به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، طلا همواره بهعنوان یکی از ارکان اصلی داراییهای استراتژیک بانکهای مرکزی شناخته میشود، با این حال تحلیل دادههای «شورای جهانی طلا» تا پایان دسامبر ۲۰۲۵ نشان میدهد که نگاه کشورها به این فلز گرانبها بهعنوان یک دارایی ذخیرهای تنوع بسیار گستردهای دارد و در حالی که بعضی اقتصادهای بزرگ، طلا را ستون فقرات امنیت مالی خود میدانند، بعضی دیگر با تغییر استراتژیهای کلان، نقش آن را به حداقل رسانده یا بهطور کامل حذف کردهاند.
رتبهبندی سال ۲۰۲۵ نشاندهنده شکاف عمیق میان استراتژیهای ملی در مدیریت ذخایر ارزی است. در حالی که کشورهایی همچون ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی، طلا را همچنان بهعنوان یک پشتوانه استراتژیک و سنتی میبینند، کانادا با اتکا به ابزارهای مالی مدرن، مدیریت کارآمدتر سبد داراییها را با محوریت نقدشوندگی و سودآوری ترجیح دادهاند. این تفاوت در رویکردها، نشاندهنده پویایی و تنوع سیاستهای پولی در جهان برای رویارویی با چالشهای اقتصادی قرن حاضر است.
سلطه طلا بر ذخایر اقتصادی در غرب
بررسی رتبهبندیهای انجام شده نشان میدهد که اقتصادهای غربی در صدر فهرست کشورهایی با بیشترین وابستگی به طلا قرار دارند. در این میان، ایالات متحده آمریکا و آلمان با اختصاص ۸۲.۴ و ۸۲.۲ درصد از کل ذخایر خود به طلا، در بالاترین سطح از این رتبهبندی قرار گرفتهاند. فرانسه و ایتالیا نیز با سهمی نزدیک به ۸۰ درصد، از رویکرد مشابهی پیروی میکنند و هلند با سهم ۷۲.۹ درصدی، فهرست پنج کشور اول را تکمیل میکند. این ارقام نشاندهنده اولویت بالای طلا در مدیریت ریسک و حفظ ارزش ذخایر این کشورهاست.
واقعیتهای اقتصادی نشان میدهند که تنها حجم طلای موجود در خزانه، ملاک کاملی برای ارزیابی امنیت مالی یک کشور نیست، بلکه سهم آن از کل سبد داراییها، تصویر دقیقتری ارائه میدهد. چین بهعنوان نمونهای بارز، با ۲۳۰۶ تن طلا، چهارمین دارنده بزرگ این فلز در مجموعه آماری است، اما بهدلیل بزرگی سایر داراییهای ارزی و تنوع سبد ذخایر، طلا تنها ۸.۶ درصد از کل ذخایر آن را تشکیل میدهد. وضعیت مشابهی در ژاپن (با ۸.۷ درصد) و هند (با ۱۷.۷ درصد) دیده میشود که حاکی از وزندهی متفاوت این کشورها به داراییهای نقدشونده دیگر در برابر طلاست.
استراتژی متفاوت کانادا/ گذار از طلا به داراییهای مالی
در انتهای این طیف، رویکرد کانادا جای تأمل دارد. این کشور با وجود اینکه یکی از تولیدکنندگان عمده طلا در جهان محسوب میشود، در سال ۲۰۱۶ آخرین ذخایر طلای خود را فروخت و اکنون سهم آن از ذخایر بانک مرکزی این کشور صفر درصد است. این تصمیم، فرایندی تدریجی بود که از دوران پس از فروپاشی نظام برتون وودز در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد.
دلیل اصلی این رویکرد، تغییر اولویتهای مدیریت ذخایر بانک مرکزی کانادا بوده است. دولت این کشور بر این باور است که اوراق بهادار با درآمد ثابت و باکیفیت بالا، بهدلیل مزایایی همچون «نقدشوندگی بالاتر»، «تولید درآمد بهرهای» و «نوسان کمتر»، نسبت به طلا برای اهداف مدیریت ذخایر ارزی مناسبتر هستند. این تغییر استراتژی در طول دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی شکل گرفت و با واگذاری بیش از ۹۰ درصد ذخایر طلا در آن دوران، مسیر برای حذف نهایی آن هموار شد.
نظر شما