به گزارش خبرگزاری ایمنا، فاطمه رایگانی در یادداشتی، اجتماع اربعین را تحقق آرزوی قدیمی رهبر شهید انقلاب دانست.
این فعال فرهنگی و عضو اندیشگاه بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی در این یادداشت که در کانال شخصی خود در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت،نوشت: « قاب اول
روز اربعین سال ۵۲ شمسیست. سیدعلی خامنهای، چند وقتی هست که رویای انقلاب در سر دارد؛ به اجتماع مسلمین فکر میکند و به امکانهایش میاندیشد. زیارت اربعین از نظر او یکی از امکانهاست. پس در منبر مسجد امام حسن مجتبای مشهد از این امکان میگوید: «میدانید یکی از علائم ایمان زیارت اربعین است؟ نمیدانم این روایت چقدر صحیح است، اصراری هم ندارم که بگویم معنایش همین است که من گمان کردهام، امّا این احتمال هم مؤیّد فراوانی دارد؛ «زیارة الاربعین»
شیعه یک جمع متفرّق بود؛ جامعهای بود که یک جا زندگی نمیکرد؛ در مدینه، کوفه، بصره ، اهواز، قم و خراسان بودند امّا یک روح در این کالبدِ متفرّق در جریان بود؛ مثل دانههای تسبیح، همه اینها را به هم وصل میکرد. رشته اطاعت و فرمانبَری از مرکزیّت تشیّع، یعنی امام؛ قلبی بود که به همه اعضا فرمان میداد؛ و به این ترتیب، تشیّع یک سازمان و تشکیلات بود. فقط یک عیبی بود که همدیگر را کمتر میدیدند. یک کنگره جهانی لازم بود برای شیعیان. این کنگره جهانی را معیّن کردند و گفتند در این موعدِ معیّن، در آن شرکت کند. آن موعد، روز اربعین است؛ و جای شرکت، سرزمین کربلا است».
سخن که به انتها میرسد انگار بزرگبودن این امکان در ذهنش روشنتر شده و از یک آرزو میگوید: «اگر امروز هم شیعیان بتوانند در آن سرزمین مقدّس چنین میعادی قرار دهند، بسیار کار بهجا و جالبی خواهد بود و هم دنباله راهی است که ائمّهٔ هدیٰ به ما ارائه دادند.»
انقلاب هنوز در ایران هم رخ نداده؛ عراق در سیطره حزب بعث است. او به کنگره بینالمللی فکر میکند.
قاب دوم
آبان ماه سال ۹۶ شمسی است. ۴۴ سال از اولین سخنرانی و تمنای شکلگیری اجتماع اربعین میگذرد. انقلابی که آن سالها رویا بود حالا در آستانه چهل سالگیست و چند سالیست که کاروانهای اربعین رونق گرفتهاند.
سید علی خامنهای جوان آن روزها حالا رهبر انقلاب است و در ابتدای درس خارج فقهش از یک نعمت الهی سخن میگوید: «الحمدلله میلیونها نفر از مردم ما و غیر ما، در این راه حرکت میکنند، این هم یکی از حوادث بسیار برجسته است که خدای متعال منّت گذاشته بر ما و آن را برای ما خلق کرده است. همیشه اربعین پیادهروی بود امّا این حرکت عظیم که نماد بسیار زیبا و پرشکوهی از حضور پیروان اهلبیت و علاقمندان به اهلبیت هست؛ این نبود، ما این را نداشتیم، این را خدای متعال در اختیار ما گذاشت، خدا را بایستی شاکر باشیم.»
قاب سوم
روز اربعین سال ۱۴۰۵ شمسیست. بیش از ۵۰ سال بعد از آن سخنرانی؛ دستههای عزادارای در طریقالحسین پیش میروند. تنوع پرچمها زیاد است؛ از عراق و ایران و لبنان تا آذربایجان و هند و پاکستان و گرجستان. خیلی از کاروانها عکس سید علی خامنهای را با خود همراه کردهاند. ستونهای جاده و سر در موکبها مزین است به نام شهدای مقاومت و پرچم ایران و عراق و شعار الموت لامریکا و الموت لاسرائیل؛ دستههای عزادارای چفیه ایرانی بردوش با عکسهای رهبر شهید وارد سرازیری باب القبله میشوند و لبیک یا حسین میگویند.
این همان کنگره بینالمللی است که اصحاب حسین علیهالسلام لازم داشتند؛ آن هم درست وقتی که تهاجم آمریکا و اسرائیل به جبهه مقاومت به اوج خود رسیده و عربستان سعودی چند روز قبل به مواکب اربعین حمله کرده و ۱۵ شهید از شیعیان گرفته. اما اجتماع بینالمللی اربعین بزرگتر و پرصداتر پیش چشم دنیاست و صدای لبیک یا حسین و مرگ بر آمریکا در آن بلند است و فریاد میزند که «کارزار جبهه حسینی با جبهه یزیدی تمام نشدنیست».
این همان نعمتیست که نداشتیم و خدا به ما داد. همان که باید قدرش را بدانیم. این همان آرزوی پنجاهسال پیش سید علی خامنهای است که این روزها داریم زندگیاش میکنیم.»
نظر شما