به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، یک کارشناس ارشد در سخنانی در یک کنفرانس بین‌المللی درباره مراقبت‌های معنوی در مدارس و دانشگاه‌ها گفت در دورانی که هوش مصنوعی همه حوزه‌ها را فرا گرفته است، باید به جوانان یاد بدهیم سؤال بپرسند، کنجکاو باشند و به زندگی و آدم‌های اطرافشان توجه کنند. موضوع سخنرانی او «انسان دیجیتال» بود و حرف اصلی‌اش این بود که چطور می‌توان در عصر دیجیتال قوه تخیل و تصور جوانان را زنده نگه داشت.
با اشاره به ویژگی‌های نسل جوان امروز اظهار داشت: «جوانان امروز نسلی مضطرب هستند، چرا که در دنیای دیجیتال رشد یافته‌اند؛ با این حال، در درون خود هم به امنیت نیاز دارند و هم به ماجراجویی.» به گفته او، چنانچه بتوانیم هم محیطی امن برای جوانان فراهم کنیم و هم آنان را به وقف زندگی خود در راه هدفی بزرگ‌تر دعوت کنیم، می‌توانیم الهام‌بخش آنان باشیم.
او تأکید کرد که دنیای دیجیتال پر از حواس‌پرتی است و همین باعث می‌شود توجه کردن به دیگران به موضوعی گران‌بها و کمیاب تبدیل شود. به گفته او کمیاب‌ترین و خالص‌ترین شکل سخاوت این است که دیگران را همان‌طور که خودشان هستند ببینیم، نه از دریچه نیازهای خودمان.
وی در خصوص تأثیر هوش مصنوعی بر کار و اشتغال نیز اعلام کرد: «ما به بینش تازه‌ای از کار نیاز داریم؛ کاری که تنها برای بقا نباشد، بلکه انسانی باشد.» به گفته او، حضور انسان را می‌توان تقلید کرد، اما تکرارپذیر نیست. وی در این باره به نقش مددکار اجتماعی، معلمی که پس از پایان کلاس در کنار دانش‌آموز می‌ماند و پرستاری که بالای سر بیمار می‌ایستد اشاره کرد و تأکید کرد: «این توجه، چیزی است که هیچ هوش مصنوعی نمی‌تواند ارائه دهد.»
او در پایان گفت باید جوانان را از انتزاع‌های دنیای دیجیتال آزاد کنیم و به یاد داشته باشیم که در هر زمینه‌ای به توجهی عاشقانه نیاز داریم که با صبر به دست می‌آید. در عصر هوش مصنوعی، بهترین هدیه به جوانان این است که به آن‌ها یاد بدهیم سؤال بپرسند، به دیگران توجه کنند و بدانند باورهایشان هم یک سفر فکری است، نه فقط مجموعه‌ای از جواب‌های آماده.
نظر شما