به گزارش ایمنا مدیر روابط عمومی مرکز نجوم ادیب عنوان کرد: در ایران باستان هر یک از سی روز ماه، نامی داشتهاند، روز نخست اورمزد بوده و شش روز پسین نام شش امشاسپند را بر خود داشتهاند.
محمدرضا رضایی افزود: در ایران کهن همه ماهها را سی روزه می گرفتند، سپس در پایان سال پنج روز را به نام پنجه ی دزدیده میخواندند که در آن به شادی و آماده شدن برای نوروز می پرداختند.
وی ادامه داد: سال خورشیدی ۳۶۵ روز و ۶ ساعت است، که امروزه برای در شمار آوردن این ۶ ساعت، در هر ۴ سال یک سال را ۳۶۶ روز را کبیسه میگیریم.
رضایی گفت: تا زمان ساسانیان به آیین بود که به جای این کار، هر ۱۲۰ سال یک سال را ۱۳ ماهه بگیرند و این یک ماه را مردمان دست از کار میکشیدند و به کامرانی و سرخوشی میگذراندند و لذا اگر امروز هم ایرانیان برای دوستان خود زندگی ۱۲۰ ساله آرزو میکنند و یا اگر کسی سخن از مرگ خود بگوید، شنونده بیدرنگ میگوید «بعد از ۱۲۰ سال»، ریشه در همین نکته دارد، یعنی امیدوارم "۱۲۰ سال زنده باشی تا آن یک سال ۱۳ ماهه و آن ماه ویژه را ببینی".
گفتنی است؛ آیینهای به جا مانده از باورهای کهن در زندگی امروزی ایرانیان فراوان است و بسی از آنها ریشه در رویدادهای برجستهی سالشماری باستانی ایران دارند که از آن جمله نمونهی دیگر این که اگر بیشتر خانوادههای ایرانی شب جشن نوروز «ماهی و سبزیپلو» نوش جان میکنند، نگاه به این نکته دارد که برج اسفند، برج ماهی (حوت) است و خوردن ماهی نشان از آن دارد که اسفند به پایان رسیده است.
/66
محمدرضا رضایی افزود: در ایران کهن همه ماهها را سی روزه می گرفتند، سپس در پایان سال پنج روز را به نام پنجه ی دزدیده میخواندند که در آن به شادی و آماده شدن برای نوروز می پرداختند.
وی ادامه داد: سال خورشیدی ۳۶۵ روز و ۶ ساعت است، که امروزه برای در شمار آوردن این ۶ ساعت، در هر ۴ سال یک سال را ۳۶۶ روز را کبیسه میگیریم.
رضایی گفت: تا زمان ساسانیان به آیین بود که به جای این کار، هر ۱۲۰ سال یک سال را ۱۳ ماهه بگیرند و این یک ماه را مردمان دست از کار میکشیدند و به کامرانی و سرخوشی میگذراندند و لذا اگر امروز هم ایرانیان برای دوستان خود زندگی ۱۲۰ ساله آرزو میکنند و یا اگر کسی سخن از مرگ خود بگوید، شنونده بیدرنگ میگوید «بعد از ۱۲۰ سال»، ریشه در همین نکته دارد، یعنی امیدوارم "۱۲۰ سال زنده باشی تا آن یک سال ۱۳ ماهه و آن ماه ویژه را ببینی".
گفتنی است؛ آیینهای به جا مانده از باورهای کهن در زندگی امروزی ایرانیان فراوان است و بسی از آنها ریشه در رویدادهای برجستهی سالشماری باستانی ایران دارند که از آن جمله نمونهی دیگر این که اگر بیشتر خانوادههای ایرانی شب جشن نوروز «ماهی و سبزیپلو» نوش جان میکنند، نگاه به این نکته دارد که برج اسفند، برج ماهی (حوت) است و خوردن ماهی نشان از آن دارد که اسفند به پایان رسیده است.
/66
نظر شما