به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، زندگی بدون خودروی شخصی دیگر یک سبک زندگی خاص و محدود به چند شهر کوچک و فشرده اروپایی نیست. بسیاری از شهرها سال ۲۰۲۶، در حال بازطراحی خیابانها، گسترش حملونقل عمومی، ایجاد شبکههای ایمن دوچرخهسواری، محدودکردن تردد خودروهای شخصی و نزدیکتر کردن خدمات روزمره به محل زندگی شهروندان هستند. هدف این اقدامات، فقط حذف خودروها نیست، بلکه کاهش نیاز مردم به مالکیت خودروی شخصی است.
نتایج یک پژوهش جدید در سال ۲۰۲۶ که وابستگی به خودرو را در ۱۸ شهر اروپا و آمریکای شمالی بررسی کرده است، نشان میدهد میان دسترسی به خدمات با خودروی شخصی و حملونقل عمومی، تفاوت قابلتوجهی وجود دارد. پژوهشگران معتقدند برای کاهش واقعی وابستگی به خودرو، شهرها به بهبود یکپارچه کل شبکه حملونقل نیاز دارند، نهتنها ایجاد چند مسیر دوچرخه یا چند خیابان بدون خودرو.
نتایج تحقیق دیگری در سال ۲۰۲۶ که شهرهای هلسینکی، مادرید و بوداپست را مقایسه کرده است، نشان میدهد ترکیب پیادهروی، دوچرخهسواری و حملونقل عمومی، میتواند دسترسی شهروندان به خدمات و امکانات شهری را در مسیرهای کوتاه بهطور چشمگیری افزایش دهد. در ادامه به معرفی بهترین شهرهای بدون خودرو جهان در سال ۲۰۲۶ و ویژگیهای منحصربهفرد آنها میپردازیم:
آمستردام، هلند
آمستردام همچنان یکی از موفقترین نمونههای جهان در زمینه جابهجایی روزانه افراد، بدون نیاز به خودروی شخصی است. ساختار فشرده شهری، زیرساخت گسترده دوچرخهسواری و سامانه کارآمد حملونقل عمومی، پیادهروی و دوچرخهسواری را به گزینههایی عملی برای رفتوآمد، خرید و فعالیتهای اجتماعی در این شهر تبدیل کرده است. آمستردام همچنین در حال کاهش نقش خودروهای موتوری در فضای شهری است. برنامههای توسعه شهری، افزایش فضای ویژه عابران پیاده و دوچرخهسواران و گسترش خیابانهای کمخودرو را در اولویت قرار دادهاند، همچنین مناطق دارای محدودیت آلایندگی و مناطق بدون آلایندگی، برای گروههای مختلف وسایل نقلیه در این شهر فعال است. اهمیت آمستردام تنها به شهرت آن در زمینه دوچرخهسواری محدود نمیشود. نقطه قوت اصلی این شهر، ترکیب دوچرخهسواری با حملونقل عمومی است، بهگونهای که شهروندان میتوانند باتوجه به فاصله و مقصد خود، از شیوههای مختلف جابهجایی استفاده کنند.
کپنهاگ، دانمارک
کپنهاگ یکی دیگر از بهترین شهرهای بدون خودروی جهان بهشمار میرود. این شهر حدود ۴۰۰ کیلومتر مسیر ویژه دوچرخهسواری و بیش از ۲۵ پل مخصوص دوچرخهسواران و عابران پیاده دارد. در کپنهاگ دوچرخهسواری بخش جداییناپذیر از رفتوآمد روزانه است و تنها یک فعالیت تفریحی محسوب نمیشود. راهبرد اقلیمی سال ۲۰۲۶ این شهر، بر افزایش سهم سفر با دوچرخه، پیادهروی و حملونقل عمومی تأکید دارد، همچنین از خودروهای اشتراکی بهجای مالکیت خودروی شخصی، حمایت میکند. این شهر هدفگذاری کرده است تا سال ۲۰۳۰، سهم سفرهای انجامشده با خودرو را به حداکثر ۲۵ درصد، کاهش دهد. تجربه کپنهاگ نشان میدهد زمانی که زیرساخت دوچرخهسواری، ایمن، پیوسته و بخشی از شبکه اصلی حملونقل باشد، زندگی بدون خودروی شخصی، بسیار آسانتر خواهد شد.
