به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، سردترین شهرهای مسکونی جهان، بهویژه در سیبری، شمال اروپا و آسیای شرقی، نمونههایی از سازگاری انسان با شرایط اقلیمی دشوار هستند. در یاکوتسک و نوریلسک، یخبندان دائمی و زمستانهای طولانی بر زیرساختهای شهری اثر میگذارند. در اولانباتور، سرما با آلودگی هوا و فقر انرژی همراه شده است و در موهه و مورمانسک نیز سرمای شدید، هزینههای زندگی و فعالیتهای اقتصادی را تحت تاثیر قرار میدهد. در این مناطق، دمای هوا گاهی به کمتر از منفی ۴۰ درجه سانتیگراد میرسد، خودروها در فضای باز بهسرعت یخ میزنند، لولههای آب در معرض یخزدگی قرار میگیرند و رفتوآمد شهروندان به تجهیزات و زیرساختهای ویژه، نیاز دارد. شدت سرما در این شهرها تنها به اعداد ثبتشده در ایستگاههای هواشناسی محدود نمیشود و بر معماری ساختمانها، سیستم گرمایش، حملونقل، آموزش، فعالیت اقتصادی و حتی سبک زندگی مردم تاثیر میگذارد. برای مثال، در شهرهای سیبری، زیرساختهای گرمایشی و عایقبندی ساختمانها، اهمیت حیاتی دارند و در مغولستان، آلودگی هوا در فصل زمستان، به یکی از پیامدهای استفاده گسترده از سوخت برای گرمایش، تبدیل میشود. در ادامه به معرفی سردترین شهرهای مسکونی جهان و شرایط زندگی در آنها میپردازیم:
زندگی در سرمای منفی ۴۰ درجه
یاکوتسک یکی از شناختهشدهترین شهرهای سرد جهان و مرکز جمهوری ساخا در شمال شرقی روسیه است. این شهر در زمستان با دماهایی روبهرو میشود که گاهی به منفی ۴۰ درجه سانتیگراد و پایینتر میرسند. میانگین دمای کمینه ژانویه در یاکوتسک، حدود منفی ۴۲ درجه سانتیگراد است. سرمای شدید و فاصله زیاد از اقیانوسها موجب شده است که این شهر یکی از نمونههای شاخص اقلیم بسیار سرد قارهای باشد. زندگی در یاکوتسک به زیرساختهایی وابسته است که برای مقابله با سرمای طولانی، طراحی شدهاند. ساختمانها به سیستمهای گرمایشی قدرتمند و عایقبندی ویژه نیاز دارند و شبکههای آبوفاضلاب باید در برابر یخزدگی محافظت شوند. خودروها نیز در روزهای بسیار سرد به مراقبت بیشتری نیاز دارند و گاهی رانندگان برای جلوگیری از یخزدن موتور، خودرو را برای مدت طولانی، روشن نگه میدارند. در چنین شرایطی، سرما هزینه زندگی را افزایش میدهد و انجام سادهترین فعالیتهای روزانه را به برنامهریزی دقیق، وابسته میکند.

شهر صنعتی در محاصره یخبندان
نوریلسک از سردترین شهرهای بزرگ مسکونی جهان است که در مدار قطب شمال قرار دارد. این شهر صنعتی بهدلیل موقعیت جغرافیایی و زمستانهای طولانی، شرایط آبوهوایی بسیار سختی را تجربه میکند. در زمستان، دمای هوا بهطور معمول بسیار پایینتر از نقطه انجماد است و بادهای سرد نیز شرایط حضور در فضای باز را دشوارتر میکنند. باوجود این شرایط، نوریلسک یکی از مراکز مهم استخراج و فراوری فلزات در روسیه است و فعالیتهای صنعتی، نقش مهمی در اقتصاد آن دارند. بااینحال، ترکیب سرمای شدید، آلودگی صنعتی و محدودیتهای جغرافیایی، کیفیت زندگی شهروندان را تحت تاثیر قرار میدهد. ساکنان این شهر برای رفتوآمد، خرید و انجام کارهای روزانه به زیرساختهای مقاوم در برابر یخبندان وابستهاند، همچنین زمستان طولانی و محدودیت نور طبیعی در بخشی از سال، فشار بیشتری بر زندگی اجتماعی و سلامت روان شهروندان وارد میکند.

