وین در رویارویی با بحران گرمای شهری، الگوی جدیدی از برنامهریزی مشارکتی را ارائه داده است که با تبدیل ایدههای محلی به واقعیتهای کالبدی، از طریق کاشت درختان و ایجاد سایهبانهای طبیعی، نهتنها با پدیده جزایر گرمایی مبارزه، بلکه کیفیت زندگی و تابآوری اقلیمی محله را بازتعریف میکند.
بخش بزرگی از آلودگی هوای شهرها ناشی از خودروهای شخصی و استفاده بیرویه از سوختهای فسیلی است، از اینرو سرمایهگذاری در زیرساختهای حملونقل پایدار نهتنها هزینههای کلانشهرها را کاهش میدهد، بلکه فرصتهای شغلی تازهای در حوزه انرژیهای نو، صنایع سبز و فناوریهای نوین ایجاد میکند.
