به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، فناوری بلاکچین و تبدیل املاک به دارایی دیجیتال داراییها، مرز میان سرمایهگذاری در املاک و بازارهای مالی را کمرنگتر کردهاند. ایدهای که روزی سرمایهگذاری در یک برج لوکس یا ساختمان شاخص را به خرید کامل ملک گره میزد، امروز امکان تقسیم مالکیت آن میان سرمایهگذاران خرد را مطرح میکند. این تحول فرصتهای تازهای برای ورود سرمایههای کوچک به بازار مسکن و املاک گرانقیمت فراهم میسازد و همزمان پرسشهای تازهای درباره شفافیت، نظارت قانونی و امنیت سرمایهگذاران پیش میآورد.
مالکیت کسری یا سهمی مدلی است که در آن چند سرمایهگذار میتوانند مالک مشترک یک ملک باشند. هر سرمایهگذار با خرید سهمی از ملک، متناسب با سهم خود از درآمد اجاره یا فروش آتی ملک سود میبرد. مزیت اصلی این مدل آن است که سرمایهگذار بدون پرداخت هزینه خرید کامل یک ملک، میتواند در بازار املاک حضور پیدا کند.
این مدل بهویژه برای سرمایهگذاران خرد اهمیت دارد، زیرا امکان ورود به بازار املاک لوکس را با مبالغ کمتر فراهم میکند. با این حال، مالکیت کسری فقط یک ابزار مالی نیست، بلکه کیفیت ملک، وضعیت بازار و مدیریت مؤثر آن بر بازدهی سرمایهگذاری اثر میگذارند. در شهرهای پیشرو مالکیت کسری بهمثابه راهی برای تبدیل املاک به سهمهای دیجیتال بررسی شده است. این مدل میتواند دسترسی به بازار املاک را گسترش دهد، اما ریسکهای قانونی، فناورانه و نقدشوندگی را نیز جدیتر میکند.

نقش بلاکچین در بازار املاک دیجیتال
تبدیل املاک به دارایی دیجیتال املاک فرایندی است که در آن ارزش یک ملک به واحدهای دیجیتال به نام توکن تقسیم میشود. هر توکن نماینده بخشی از مالکیت ملک است و اطلاعات مربوط به آن روی بلاکچین ثبت و مدیریت میشود. در این مدل یک پلتفرم تخصصی ملک را خریداری میکند و ارزش آن را به تعدادی توکن دیجیتال تقسیم میکند، سپس سرمایهگذاران از طریق پلتفرمهای تنظیمشده، توکنها را با مبلغی کمتر از هزینه خرید کامل ملک میخرند.
بلاکچین در این فرایند دو کارکرد اصلی دارد؛ نخست ثبت شفاف و تغییرناپذیر مالکیت توکنها و دوم ایجاد رکورد قابلراستیآزمایی از هر تراکنش. سند مالکیت فیزیکی ملک بهطور مستقیم روی بلاکچین ثبت نمیشود، بلکه یک شخصیت حقوقی بهعنوان واسط میان ملک فیزیکی و توکن دیجیتال عمل میکند.
مطالعات نشان میدهد توکنیزهکردن املاک و تبدیل سهمی از مالکیت آنها به داراییهای دیجیتال میتواند دستکم شش مزیت داشته باشد. این روش دسترسی به بازار املاک را برای سرمایهگذاران آسانتر میکند، زیرا افراد میتوانند با سرمایهای کمتر از مبلغ لازم برای خرید یک ملک کامل، در آن سرمایهگذاری کنند، همچنین سرمایهگذار میتواند دارایی خود را میان چند ملک تقسیم کند و به این ترتیب بهجای متمرکزکردن همه سرمایه در یک دارایی، سبد متنوعتری داشته باشد.