پاریس، فرانسه
پاریس طی دو دهه گذشته، یکی از چشمگیرترین دگرگونیهای اروپا در زمینه جابهجایی شهری را تجربه کرده است. بر اساس گزارش زیستمحیطی این شهر در سال ۲۰۲۴، حجم تردد خودروها در پاریس، حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است، همچنین دوچرخهسواری، به بخش اصلی حملونقل این شهر تبدیل شده است. برنامه دوچرخهسواری پاریس برای سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶ با هدف ایجاد شبکهای کاملتر از مسیرهای دوچرخه، پارکینگهای ایمن دوچرخه و زیرساختهای امنتر اجرا شده است. این شهر روند پیادهراهسازی بخشهای مختلف و بازطراحی خیابانها برای اختصاص فضای بیشتر به عابران پیاده و دوچرخهسواران را نیز ادامه داده است. ویژگی مهم پاریس این است که الگوی آن تنها بر دوچرخهسواری متکی نیست، بلکه پیادهروی، مترو، اتوبوس و دوچرخهسواری کنار یکدیگر، فعالیت میکنند و از مفهوم «شهر ۱۵ دقیقهای» پشتیبانی میکنند؛ شهری که بیشتر نیازهای روزانه ساکنان در فاصلهای کوتاه از محل زندگی آنها قابل دسترس است.
اوترخت، هلند
شاید اوترخت از نظر اندازه و شهرت جهانی، به پای آمستردام نرسد، اما یکی از موفقترین نمونههای برنامهریزی شهری بر پایه استفاده از دوچرخه، محسوب میشود. منطقه بزرگ «مروده» (Merwede) بهعنوان محلهای بدون خودرو، بر پایه پیادهروی، دوچرخهسواری و حملونقل عمومی در حال توسعه است، نه خودروهای شخصی. این طرح برای اسکان هزاران نفر طراحی شده است و نیاز به پارکینگهای خصوصی را به حداقل میرساند، علاوه بر این، موقعیت مرکزی شهر و ارتباط ریلی بسیار مناسب نیز این الگو را تقویت میکند. در واقع ایستگاه مرکزی اوترخت، ارتباط مستقیم با آمستردام، روتردام، لاهه و دیگر شهرهای مهم هلند را فراهم میکند.
وین، اتریش
تجربههای شهر وین نشان میدهد که زندگی بدون خودروی شخصی فقط به دوچرخهسواری وابسته نیست. مهمترین مزیت این شهر، ترکیب بافت متراکم شهری با شبکه گسترده حملونقل عمومی است. سیاستهای توسعه شهری وین بر دسترسی آسان به حملونقل عمومی بهعنوان راهی برای کاهش وابستگی به خودروهای شخصی و کاهش نیاز به پارکینگ، تأکید دارند. مناطق جدید شهری نیز در اطراف خطوط تراموا و مترو، طراحی و توسعه مییابند. وین گزینههای گسترده جابهجایی اشتراکی را در اختیار شهروندان قرار میدهد. سامانه دوچرخه عمومی این شهر نیز حدود سه هزار دوچرخه در اختیار دارد و به شهروندان اجازه میدهد دوچرخهسواری را با شبکه گسترده حملونقل عمومی ترکیب کنند. وین یکی از بهترین نمونههای جهان است که نشان میدهد حملونقل عمومی باکیفیت میتواند مالکیت خودرو را به یک انتخاب و نه یک ضرورت، تبدیل کند.
نظر شما