سلامت روان، مسئله فراموش شده دنیای مدرن

بهداشت روان از آنجا که رابطه مستقیمی با عملکرد فردی، اجتماعی و آسیب‌های روانی و اجتماعی دارد از اهمیت بسزایی برخوردار است.
این در حالی است که با افزایش بی حد بیماری‌های روانی در جامعه پیشگیری، درمان و حتی توانبخشی بیماران روانی از اهمیت زیادی برخوردار است.
سازمان بهداشت جهانی معتقد است بهداشت روان توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی، جسمی است در واقع بهداشت به معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست.
هفته بهداشت روان امسال که از ۲۷ مهر آغاز می‌شود به نام بهداشت روان در مدارس اختصاص یافته است.
آموزش و یاد گرفتن در دوران تحصیل توانایی است که ابتلا به بیماری‌های روانی موجب کاهش توانایی یادگیری خواهد شد، در واقه اضطراب و استرس پیش از حد کودکان مدرسه‌ای موجب ابتلای کودک به برخی از بیماری‌های روانی شده که در سطح تحصیلات او نیز تاثیر دارد و موجب کاهش سطح یادگیری و افت تحصیلی خواهد شد.
بسیاری از کشورهای جهان در مدارس علاوه بر آموزش دانش‌آموزان برای حفظ بهداشت روان آنان و آموزش غلبه بر استرس‌های محیطی به دانش آموزان تلاش می‌کنند.
در ایران نیز با توجه به جمعیت زیاد دانش‌آموزان در ایران و افزایش افسارگسیخته طلاق، نزاع والدین و انواع و اقسام استرس‌ها در جامعه ضرورت آموزش و توجه به بهداشت روان دانش‌آموزان دو چندان می‌شود.
با توجه به مسئله گفته شده مدارس در این هفته تلاش می‌کنند تا علاوه بر افزایش کیفیت محیط مدرسه و حتی ارتقای نوع آموزش برای افزایش و ارتقای بهداشت روان نونهالان نیز مفید واقع شوند و در نهایت با تجربه‌ای که از این فرآیند کسب می‌کنند این کار را تا انتهای سال تحصیلی نیز ادامه دهند.
بهترین نوع آموزش بهداشت روان شامل آموزش مدیریت زندگی، بهداشت روان مداخلات بهداشتی در مدارس است که دانش‌آموز می‌آموزد چگونه و با چه ترفندی با استرس‌های محیط زندگی خود مقابله کند.
اما برای پایه‌گذاری بهداشت روان و اجرای آن در سطح جامعه و مدارس باید مراحل مختلفی را طی کنیم، در ابتدا و به منظور کاهش بیماری‌های روانی در سطح جامعه نیاز به پیشگیری داریم، این نوع پیشگیری در سه مرحله یک، دو و سه انجام می‌شود.
در پیشگیری نوع اول، هدف ممانعت از آغاز یک بیماری یا اختلال است، که با حذف عوامل کلی کاهش عوامل خطرساز، تقویت مقاومت افراد، دخالت در فرایند اختلال" به دست می‌آید. برنامه‌های آموزش بهداشت روانی (نظیر آموزش والدین برای تربیت کودکان ، آموزش تاثیرات مصرف الکل و مواد و...)، برنامه‌های بالا بردن کارایی و توان افراد (نظیر برنامه‌های تقویتی برای کودکان محروم)، ایجاد سیستم‌های حمایت اجتماعی (نظیر بیمه‌های درمانی ، ایجاد و حمایت از گروه‌های محلی و اجتماعی حمایت کننده از افراد مبتلا)" نمونه‌های پیشگیری نوع اول است
در پیشگیری نوع دوم، هدف شناخت به موقع و درمان فوری و مناسب اختلال روانی است، تمام نظریه‌ها و اقدامات درمانی نظیر "دارو درمانی ، رفتار درمانی، شناخت درمانی، گروه درمانی، روانکاوی و ..." در غالب این بعد از بهداشت روانی قرار می‌گیرد.
در مرحله سوم پیشگیری نیز بازگرداندن و حفظ تمام یا قسمتی از توانایی‌های از دست رفته فرد به علت بیماری است تا او بتواند به گونه‌ای مفید و سازنده به زندگی بازگردد.
7/