سردترین پایتخت جهان
اولانباتور بهعنوان سردترین پایتخت ملی جهان شناخته میشود. این شهر در ارتفاع حدود ۱۳۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد و زمستانهای طولانی و بسیار سردی را تجربه میکند. میانگین دمای سردترین ماه سال در این شهر به حدود ۲۱.۳- درجه میرسد. در ژانویه، دمای هوا گاهی تا ۳۰- درجه و پایینتر کاهش پیدا میکند. یکی از مهمترین مشکلات زندگی در اولانباتور، ترکیب سرمای شدید و آلودگی هواست. بسیاری از خانوارهای کمدرآمد در مناطق حاشیهای و محلههای موسوم به گر (Ger) برای گرمکردن خانههای خود از سوختهای جامد استفاده میکنند. این مسئله در فصل زمستان، آلودگی هوا را تشدید میکند و این روزها به یکی از چالشهای مهم سلامت عمومی شهر، تبدیل شده است. بنابراین، سرمای شدید در این شهر فقط مسئلهای اقلیمی نیست، بلکه با فقر انرژی، کیفیت مسکن و نابرابری اجتماعی نیز ارتباط دارد.

شهری در شمالیترین نقطه چین
موهه در شمالیترین بخش چین و نزدیک مرز روسیه قرار دارد و از سردترین شهرهای این کشور محسوب میشود. موقعیت جغرافیایی آن باعث شده است که زمستانهای طولانی و یخبندانهای شدیدی داشته باشد. پایینترین دمای ثبتشده در چین، معادل منفی ۵۳ درجه سانتیگراد، در ژانویه ۲۰۲۳ در این منطقه به ثبت رسیده است. موهه در سالهای اخیر به دلیل و مناظر زمستانی زیبا، به یکی از مقاصد گردشگری زمستانی چین نیز تبدیل شده است. در این شهر، سرما بر معماری، حملونقل و فعالیتهای اقتصادی، تاثیر مستقیم میگذارد. شبکههای گرمایشی، عایقبندی ساختمانها و تجهیزات مورداستفاده در فضای باز، باید با شرایط یخبندان سازگار باشند. در کنار این چالشها، گردشگری زمستانی و فعالیتهای مرتبط با برفویخ، برای اقتصاد محلی، فرصتهایی ایجاد کرده است. بااینحال، سرمای طولانی همچنان هزینه نگهداری ساختمانها و زیرساختهای شهری را افزایش میدهد و زندگی روزمره را به امکانات گرمایشی، وابسته میکند.

زندگی شهری در نزدیکی مدار قطب شمال
مورمانسک یکی از مهمترین شهرهای مسکونی شمال اروپا و بزرگترین شهر جهان در قسمت شمالی مدار قطب شمال است. این شهر به دلیل قرارگیری در نزدیکی دریای بارنتز، باوجود عرض جغرافیایی بالا، تحت تاثیر جریانهای دریایی گرم قرار دارد. به همین دلیل سرمای آن در مقایسه با شهرهای داخلی سیبری، ملایمتر است. میانگین دمای کمینه ژانویه در مورمانسک حدود منفی ۱۴.۵ درجه و میانگین بیشینه آن حدود منفی ۷.۸ درجه سانتیگراد است. بااینحال زمستان طولانی، بادهای سرد و شب قطبی، از ویژگیهای مهم زندگی در مورمانسک است. در بخشی از زمستان، خورشید برای چندین هفته از افق طلوع نمیکند و شهروندان باید زندگی روزمره خود را با ساعات محدود روشنایی طبیعی، تنظیم کنند. این شرایط بر فعالیتهای اجتماعی، رفتوآمد و سلامت روان افراد اثر میگذارد، باوجود این، فعالیتهای دریایی و صنعتی باعث شدهاند مورمانسک همچنان یکی از مراکز اقتصادی و جمعیتی مهم شمال روسیه باقی بماند.

سردترین سکونتگاه دائمی جهان
ورخویانسک از سردترین سکونتگاههای دائمی جهان است که در منطقه سیبری شرقی قرار دارد. این شهر کوچک در زمستان با دماهایی بسیار پایین، روبهرو میشود و میانگین دمای روزانه ژانویه در ورخویانسک حدود منفی ۴۵.۵ درجه سانتیگراد است. در چنین شرایطی، گرمایش خانهها، تامین سوخت و دسترسی به کالاهای ضروری، به مسائل حیاتی تبدیل میشوند. جمعیت اندک و فاصله زیاد از مراکز بزرگ شهری نیز هزینه تامین خدمات عمومی و حملونقل را در این شهر افزایش میدهد. زندگی در ورخویانسک نشان میدهد که سکونت در مناطق بسیار سرد تنها با سازگاری معماری و تجهیزات گرمایشی امکانپذیر نیست و به شبکهای از خدمات و زیرساختهای مقاوم نیاز دارد.





نظر شما