به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، سواحل از مهم‌ترین عناصر جغرافیایی کشورها به‌شمار می‌روند و علاوه بر تعیین مرز میان خشکی و دریا، در شکل‌گیری سکونتگاه‌ها، توسعه فعالیت‌های اقتصادی، حمل‌ونقل دریایی، گردشگری و ارتباطات بین‌المللی نقش دارند. با این حال، طول خط ساحلی کشورها به وسعت سرزمینی آن‌ها وابسته نیست و عواملی همچون تعداد جزایر، شکل سواحل، وجود خلیج‌ها، آبراهه‌ها و فرورفتگی‌های طبیعی می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی بر این شاخص داشته باشد.
بر اساس داده‌های منتشرشده به استناد به اطلاعات WorldAtlas، کانادا با ۲۰۲ هزار و ۸۰ کیلومتر خط ساحلی در رتبه نخست کشورهای جهان قرار دارد. این رقم بیش از دو برابر طول سواحل نروژ، دومین کشور این فهرست، است و فاصله قابل‌توجه کانادا با سایر کشورها را در این شاخص نشان می‌دهد.
بخش عمده‌ای از طول سواحل کانادا به ویژگی‌های جغرافیایی مناطق شمالی این کشور و به‌ویژه مجمع‌الجزایر قطبی آن مربوط می‌شود. وجود ده‌ها هزار جزیره، خلیج و کانال آبی در مناطق شمالگان، خط ساحلی این کشور را به شبکه‌ای گسترده و پیچیده تبدیل کرده است. بیش از ۷۰ درصد خط ساحلی کانادا در منطقه قطب شمال قرار دارد و همین ویژگی جغرافیایی یکی از مهم‌ترین دلایل صدرنشینی این کشور در رتبه‌بندی جهانی محسوب می‌شود.
نروژ با ۹۹ هزار و ۸۳ کیلومتر خط ساحلی در جایگاه دوم قرار گرفته است. ویژگی شاخص جغرافیایی این کشور، وجود آبدره‌های عمیق و سواحل بسیار فرورفته‌ای است که در کنار تعداد قابل‌توجه جزایر ساحلی، طول مرز میان خشکی و دریا را افزایش داده‌اند. نروژ نزدیک به ۲۳۹ هزار و ۱۰۰ جزیره ساحلی دارد و همین ساختار طبیعی موجب شده است طول سواحل آن حدود ۷۰ درصد بیشتر از اندونزی، سومین کشور این رتبه‌بندی، باشد.
اندونزی با ۵۸ هزار و ۱۳۳ کیلومتر خط ساحلی در رتبه سوم جهان قرار دارد. این کشور که بزرگ‌ترین منطقه مجمع‌الجزایری جهان به‌شمار می‌رود، بیش از ۱۷ هزار و ۵۰۰ جزیره دارد و گستردگی این جزایر در میان آب‌های اقیانوس آرام و هند، نقش اصلی را در شکل‌گیری طول قابل‌توجه سواحل آن ایفا می‌کند.
روسیه با ۳۷ هزار و ۶۵۳ کیلومتر در جایگاه چهارم قرار دارد و پس از آن فیلیپین با ۳۶ هزار و ۲۸۹ کیلومتر در رتبه پنجم دیده می‌شود. ژاپن نیز با ۲۹ هزار و ۷۵۱ کیلومتر خط ساحلی جایگاه ششم را به خود اختصاص داده است. استرالیا با ۲۵ هزار و ۷۶۰ کیلومتر در رتبه هفتم و ایالات متحده آمریکا با ۱۹ هزار و ۹۲۴ کیلومتر در رتبه هشتم قرار دارند.
نیوزیلند با ۱۵ هزار و ۱۳۴ کیلومتر ساحل در جایگاه نهم ایستاده است و چین با ۱۴ هزار و ۵۰۰ کیلومتر رتبه دهم را به خود اختصاص می‌دهد. یونان با ۱۳ هزار و ۶۷۶ کیلومتر، بریتانیا با ۱۲ هزار و ۴۲۹ کیلومتر و هند با ۱۱ هزار و ۹۹ کیلومتر به ترتیب رتبه‌های یازدهم تا سیزدهم را در اختیار دارند.
در ادامه این فهرست، مکزیک با ۹۳۳۰ کیلومتر در رتبه چهاردهم، ایتالیا با ۷۶۰۰ کیلومتر در رتبه پانزدهم و برزیل با ۷۴۹۱ کیلومتر در جایگاه شانزدهم قرار گرفته‌اند. دانمارک با ۷۳۱۴ کیلومتر رتبه هفدهم را به خود اختصاص داده و ترکیه با ۷۲۰۰ کیلومتر در جایگاه هجدهم قرار دارد. شیلی با ۶۴۳۵ کیلومتر و ایالات فدرال میکرونزی با ۶۱۱۲ کیلومتر نیز رتبه‌های نوزدهم و بیستم را تکمیل می‌کنند.
یکی از نکات قابل‌توجه این رتبه‌بندی، حضور پررنگ کشورهای جزیره‌ای و مجمع‌الجزایری در میان ۲۰ کشور نخست جهان است. اندونزی، فیلیپین و ژاپن نمونه‌های برجسته‌ای از کشورهایی هستند که ساختار جغرافیایی آن‌ها از مجموعه‌ای از جزایر تشکیل شده است و همین پراکندگی سرزمینی، طول خطوط ساحلی آن‌ها را افزایش داده است.
استرالیا و نیوزیلند نیز با وجود تفاوت در وسعت سرزمینی، به دلیل موقعیت جغرافیایی و قرارگیری در میان پهنه‌های آبی گسترده، در میان ۱۰ کشور نخست قرار دارند. در مقابل، روسیه که بزرگ‌ترین کشور جهان از نظر مساحت خشکی است، در رتبه چهارم این فهرست قرار گرفته و ایالات متحده نیز با وجود وسعت زیاد سرزمینی، جایگاه هشتم را به خود اختصاص داده است.
این مقایسه نشان می‌دهد که مساحت یک کشور به‌تنهایی معیار مناسبی برای پیش‌بینی طول سواحل آن نیست، زیرا شکل مرزهای خشکی و دریا، تعداد جزایر و میزان پیچیدگی خطوط ساحلی می‌تواند تاثیری حتی بیشتر از وسعت سرزمینی داشته باشد.
نظر شما