استفاده از هوش مصنوعی به عنوان رواندرمانگر، هرچند نوآورانه و در دسترس به نظر میرسد، اما میتواند پیامدهای جدی و پنهانی برای سلامت روان افراد داشته باشد و این رویکرد بیش از اینکه درمانگر باشد، خطر تشدید مشکلات روانی و تضعیف جایگاه ارتباط انسانی در فرایند درمان را به همراه دارد.
استفاده از هوش مصنوعی بهعنوان تراپیست، گرچه ممکن است در نگاه اول جذاب باشد، اما باید توجه داشت که این فناوری بدون همدلی، درک عمیق و مسئولیتپذیری است و تعامل درمانی نیازمند ارتباط واقعی، تفسیر نشانههای غیرکلامی و ارائه راهکارهای شخصیسازیشده است که تنها یک متخصص میتواند آنها را فراهم…