حل مسئله مهارتی نیست که بتوان آن را فقط در سال‌های نوجوانی و بزرگسالی آموخت؛ این توانایی از همان سال‌های نخست زندگی و حتی در دل داستان‌ها و موقعیت‌های ساده روزمره شکل می‌گیرد و نقش والدین نیز نه حذف موانع، بلکه فراهم کردن فرصت فکر کردن، انتخاب، تجربه و حتی اشتباه کردن در محیطی امن است.
مهارت حل مسئله از آن دست توانایی‌هایی است که کیفیت رویارویی انسان با دشواری‌های زندگی را تعیین می‌کند؛ مهارتی که نه با حذف مشکلات، بلکه با آموزش فکر کردن، انتخاب کردن و مسئولیت پذیرفتن از دوران کودکی شکل می‌گیرد و در زندگی بزرگسالی نقش پررنگی بازی می‌کند.
