شکاف عمیق اعتماد در عصر هوش مصنوعی؛ تضاد دیدگاه مدیران و کارکنان

نتایج یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد در حالی که اکثریت مدیران ارشد به بهبود وضعیت مالی خود به لطف هوش مصنوعی امید دارند، بیشتر کارکنان از آینده شغلی و عدم شفافیت در این زمینه نگرانند.

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بر اساس نظرسنجی مؤسسه میلکن و هریس پول، بیش از دو سوم مدیران ارشد پیش‌بینی می‌کنند تا پنج سال آینده وضع مالی‌شان به لطف هوش مصنوعی بهتر شود. اما فقط ۲۷ درصد کارکنان آمریکایی چنین احساسی دارند؛ یعنی شکافی ۴۱ درصدی میان دو طرف.

جان گرزما، مدیرعامل هریس پول، وضعیت را این‌طور توصیف می‌کند: «مدیران و کارکنان در یک اقتصاد کار می‌کنند، اما در دو دنیای کاملاً متفاوت زندگی می‌کنند.» به گفته او، مدیران به فرصت‌هایی که هوش مصنوعی می‌آفریند امیدوارند، اما کارکنان حس می‌کنند چیزی از آن‌ها گرفته می‌شود. نگرانی اصلی کارکنان ساده است: آیا شغلشان را از دست می‌دهند؟ و آیا مدیران به اندازه کافی درباره آینده شغلی‌شان شفاف صحبت می‌کنند؟

آمارها نشان می‌دهد مدیران این نگرانی را جدی نگرفته‌اند. در نظرسنجی شرکت مشاوره BCG، فقط ۱۵ درصد مدیران ارشد گفته‌اند نگرانند رویکردشان به هوش مصنوعی اعتماد کارکنان را از بین ببرد. در مقابل، ۴۰ درصد کارکنان می‌گویند مدیرشان درباره تأثیر هوش مصنوعی بر شغل و مسیر حرفه‌ای‌شان به اندازه کافی روشن نبوده است.

کارشناسان BCG هشدار می‌دهد که بی‌اعتمادی، برنامه‌های هوش مصنوعی شرکت‌ها را هم شکست می‌دهد: «اگر کارکنان اعتماد نداشته باشند، حاضر نمی‌شوند بیشتر از این فناوری استفاده کنند و حتی ممکن است در برابر آن مقاومت کنند.» کارشناسان می‌گویند راه‌حل اصلی، ارتباط بیشتر و صادقانه‌تر است.

آنچه از این داده‌ها برمی‌آید، تنها یک شکاف آماری میان دو گروه نیست، بلکه نشانه‌ای از فاصله‌ای عمیق‌تر در اعتماد و انتظارات است. مدیران و کارکنان هر دو در یک سازمان و یک اقتصاد فعالیت می‌کنند، اما برداشتشان از آینده هوش مصنوعی چنان متفاوت است که گویی در دو واقعیت جداگانه زندگی می‌کنند. خوش‌بینی مدیران به بهره‌وری و فرصت‌های تازه، در سکوت نگرانی کارکنان درباره امنیت شغلی و شفافیت تصمیم‌ها گم شده است؛ نگرانی‌ای که بی‌توجهی به آن می‌تواند نه‌تنها اعتماد نیروی کار را فرسوده کند، بلکه موفقیت خود برنامه‌های هوش مصنوعی را نیز به خطر بیندازد.

تجربه نشان می‌دهد عبور از این شکاف بدون ارتباط صادقانه، پذیرش ابهام از سوی رهبران و ایجاد سازوکارهایی برای شنیده شدن صدای کارکنان ممکن نیست؛ در غیر این صورت، فاصله میان آنچه در اتاق‌های مدیریت تصمیم‌گیری می‌شود و آنچه در میزهای کار تجربه می‌شود، روزبه‌روز عمیق‌تر خواهد شد و تحولی که قرار بود فرصت بسازد، به شکافی برای بی‌اعتمادی تبدیل خواهد شد.

کد مطلب 1015470

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.