از سوی دیگر، ثبت مالکیت و تاریخچه تراکنشها روی بلاکچین میتواند شفافیت را افزایش دهد، زیرا این اطلاعات بهصورت قابلمشاهده و تغییرناپذیر ثبت میشوند. پلتفرمهای توکنیزهکردن ممکن است بخشی از امور اجرایی، از شناسایی ملک و انجام فرایند خرید گرفته تا مدیریت دارایی و توزیع سود را بر عهده بگیرند. توکنها میتوانند در بازارهای ثانویه معامله شوند؛ قابلیتی که در صورت وجود خریدار و زیرساخت مناسب، فروش سهم سرمایهگذار را آسانتر از فروش یک ملک فیزیکی میکند. دیجیتالی کردن املاک میتواند با سادهسازی بعضی فرایندها، هزینههای حقوقی، اداری و مدیریتی را کاهش دهد؛ هرچند میزان این صرفهجویی و نقدشوندگی به شرایط بازار و چارچوبهای قانونی بستگی دارد.
با وجود مزیتهای یادشده، سرمایهگذاری در املاک توکنیزهشده با ریسکهایی نیز همراه است. یکی از مهمترین نگرانیها ابهامهای قانونی و نظارتی است. اگر چارچوب قانونی روشنی وجود نداشته باشد، سرمایهگذاران ممکن است با دشواریهایی در احقاق حقوق خود یا پیگیری اختلافها روبهرو شوند.
نقدشوندگی نیز در این بازار تضمینشده نیست. هرچند معامله توکنها میتواند از فروش ملک فیزیکی سادهتر باشد، این مزیت تنها زمانی معنا دارد که در بازار ثانویه خریدار کافی وجود داشته باشد. بر اساس گزارشی از سازمان بینالمللی کمیسیونهای اوراق بهادار (IOSCO)، بازارهای ثانویه داراییهای دیجیتال در سطح جهان هنوز به بلوغ و توسعه کافی نرسیدهاند.

بخش دیگری از ریسک به پلتفرم و دارایی پایه مربوط میشود. سرمایهگذاران باید اعتبار، ثبات مالی و شیوه مدیریت پلتفرمی را که ملک را اداره میکند بررسی کنند. ارزش دارایی و درآمد اجاره نیز از عواملی همچون شرایط بازار، موقعیت ملک و کیفیت مدیریت آن تاثیر میپذیرند. افزون بر این موارد، ریسکهای فناورانه را هم نباید نادیده گرفت. بلاکچین میتواند ثبت و پیگیری تراکنشها را آسانتر کند، اما خطرهایی همچون حملات سایبری، ضعف در نگهداری داراییهای رمزارزی و آسیبپذیری قراردادهای هوشمند همچنان پابرجاست، همچنین تعدد پلتفرمها و پروتکلها در نبود استانداردهای مشترک میتواند بازار را پراکنده کند و از کارایی آن بکاهد.
برآوردها حاکی از آن است که ارزش بازار جهانی املاک دیجیتال تا سال ۲۰۳۳ به ۱۹.۴ میلیارد دلار (معادل ۱۶.۷۵۵ میلیارد یورو) خواهد رسید و نرخ رشد سالانه آن ۲۱ درصد پیشبینی میشود. این اعداد نشان میدهند که بازار املاک دیجیتال با وجود چالشها در مسیر رشد است.
آینده این بازار به تنظیمگری روشن و وجود پلتفرمهای امن و مالی پایدار وابسته است. تبدیل املاک به دارایی دیجیتال اگر با نظارت مناسب همراه شود، میتواند به ابزاری برای گسترش دسترسی به بازار املاک تبدیل شود، اما اگر بدون چارچوب قانونی و امنیتی رها شود، میتواند به منبعی برای ریسک و سوداگری تبدیل شود.

