به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، توافق‌نامه‌های همکاری بین‌المللی، چارچوبی رسمی برای تعریف مسئولیت‌ها، منابع مالی، زمان‌بندی و سازوکار اجرا میان دو یا چند طرف هستند. این توافق‌ها می‌توانند در قالب یادداشت تفاهم، قرارداد تجاری، برنامه همکاری، پیمان دفاعی یا توافق‌نامه شهرخواهی امضا شوند. اهمیت آن‌ها در این است که همکاری را از سطح شفاهی به سطح قانونی و قابل‌پیگیری تبدیل می‌کنند.
مزیت اصلی توافق‌نامه‌های همکاری، چندعملکردی بودن آن‌هاست. یک توافق تجاری می‌تواند هم‌زمان دسترسی به بازار را گسترش دهد، سرمایه‌گذاری را تسهیل کند و زنجیره تامین را تقویت کند. یک توافق آموزشی می‌تواند تبادل دانش و مهارت را افزایش دهد و یک توافق فنی می‌تواند به انتقال فناوری و ساخت مشترک کمک کند. این تنوع موجب می‌شود توافق‌نامه‌های همکاری بیش از یک سند دیپلماتیک ارزش داشته باشند.
ویتنام و اندونزی؛ برنامه اقدام ۲۰۲۶–۲۰۳۰ و رشد تجارت
ویتنام و اندونزی با امضای برنامه اقدام ۲۰۲۶–۲۰۳۰، نمونه‌ای از تبدیل شراکت راهبردی به همکاری عملی ارائه کرده‌اند. این برنامه که در ژوئیه ۲۰۲۶ در جریان ششمین نشست کمیسیون مشترک همکاری دوجانبه امضا شد، چارچوبی برای همکاری در حوزه‌های دفاع، امنیت، تجارت، انرژی، فناوری و پرداخت‌های فرامرزی فراهم کرده است. تجارت دوجانبه در ۲۰۲۵ به ۱۷.۲ میلیارد دلار رسید که ۳.۲ درصد بیشتر از ۲۰۲۴ بود. در چهار ماه نخست ۲۰۲۶ نیز تجارت به بیش از ۶ میلیارد دلار رسید که ۷ درصد افزایش سالانه نشان می‌دهد. هدف اعلام‌شده، رسیدن تجارت به ۱۸ میلیارد دلار تا ۲۰۲۸ است.
توافق‌نامه ویتنام و اندونزی شامل همکاری در فناوری‌های نوظهور، نوآوری، انرژی، پرداخت‌های فرامرزی، کشاورزی، شیلات، آموزش، گردشگری و تبادل انسانی است. هدف این است که همکاری از سطح سیاسی به سطح عملی منتقل شود و پروژه‌های مشخص اجرا شوند. دو کشور توافق کرده‌اند که ظرفیت‌های مکمل خود را برای توسعه فناوری‌های نوظهور و نوآورانه به کار بگیرند و از سازوکارهای موجود برای تسریع همکاری استفاده کنند. در این چارچوب نیمه‌رساناها، اقتصاد دیجیتال و خودروهای برقی از حوزه‌های اولویت‌دار معرفی شده‌اند. ویتنام و اندونزی می‌خواهند سرمایه‌گذاری را در این بخش‌ها گسترش دهند و از فرصت‌های موجود برای رشد اقتصادی استفاده کنند.
انرژی تجدیدپذیر نیز از محورهای مهم برنامه است. دو کشور توافق کرده‌اند که سرمایه‌گذاری در انرژی تجدیدپذیر را گسترش دهند و از فرصت‌های موجود برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی استفاده کنند. این همکاری می‌تواند شامل توسعه پروژه‌های خورشیدی، بادی، ذخیره‌سازی انرژی و زیرساخت‌های مرتبط باشد.
