بارشهای شهری میتواند از یک عامل آبگرفتگی به منبعی برای تأمین بخشی از نیازهای شهر تبدیل شود؛ مدیریت هوشمند روانابها با جمعآوری، ذخیره و هدایت آب باران به سفرههای زیرزمینی و استفاده از آن برای فضای سبز و مصارف غیرشرب، راهکاری برای کاهش فشار بر منابع آبی و افزایش تابآوری شهرهاست.
تهران کلانشهر در حال گسترش، طی سالهای اخیر با فشار فزایندهای بر منابع طبیعی و زیرساختهای حیاتی روبهرو بوده است؛ رشد جمعیت، توسعه افقی شهر و افزایش تقاضا برای خدمات شهری در حالی ادامه دارد که ظرفیتهای محیطی بهویژه منابع آب، با محدودیتهای جدی روبهرو شده است.