لافتی؛ اجارهبهای روزانه و بازار ثانویه
لافتی (Lofty) یک پلتفرم آمریکایی برای سرمایهگذاری کسری در املاک اجارهای است. در این مدل هر ملک در یک شرکت با مسئولیت محدود مستقل در ایالت وایومینگ قرار میگیرد و سهام آن شرکت به توکنهای دیجیتال تبدیل میشود. سرمایهگذار با خرید توکن، در واقع بخشی از مالکیت آن شرکت را به دست میآورد و به همین نسبت، حق دریافت اجاره و حق رأی در تصمیمهای مدیریتی ملک را دارد.
حداقل سرمایهگذاری در لافتی حدود ۵۰ دلار است. این رقم امکان ورود سرمایهگذاران خرد به بازار املاک را فراهم میکند؛ سرمایهگذار میتواند بهجای خرید کامل یک خانه، بخش کوچکی از چند ملک را در اختیار بگیرد و سبد دارایی خود را متنوع کند. اجارهبهای دریافتی بهصورت روزانه و نیمهشب به وقت جهانی در حساب کاربر واریز میشود و کاربر میتواند آن را برداشت یا دوباره سرمایهگذاری کند.
سازوکار فناورانه لافتی بر بلاکچین الگوراند استوار است. معاملات بازار این پلتفرم با استفاده از رمزارز پایدار USDL و قراردادهای هوشمند انجام میشود. توکنها بهعنوان سهم مالکیت در شرکت مالک ملک عمل میکنند و خرید و فروش آنها در بازار داخلی لافتی امکانپذیر است. نکته مهم این است که توکن سند ملک نیست، بلکه نماینده سهم مالکیت در شرکت حقوقی است که سند ملک را در اختیار دارد، بنابراین سرمایهگذار همچنان در معرض ریسکهای بازار املاک، خالیماندن ملک از مستاجر، هزینههای تعمیر و نگهداری و کیفیت شرکت مدیریت املاک قرار دارد.
بر پایه دادههای منتشرشده، تا آوریل ۲۰۲۶ بیش از ۱۵۰ ملک در این پلتفرم توکنیزه شده و ارزش داراییهای قفلشده آن به حدود ۹۹ میلیون دلار رسیده است، همچنین حدود ۵.۲ میلیون دلار اجارهبها توزیع شده که ۱.۷ میلیون دلار آن مربوط به سال ۲۰۲۵ است.

رییلتی؛ توکنیزهکردن شرکت مالک ملک
رییلتی (RealT) نمونهای دیگر از مالکیت کسری توکنیزه است که بر بازار املاک آمریکا تمرکز دارد. در این پلتفرم هر ملک در قالب یک شرکت یا شرکت با مسئولیت محدود ثبت میشود و سپس مالکیت آن شرکت به تعداد محدودی توکن به نام RealToken تقسیم میشود. سرمایهگذار با خرید توکن سهمی از شرکت مالک ملک را در اختیار میگیرد و بر اساس همان سهم، از اجارهبها بهرهمند میشود.
تفاوت مهم رییلتی با مدلهای سنتی، پرداخت اجارهبها بهصورت هفتگی است. اجارهبها با استفاده از رمزارز پایدار USDL و از طریق کیفپولهای بر پایه اتریوم یا شبکه گنوسیس به سرمایهگذاران پرداخت میشود. این روش زمان انتقال پول را کاهش میدهد و امکان دریافت درآمد را بدون نیاز به فرایندهای بانکی طولانی فراهم میکند.
مدیریت عملیاتی ملک نیز بر عهده شرکت مدیریت املاک است. این شرکت مستاجر را پیدا میکند، اجاره را وصول میکند و تعمیرات لازم را انجام میدهد. سرمایهگذار توکندار بدون درگیر شدن در امور روزمره ملک، از درآمد آن بهرهمند میشود و میتواند در تصمیمهای مهم مدیریتی نیز رای بدهد.

بلوکیمو؛ تبدیل املاک به دارایی دیجیتال در اروپا
بلوکیمو (Blockimmo) نمونهای از تبدیل املاک به دارایی دیجیتال در اروپا است. این پلتفرم با تمرکز بر بازار املاک سوئیس، امکان خرید سهمهای کوچک از املاک را از طریق توکنهای دیجیتال فراهم میکند. هدف اصلی بلوکیمو کاهش موانع ورود سرمایهگذاران خرد به بازار املاک و افزایش شفافیت در فرایند مالکیت است.
ایده اصلی بلوکیمو تبدیل ارزش یک دارایی واقعی به توکنهای دیجیتال روی بلاکچین اتریوم است. در این مدل هر توکن نماینده بخشی از ارزش یا منافع اقتصادی ملک است و سرمایهگذار میتواند بدون خرید کامل ملک، در بخشی از آن مشارکت کند. توکن جایگزین سند رسمی مالکیت نیست، بلکه ابزاری برای ثبت و انتقال حق مالکیت یا منفعت اقتصادی در قالب دیجیتال است.
نخستین پروژه بلوکیمو در شهر بار در استان زوگ انجام شد. این ملک شامل ۱۸ واحد مسکونی و یک رستوران بود. بلوکیمو حدود ۲۰ درصد ارزش این ملک، معادل سه میلیون فرانک سوئیس را توکنیزه کرد و آن را به چهار سرمایهگذار فروخت. این معامله در مارس ۲۰۱۹ انجام شد و بهعنوان نخستین معامله املاک بر پایه بلاکچین در سوئیس معرفی شد.