کشاورزی و شیلات نیز از حوزه‌های مهم توافق‌نامه ویتنام و اندونزی هستند. دو کشور توافق کرده‌اند که همکاری در این حوزه‌ها را گسترش دهند تا امنیت غذایی و رشد اقتصادی را تقویت کنند. این همکاری شامل تبادل فناوری، توسعه محصولات کشاورزی، بهبود شیوه‌های پرورش آبزیان و تقویت زنجیره تامین است. تجارت آبزیان و محصولات دریایی، تبادل تجربه در آبزی‌پروری و مدیریت منابع دریایی، تلاش برای مقابله با صید غیرقانونی، رسیدگی به وضعیت ماهیگیران و شناورهای دو کشور در گفت‌وگوهای دوجانبه مطرح شده است.
ویتنام یکی از منابع تامین برنج اندونزی در دوره‌های کمبود یا افزایش تقاضاست. اندونزی در سال ۲۰۲۴ یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان برنج ویتنام بود و واردات آن از حدود ۳۳ هزار تن در ۲۰۱۹ به ۱.۲۵ میلیون تن در ۲۰۲۴ رسید. برنامه اقدام ۲۰۲۶–۲۰۳۰ می‌تواند این همکاری را از خرید و فروش موردی به چارچوب پایدارتر برای امنیت غذایی تبدیل کند. در نشست نهم نوامبر ۲۰۲۶، ویتنام و اندونزی بر اهمیت همکاری در بخش برنج تاکید کردند. ویتنام اعلام کرد که امیدوار است یادداشت تفاهم مربوط به برنج به‌زودی نهایی شود تا امنیت غذایی اندونزی تقویت و صادرات برنج ویتنام پایدارتر شود.
از دیگر حوزه‌هایی که دو کشور قصد دارند همکاری داشته باشند آموزش، گردشگری و تبادل منابع انسانی است. دو کشور توافق کرده‌اند که همکاری در این حوزه‌ها را گسترش دهند تا پیوند میان مردم دو کشور تقویت شود. این همکاری شامل تبادل دانشجویان، توسعه برنامه‌های آموزشی مشترک، تسهیل سفر و گردشگری و تقویت ارتباطات فرهنگی است. با تعریف حوزه‌های مشخص و زمان‌بندی، دو کشور می‌توانند پیشرفت در هر بخش را اندازه‌گیری کنند.
ترکیه و قطر؛ از دفاع تا آموزش و تجارت
ترکیه و قطر در نوامبر ۲۰۲۶ در جریان دوازدهمین نشست کمیته راهبردی عالی، پنج سند همکاری امضا کردند. این اسناد شامل توافق دفاع متقابل، همکاری آموزشی، حفاظت از مصرف‌کننده و نظارت بازار، صلح و حل اختلاف و بیانیه مشترک بود. توافق دفاع متقابل توسط رؤسای دو کشور امضا شد و نشان می‌دهد که همکاری دوجانبه به سطح راهبردی رسیده است. این توافق بر پایه همکاری نظامی و صنایع دفاعی بنا شده است. ترکیه و قطر از سال ۲۰۱۴ همکاری دفاعی داشته‌اند و توافق اخیر، بعد جدیدی به این روابط اضافه می‌کند.
تجارت دوجانبه دو کشور در ۲۰۲۵ به ۱.۳ میلیارد دلار رسید و هدف افزایش آن به پنج میلیارد دلار تعیین شده است. توافق شراکت تجاری و اقتصادی که در اوت ۲۰۲۵ لازم‌الاجرا شد، چارچوبی برای همکاری در کالا، خدمات، سرمایه‌گذاری و تجارت الکترونیک فراهم کرده است. نتیجه اولیه این همکاری، گسترش همکاری در چند حوزه است.
یادداشت تفاهم حفاظت از مصرف‌کننده، نظارت و بازرسی بازار نشان می‌دهد که دو کشور قصد دارند همکاری خود را از سطح سیاسی و دفاعی به حوزه‌ای ببرند که با کیفیت کالا، ایمنی مصرف‌کننده و نظم بازار مرتبط است. حفاظت از مصرف‌کننده شامل حمایت از حقوق خریدار، جلوگیری از تبلیغات گمراه‌کننده، رسیدگی به شکایات، اطلاع‌رسانی درباره کیفیت و ایمنی کالا و ایجاد سازوکار رسیدگی به تخلف است.
