همه میدانیم تنباکو بسیار سرطانزاست. به غیر از آن بسیاری از مواد شیمیایی دیگر هم هستند که در کنجی از خانه کمین کردهاند تا خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند. فهرست مواد سرطانزایی که در منزل روزانه با آنها سر و کار داریم در زیر آمده است و سعی کنیم تا جایی که امکان دارد از زندگی روزمره حذفشان کنیم:
ظروف آشپزخانه با لایه نچسب
این گونه ظروف همچون تفلون، اگرچه ممکن است میزان روغن مورد استفاده را کاهش دهد ولی خطر ابتلا به سرطان را افزایش میدهد. تحقیقات اخیر نشان میدهد لایه نچسب این گونه ظروف، دارای اسید پرفلورواکتانیک است که ما را در معرض خطر ابتلا به سرطان کبد قرار میدهد. پس این ظروف و ماهیتابههای نچسب را دور بریزیم و از انواع استیلهای ضد زنگ و چدنی آنها استفاده کنیم. قبل از پخت بر سطح این ظروف لایهای نازک از روغنهای سبزیجات بمالید تا میزان مصرف روغن کاهش پیدا کند.
ظروف آلومینیومی
آلومینیوم دارای مواد خطرناک سمی است. مطالعات سالهای گذشته نشان میدهد که نفوذ آلومینیوم در غذا موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان و همچنین آلزایمر میشود. اما نکته قابل توجه است این است که وسایل آلومینیومی ضد خش با روکش اکسیدی خطرساز نیست؛ چرا که از نفوذ فلز به درون غذا جلوگیری میکند. با این وجود اگر دیدید که ظرف دارای خش شده است، حتما آن را دور بیندازید.
ظروف پلاستیکی
شاید آن زمان که در حین ریختن موادغذایی در ظروف پلاستیکی هستید، به یاد این نکته نباشید که ممکن است همه این ظروف سالم نبوده و بعضی از آنها دارای
مواد شیمیایی هستند که عانلی برای ابتلا به سرطان محسوب میشوند. بسیاری از مواد پلاستیکی دارای سیستم کد شناسایی است؛ پس بر اساس آن، اقلام سالمتر را انتخاب کنید. در هر حال استفاده از این ظروف برای نگهداری آب و غذا گزینه مناسبی نیست. اگر به طور کامل نمیتوانید آنها را حذف کنید، حداقل آن ظروفی که قدیمیتر هستند را استفاده نکنید؛ به خصوص آنهایی که خراشهای بسیار عمیق خوردهاند. پلاستیکهای قدیمی مقدار سمی بودن غذ را افزایش میدهند. همچنین غذا را در ظروف پلاستیکی در مایکروویوو گرم نکنید؛ گرم کردن پلاستیک باعث افزایش خطر نفوذ مواد شیمیایی به غذا شده و شما را در معرض مسمومیت قرار میدهد.
شمعهای معطر
شمعهای پارافینی معطر مصنوعی که دوده ایجاد میکنند، بسیار خطرناک هستند. همیشه شمعهای مومی استفاده کنید؛ چراکه سالمتر هستند.
دستگاههای تهویه هوا
بیشتر دستگاههای تهویه هوا دارای نفتالن و فرمالدهید هستند که این دو ماده از جمله مواد سرطانزای معروفند و افزون بر آن مواد سمی شیمیایی دیگری هم دارند. اگر به دنبال یک رایحه خوب در منزل هستید، از روغنهای معطر طبیعی استفاده کنید. برای دور کردن بوی بد میتوان یک فنجان جوش شیرین در گوشهای از اتاق قرار داد.
خشکشویی
خشکشویی نیز منبع مواد شیمیایی مانند بنزن، فرمالدهید، نفتالن و تریکلرواتیلن است که هر کدام از اینها به نوبه خود دارای مواد سرطانزا بسیار سمی هستند و اگر تا کنون لباسهایی که از خشکشویی گرفتهاید را بو کرده باشید، میبینید چه بوی بدی دارد؛ بویی شبیه به بوی سوختها. این بوی بد ناشی از گازهای شیمیایی است که از لباسهای خشکشویی شده متصاعد میشود و تا چند روز هم باقی میماند. این امر تماس شما با مواد شیمیایی مضر و سرطانزا را افزایش میدهد.پس تا جای ممکن از خشکشویی پرهیز کنید.
نفتالین
مادهای بسیار بدبو که همان طور که قبلا هم اشاره کردیم دارای مواد سراطانزای خطرناکی به اسم نفتالن هستند. بوی نفتالین در کمد و لباسها بدین معناست که در حال تنفس یک حشرهکش بسیار هستید! این مواد را دور بریزید و از مواد آلی دفع کننده حشرات و موذیان استفاده کنید.
ضد آفتها و حشره کشهای دیگر
محصولاتی نیز وجود دارند که ادعا میکنند همه حشرات از سوسکها تا مورچههای خانه را نابود میکنند. درست است، این افشانهها و مواد محلول منزل را از
وجود این حشرات خالی میکند اما سموم سرطانزای مضری را بر جا میگذارند. بسیاری از مواد محلول طبیعی وجود دارند که به همان نسبت موثر عمل میکنند؛ مثلا برای سوسکها ترکیب یک فنجان جوش شیرین با یک قاشق شکر مناسب است. آن را در اطراف خانه پخش کنید. شکر سوسکها را به خود جذب میکند و در عین حال جوش شیرین به عنوان سم عمل میکند. برای مورچهها باید پیشخوان آشپزخانه و هر جای دیگر که ردی از مورچهها دیدهاید را با سرکه سفید تمیز کنید. رنگها و لاکها
رنگها دارای ترکیبات آلی فرار هستند که از جمله مواد سرطانزای معروف به حساب میآیند. این ترکیبات موجود در رنگ، در هوا آزاد شده و ممکن است تا سالها بعد از استفاده همچنان آسیبرسان باشند. از رنگهایی استفاده کنید که این ترکیبات را یا اصلا نداشته باشند و یا به میزان کمی دارا باشند تا منزل از وجود این سم مضر در امان باشد.
برگردان: آتنا بیانیپور
نظر شما