بلوکیمو برای انجام تراکنش از رمزارز پایدارXCHF استفاده میکند که ارزش آن به فرانک سوئیس گره خورده است. استفاده از این رمزارز پایدار به این دلیل است که نوسان قیمت ارزهای دیجیتال همچون بیتکوین یا اتریوم برای معامله املاک نامناسب است.
در ساختار فنی بلوکیمو هر ملک به یک میلیون توکن تقسیم میشود. این تقسیمبندی امکان خرید سهمهای بسیار کوچک را فراهم میکند، همچنین سیستم بلوکیمو امکان مدیریت سرمایهگذاری از طریق یک سازمان خودگردان غیرمتمرکز، دریافت سود یا درآمد اجاره بهصورت آنچین و خرید و فروش توکنها را فراهم میکند.
یکی از ادعاهای اصلی بلوکیمو افزایش شفافیت در بازار املاک است. در این مدل اطلاعات مربوط به ملک، مالکیت و تراکنشها روی بلاکچین ثبت میشود و امکان ردیابی تاریخچه مالکیت فراهم میشود. شرکت Elea Labs با ارائه دادههای معتبر ملک، نقش مهمی در این شفافیت ایفا میکند.

سنگاپور؛ بازار منظم توکنیزهکردن املاک
سنگاپور از جمله کشورهای پیشرو است که توکنیزه کردن املاک را نه بهعنوان یک آزمایش فناورانه پراکنده، بلکه در بستری نظارتشده و بر پایه نهادهای مالی توسعه داده است. در این کشور توکنهای املاک نماینده منفعت اقتصادی در یک دارایی زیربنایی هستند. این دارایی میتواند سرمایهگذاری مستقیم در ملک یا سهمی در یک صندوق سرمایهگذاری املاک باشد.
یکی از پلتفرمهای شاخص این حوزه فراکستور (Fraxtor) است؛ شرکتی سنگاپوری که مجوز مرجع پولی سنگاپور (MAS) را دارد و از بلاکچین برای دیجیتالی کردن داراییهای املاک استفاده میکند. این پلتفرم به سرمایهگذاران امکان میدهد بدون خرید کامل یک ملک در داراییهایی همچون پروژههای مسکونی، صندوقهای املاک یا سرمایهگذاریهای بدهی املاک مشارکت کنند.
مدل فراکستور با صندوقهای سرمایهگذاری املاک یا سهام شرکتهای ساختمانی تفاوت دارد. در صندوقهای سنتی سرمایهگذار در پرتفوی گستردهای از داراییها سهم میخرد، اما در این مدل امکان دسترسی مستقیمتر به داراییهای مشخص فراهم میشود. حداقل سرمایهگذاری در فراکستور ۲۵ هزار دلار سنگاپور معادل حدود ۱۹ هزار و ۵۰۰ دلار آمریکا است، اما تعهد معمول سرمایهگذاران ۲۰۰ هزار دلار سنگاپور است.
مسیر توسعه این بازار در سنگاپور تنها به پلتفرمهای خصوصی محدود نمیشود. مرجع پولی سنگاپور برنامهای با عنوان پروژه گاردین (Project Guardian) را اجرا میکند که هدف آن افزایش نقدشوندگی و کارایی بازارهای مالی از طریق دیجیتالی کردن داراییهاست. این برنامه یک محیط فرامرزی است که نهادهای مالی، انجمنهای صنفی، بانکهای مرکزی و نهادهای ناظر را گرد هم میآورد.
گاردین تنها به املاک محدود نیست و طیف وسیعی از داراییهای توکنیزهشده از جمله صندوقها، اوراق قرضه، استیبلکوینها و بدهیهای بانکی را پوشش میدهد. وجود این برنامه نشان میدهد که سنگاپور برای توسعه زیرساخت داراییهای دیجیتال ازجمله استانداردسازی، مدیریت ریسک، حضانت دارایی، تسویه و رعایت الزامات قانونی، رویکردی نهادی و تدریجی در پیش گرفته است.





نظر شما