آموزش زبانهای خارجی از سنین پایین و ورود رسمی آن به مقطع دبستان به یکی از موضوعات پربحث تبدیل شده که این موضوع نهتنها نیازمند بررسیهای دقیق علمی و پژوهشی است، بلکه اجرای آن منوط به فراهمسازی زیرساختهای آموزشی، تربیت نیروی انسانی و تدوین محتوای مناسب خواهد بود.
یادگیری زبان دوم در کودکی و نوجوانی نهتنها مهارتی ارتباطی، بلکه ابزاری برای رشد ذهنی، اجتماعی و فرهنگی است و این فرایند موجب تقویت حافظه، افزایش همدلی و گسترش افقهای فکری میشود و با ایجاد انگیزه درونی، مسیر یادگیری را به تجربهای معنادار و پایدار تبدیل میکند.