ترکیه و قطر هر دو بازار مصرفی بزرگ و فعال دارند و تجارت دوجانبه میان آن‌ها در حال گسترش است. در چنین شرایطی کیفیت کالاهای وارداتی و صادراتی، اصالت برند، برچسب‌گذاری صحیح، ایمنی محصول و شفافیت قیمت‌گذاری، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. این یادداشت می‌تواند به کاهش ریسک کالاهای تقلبی، نامنطبق با استانداردها یا دارای اطلاعات نادرست کمک کند، همچنین می‌تواند زمینه تبادل تجربه میان نهادهای نظارتی دو کشور را در حوزه‌هایی همچون بازرسی مراکز فروش، بررسی تبلیغات، کنترل کیفیت کالا و رسیدگی به شکایات مصرف‌کنندگان فراهم آورد.
یادداشت همکاری در حوزه آموزش این توافق‌نامه می‌تواند زمینه‌ساز همکاری در تبادل تجربه آموزشی، توسعه برنامه‌های مشترک، تقویت ارتباط میان مؤسسات آموزشی و گسترش فرصت‌های آموزشی برای دانش‌آموزان و معلمان باشد. آموزش، ابزاری برای انتقال دانش، تقویت مهارت و ایجاد پیوند بلندمدت میان دو کشور است.
دا نانگ: از توافق‌نامه‌های شهری تا جذب سرمایه در فناوری و لجستیک
دا نانگ، شهری ساحلی در مرکز ویتنام، نمونه‌ای پیشرو از شهرهایی است که دیپلماسی شهری را به ابزاری برای توسعه اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و تقویت اتصال بین‌المللی تبدیل کرده است. این شهر با اجرای «برنامه یکپارچگی و همکاری بین‌المللی دا نانگ تا ۲۰۳۰» که در دسامبر ۲۰۲۳ تصویب شد، چارچوبی برای گسترش روابط خارجی و پیوند آن با توسعه اقتصادی فراهم کرد.
برنامه دا نانگ بر پیوند دیپلماسی شهری با جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، توسعه فناوری، لجستیک و گردشگری تمرکز دارد. شهرداری دا نانگ در ارزیابی و تصویب پروژه‌های سرمایه‌گذاری خارجی، مدیریت هیئت‌های ورودی و خروجی و حمایت از شهروندان نقش فعال دارد. در ۲۰۲۵، دا نانگ ۵۰۰.۶ میلیون دلار سرمایه‌گذاری جدید و تعدیل‌شده جذب کرد و مجموع پروژه‌های شهر به ۱۲۷۷ پروژه با سرمایه بیش از ۱۰.۹ میلیارد دلار رسید. جریان سرمایه نیز به سمت فناوری‌های پیشرفته، نیمه‌رساناها، هوش مصنوعی و زیرساخت لجستیک تغییر کرده است و سرمایه‌گذاران اصلی از ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور، آمریکا و اتحادیه اروپا هستند.
نتیجه اولیه این سیاست، گسترش تجارت و اتصال بین‌المللی است. در دوره ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، مجموع واردات و صادرات دا نانگ به حدود ۴۵ میلیارد دلار رسید که ۲۳ میلیارد دلار آن صادرات بود. بازار صادراتی شهر به بیش از ۱۲۰ کشور و منطقه گسترش یافته و سهم اصلی آن از شرق آسیا (۴۷.۹ درصد)، آمریکا (۲۴.۵ درصد) و اتحادیه اروپا (۱۵.۸ درصد) است. فرودگاه بین‌المللی دا نانگ نقش کلیدی در گسترش روابط فرامرزی این شهر دارد. این فرودگاه بیش از ۳۰ مسیر هوایی منظم بین‌المللی با بیش از ۴۰۰ پرواز در هفته را پشتیبانی می‌کند.
