وی با تاکید بر اینکه خودخواهی این فرد در این مرحله در روابط او با دیگران تاثیر منفی می گذارد و اگر این خودخواهی یا خود بزرگ بینی تشدید پیدا کند موجب می شود که حقوق دیگران را بیشتر زیر پا گذاشته و خود محور شود، خاطرنشان کرد: هر چه خودشیفتگی فرد بیشتر شود بر روی روابط او با دیگران تاثیر منفی بیشتری می گذارد.
دکتر صلاحی خودشیفتگی را در سه نوع خفیف، متوسط و شدید معرفی کرد و افزود: نوع خفیف خودشیفتگی تاثیر منفی زیادی بر روی ارتباطات فرد با دیگران ندارد، اما در نوع شدید که فرد بیمار شده است، خود را محور همه عالم می داند و بر روی ارتباطات خانوادگی، اجتماعی و شغلی وی تاثیر منفی می گذارد که در این حالت شخص، دچار هذیان خودشیفتگی شده و تمام عملکرد او را تحت تاثیر قرار می دهد، فکر می کند که فقط او می فهمد و درست تصمیم می گیرد و احساس می کند که حتی با عالم غیب هم ارتباط دارد و می گوید من پیغمبرم. وی با یادآوری به این نکته که فرد هنگامی که به این مرحله می رسد، دچار اختلال هذیانی یا هذیان خودشیفتگی شده است، بیان کرد: اختلال هذیانی می تواند در بیماری های مختلف روانی وجود داشته باشد و به دنبال هذیان خودبزرگ بینی، هذیان بدبینی می آید زیرا اگر فرد فکر کند که از همه بزرگ تر است، به دنبال آن تصور می کند که ممکن است دیگران او را تعقیب می کنند و قصد آسیب رساندن به او را دارند و بنابراین بدبین می شود.
این روان شناس در ادامه اظهار داشت: خودشیفتگی در طیف عادی تا هذیان خود بزرگ بینی قرار می گیرد و افراد مبتلا به آن از خود متشکر هستند و در حالت هذیان به دلیل اینکه باور فرد بیمار ثابت شده نمی توان با دلیل و استدلال به او گفت که کارش اشتباه است و باور او را شکست.
صلاحی به وجود مسائل بیولوژیک، روانی و اجتماعی در هر بیماری روحی اشاره و خاطرنشان کرد: خودشیفتگی هم که در این گروه قرار می گیرد می تواند به لحاظ بیولوژیکی، ژنتیکی نیز باشد اما افرادی بیشتر، خودشیفته می شوند که در ضمیر ناخودآگاه خود احساس حقارت بیشتری می کنند، که این حقارت در پروسه رشد آنها به وجود آمده و در سن بلوغ خود را نشان می دهد بنابراین فرد مبتلا درصدد اس تا با این حقارت بجنگد. وی خودشیفتگی را جنگ در برابر حقارت درونی دانست و عنوان کرد: شخصی که دچار خودشیفتگی شده است، ادعاهای بزرگ می کند به کارهای بی مهابا هم دست می زند و رفتارهایی را که برای او خطرآفرین است انجام می دهد.
صلاحی در پایان بیان داشت: خودشیفتگی، در مرحله اول با دارو درمانی توسط روان پزشکان، درمان می شود و سپس روان درمانی و مشاوره در این زمینه توسط روان شناسان انجام می گیرد.
نظر شما