باز کنیم. قلب جسمانی را راحت تر می توانیم درمان کنیم تا قلب روحانی.
- حرف آخر؟
ما آرزو می کنیم همه افرادی که در این مملکت هستند به خصوص نخبگان، با علاقه مندی بیش تر از قبل به کارشان ادامه دهند و با انگیزه کار کنند، اعتقاد و ایمان به کارشان داشته باشند، از کارشان کم نگذارند و مسلم بدانند کشور ایران اسلامی ما راه خودش را پیدا کرده و به سر منزل مقصود خواهد رسید، اما چه بهتر که ما هم یکی از معین های این نظام باشیم و اسم مان در تاریخ ثبت شود. توصیه من، فقط کار است و کار.
گفت وگو:آزاده حافظی