در ۲۰۲۵ دا نانگ ۱۰ توافق‌نامه بین‌المللی با شهرها و نهادهایی در ایتالیا، فرانسه، کره جنوبی، قزاقستان، لائوس و سازمان‌هایی در امارات، آلمان و سوئیس امضا کرد. دا نانگ با شهر جنوا در ایتالیا توافق‌نامه همکاری در حوزه اقتصاد بندری، حمل‌ونقل، فناوری پیشرفته، گردشگری، اقتصاد دریایی و محیط‌زیست امضا کرد. جنوا به‌عنوان شریک دا نانگ در حوزه لجستیک، بندر و توسعه زیرساخت معرفی شده است. این شهر با آکتائو در قزاقستان یادداشت تفاهم برای ایجاد رابطه خواهرخواندگی امضا کرده و از آکتائو خواسته است که هیئت‌های تجاری برای بررسی فرصت‌های سرمایه‌گذاری در گردشگری، بندر، کشاورزی فناورانه و انرژی تجدیدپذیر اعزام کند.
دا نانگ با پنج استان جنوبی لائوس شامل آتاپو، سکونگ، سالاوان، چامپاساک و ساوانناکت توافق‌نامه همکاری در حوزه‌های اقتصاد، تجارت، آموزش، بهداشت، فرهنگ و گردشگری امضا کرده است، همچنین دو طرف بر تکمیل زیرساخت درگاه مرزی بین‌المللی نام‌گیانگ–داک‌تااوک و ارتقای درگاه مرزی تای‌گیانگ–کالوم تا ۲۰۳۰ توافق کردند.
از سوی دیگر، این شهر با شرکت دنتیوم کره جنوبی یادداشت تفاهم در حوزه فناوری هیدروژن و پیل سوختی امضا کرده است. در ژانویه ۲۰۲۵ دا نانگ با این شرکت قرارداد سرمایه‌گذاری برای ساخت کارخانه‌ای با سرمایه ۱۷۷ میلیون دلار امضا کرد که نشان می‌دهد همکاری دو طرف، فراتر از فناوری، به سرمایه‌گذاری نیز گسترش یافته است.
همکاری دا نانگ با آلمان فراتر از تجارت، به فناوری و مالی نیز گسترش یافته است. این شهر با فرانکفورت مین فایننس در آلمان همکاری در حوزه مالی، سرمایه‌گذاری و شبکه‌سازی تجاری دارد، همچنین با ایالت تورینگن آلمان همکاری در حوزه فناوری، نوآوری و تحول دیجیتال برقرار کرده است.
در میان شرکای اروپایی دا نانگ، مجمع اقتصادی سوئیس–ویتنام نقشی مشخص در حوزه مالی، سرمایه‌گذاری و ارتباط میان بنگاه‌ها دارد. محور این همکاری ایجاد پیوند با فعالان اقتصادی و شبکه‌های تجاری است؛ مسیری که دا نانگ در برنامه توسعه روابط اروپایی خود برای سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ نیز دنبال می‌کند. در این برنامه جذب شرکت‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و مؤسسات مالی اروپایی برای مشارکت در پروژه‌های مهم شهر از اولویت‌هاست.
رابطه دا نانگ با لو آور فرانسه بر فعالیت‌های بندری، لجستیک و توسعه زیرساخت متمرکز است. موضوع اصلی این همکاری زیرساخت جابه‌جایی کالا و خدمات پشتیبان تجارت است. از ابتدای ۲۰۲۶ نیز ۱۱ توافق‌نامه دیگر با ۹ شهر، یک سازمان و یک شرکت امضا شد. دا نانگ در حال حاضر روابط دوستانه منظم با ۶۱ شهر و سازمان بین‌المللی از ۲۴ کشور و منطقه برقرار کرده و ۶۶ توافق‌نامه بین‌المللی فعال دارد. هدف شهر این است که بتواند از تجربه کشورهای دیگر استفاده کند و سرمایه‌گذاری جذب کند. دا نانگ نشان می‌دهد دیپلماسی شهری می‌تواند فراتر از امضای سند، ابزاری برای توسعه اقتصادی و جذب سرمایه باشد. با ترکیب توافق‌نامه‌های بین‌المللی، زیرساخت حمل‌ونقل، فناوری و لجستیک، شهر می‌تواند نقش فعال‌تری در اقتصاد جهانی پیدا کند.
نظر شما