به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، میزان حقوق بازنشستگی در کشورهای مختلف تفاوت چشمگیری دارد و سهم درآمد دوران اشتغال که پس از بازنشستگی جایگزین میشود، در برخی کشورها به بیش از ۸۰ درصد و در برخی دیگر به کمتر از ۲۰ درصد میرسد. بررسی جدید سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان میدهد ساختار نظامهای بازنشستگی، بیش از سطح ثروت کشورها، در تعیین میزان جایگزینی درآمد دوران اشتغال نقش دارد.
در این بررسی، نرخ جایگزینی حقوق بازنشستگی به نسبت مزایای بازنشستگی به درآمد پیش از بازنشستگی گفته میشود که هر دو پیش از کسر مالیات و حق بیمه محاسبه شدهاند. دادهها مربوط به فردی با درآمد متوسط است که در سال ۲۰۲۴ و در سن ۲۲ سالگی وارد بازار کار شده است. این محاسبات، مستمریهای اجباری دولتی و خصوصی را در نظر میگیرد، اما پساندازهای داوطلبانه برای دوران بازنشستگی را شامل نمیشود.
در صدر این رتبهبندی، کشورهای جنوب اروپا قرار دارند. اسپانیا با نرخ جایگزینی ۸۰.۴ درصد در رتبه نخست قرار گرفته است؛ به این معنا که بر اساس این برآورد، حقوق بازنشستگی یک فرد متوسط میتواند معادل حدود ۸۰ درصد درآمد پیش از بازنشستگی او باشد. یونان با نرخ ۷۹.۶ درصد در جایگاه دوم قرار دارد.
لوکزامبورگ با ۷۵.۶ درصد، کلمبیا با ۷۴.۸ درصد و هلند با ۷۴.۷ درصد رتبههای سوم تا پنجم را به خود اختصاص دادهاند. پس از آن، اتریش با ۷۴.۱ درصد، دانمارک با ۷۲.۷ درصد، پرتغال با ۷۲.۴ درصد و ایتالیا با ۷۰.۶ درصد قرار دارند. مکزیک نیز با نرخ ۶۹.۶ درصد در جایگاه دهم و ترکیه با ۶۹.۱ درصد در رتبه یازدهم قرار گرفته است.
کاستاریکا با ۶۵.۷ درصد، سوئد با ۶۳.۷ درصد، اسلواکی با ۵۸ درصد، فنلاند با ۵۷.۸ درصد و فرانسه با ۵۶.۶ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند. مجارستان با ۵۱.۹ درصد، شیلی با ۴۹.۷ درصد، نروژ با ۴۶.۱ درصد و اسلوونی با ۴۵.۹ درصد نیز در ادامه این فهرست قرار گرفتهاند.
میانگین نرخ جایگزینی در کشورهای عضو OECD حدود ۵۲ درصد است؛ بنابراین، در بسیاری از کشورهای بررسیشده، مستمری بازنشستگی تنها بخشی از درآمد دوران اشتغال را جبران میکند.

این رتبهبندی نشان میدهد که ثروتمند بودن یک کشور تنها بهمعنای برخورداری از نرخ بالاتر جایگزینی حقوق بازنشستگی نیست. برای نمونه، مکزیک و ترکیه نرخهایی نزدیک به ۷۰ درصد دارند، در حالی که نرخ جایگزینی در آلمان ۴۲.۱ درصد و در آمریکا ۳۹.۷ درصد است. این تفاوتها تا حد زیادی به ساختار و نحوه طراحی نظامهای بازنشستگی در کشورهای مختلف مربوط میشود.
ایالات متحده با نرخ ۳۹.۷ درصد در رتبه ۲۹ از میان ۳۸ کشور قرار دارد؛ رقمی که پایینتر از استرالیا و اندکی بالاتر از کانادا با نرخ ۳۷.۱ درصد است. کره جنوبی نیز نرخ جایگزینی ۳۳.۴ درصد و ژاپن ۳۶.۵ درصد را ثبت کردهاند.
در انتهای این رتبهبندی، لیتوانی با نرخ جایگزینی تنها ۱۷.۴ درصد قرار دارد؛ رقمی که کمتر از یکچهارم نرخ اسپانیا است. پایین بودن نرخ جایگزینی بهتنهایی به معنای بالا بودن فقر سالمندان نیست، اما بررسی دادهها نشان میدهد برخی کشورهایی که در انتهای جدول قرار دارند، همزمان با نرخهای پایین جایگزینی درآمد، با نرخ بالاتری از فقر در میان سالمندان روبهرو هستند.
در لیتوانی، بیش از ۲۰ درصد افراد شصتوپنجساله و بالاتر در فقر نسبی درآمدی زندگی میکنند. این وضعیت در کشورهای حوزه بالتیک نیز قابل توجه است؛ بهطوری که نرخ فقر سالمندان در استونی و لتونی از ۳۰ درصد فراتر میرود، در حالی که میانگین کشورهای OECD حدود ۱۴.۸ درصد است.
در آمریکا نیز نرخ فقر سالمندان بهنسبت بالا و برابر با ۲۲.۹ درصد گزارش شده است. در مقابل، هلند نمونهای متفاوت ارائه میدهد؛ این کشور با نرخ جایگزینی ۷۴.۷ درصد، نرخ فقر سالمندان بسیار پایینی معادل ۴.۶ درصد دارد. دانمارک، فنلاند و نروژ نیز نرخ فقر سالمندان برابر یا کمتر از ۵ درصد دارند.
این مقایسهها نشان میدهد نرخ جایگزینی حقوق بازنشستگی تنها یکی از شاخصهای سنجش امنیت مالی دوران سالمندی است و نمیتوان وضعیت اقتصادی بازنشستگان را تنها بر اساس این معیار ارزیابی کرد، با این حال، اختلاف قابل توجه میان کشورها نشان میدهد که نحوه طراحی نظامهای بازنشستگی، میزان وابستگی افراد به درآمد دوران اشتغال را طی سالهای سالمندی بهشدت تحت تأثیر قرار میدهد.
نظر شما