سرکوب عشایر و جنایتهای رضاخان هنوز در حافظه جمعی زاگرس زنده است، اما امروز بازماندگان همان خاندان از دموکراسی و حقوق بشر سخن میگویند؛ اما چگونه میتوان از آینده گفت، بیآنکه به گذشتهای پاسخ داد که در آن، سرکوب اقوام، اعدام رهبران محلی و نفی هویت فرهنگی، سیاست رسمی دولت بود؟
رضا پهلوی که سالهاست در رؤیای بازگشت به قدرت و احیای سلطنت بهسر میبرد، این روزها بیش از هر زمان دیگری به رژیم صهیونیستی نزدیک شده است. حمایتهای آشکار و پنهان تلآویو از او، نه از سر اعتماد سیاسی، بلکه بیشتر شبیه پیوندی خانوادگی است؛ حمایتی که جز تابعیت اسرائیل، دستاوردی برایش نخواهد داشت.
