وقتی دل‌ها برای «نذر حسین (ع)» راهی کربلا می‌شود

میان فرم‌های ثبت‌نام، نام‌هایی ثبت می‌شود که قرار است خود را نذر خدمت به زائران امام حسین (ع) کنند. از پاکبان تا راننده جرثقیل همه با یک نیت مشترک آمده‌اند که سهمی هرچند کوچک در بزرگ‌ترین اجتماع عاشقان حسینی داشته باشند. پویش «نذر حسین (ع)» روایت دلدادگانی است که خدمت را زیباترین نذر خود می‌دانند.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، هنوز راهی کربلا نشده‌اند، اما عطر خدمت، راهروهای طبقه اول ساختمان معاونت خدمات شهری شهرداری اصفهان را پر کرده است. پشت میزهای ثبت‌نام، نه صفی برای استخدام شکل گرفته و نه ازدحامی برای دریافت امتیاز یا مزایا؛ اینجا صف عاشقانی است که آمده‌اند نام خود را زیر یک نذر بنویسند؛ نذری که مقصدش نه یک شهر، بلکه دل میلیون‌ها زائر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) است.

روی میزها فرم‌های پویش «نذر حسین (ع)» یکی پس از دیگری تکمیل می‌شود. هر امضا، آغاز سفری است که از همین ساختمان آغاز می‌شود و به کوچه‌های کربلا، خیابان‌های منتهی به بین‌الحرمین، موکب‌های خدمت‌رسان و مسیر قدم‌های میلیون‌ها عاشق ختم خواهد شد.

در چهره داوطلبان شوقی دیده می‌شود که با هیچ واژه اداری قابل توصیف نیست؛ شوق پوشیدن لباسی که عنوانش نه «کارمند» است و نه «نیرو»، بلکه فقط یک نام دارد؛ خادم‌الحسین (ع).

اینجا کسی از حقوق، اضافه‌کار یا سختی مأموریت سؤال نمی‌کند. کسی نمی‌پرسد چند ساعت باید زیر آفتاب سوزان کربلا کار کند یا چند شب فرصت استراحت خواهد داشت. سوال مشترک همه فقط یک جمله است: «اعزام‌ها از چه زمانی آغاز می‌شود؟»

گویی همه آمده‌اند تا سهمی هرچند کوچک از بزرگ‌ترین میزبانی جهان را بر عهده بگیرند؛ یکی با جارو، دیگری با جرثقیل، آن یکی با تانکر آب، کامیون، اتوبوس، ابزار فنی یا حتی تنها با دستانی که آماده خدمت است.

سال‌هاست شهرداری اصفهان یکی از ارکان اصلی خدمت‌رسانی به زائران اربعین حسینی در کربلای معلی است؛ از نظافت مسیرهای منتهی به بین‌الحرمین و پشتیبانی مواکب گرفته تا آب‌رسانی، حمل‌ونقل، خدمات ایمنی و لجستیکی؛ سال جاری نیز با آغاز پویش «نذر حسین (ع)»، بار دیگر فرصتی فراهم شده است تا هرکس به اندازه توان، تخصص یا امکانات خود، در این حرکت عظیم مردمی سهیم شود؛ حرکتی که شاید در ظاهر با یک فرم ثبت‌نام آغاز شود، اما مقصدش چیزی فراتر از یک سفر است؛ مقصدش خدمت بی‌منت به زائرانی است که مقصد همه‌شان امام حسین (ع) است.

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

«نذر حسین (ع)» دعوتی برای همه عاشقان خدمت؛ هر کس به اندازه توانش خادم می‌شود

سیدمهدی عسگری، رئیس ستاد اربعین شهرداری اصفهان، گفت‌وگویش را با قدردانی از مردم و دولت عراق به‌ویژه خادمان عتبه حسینی آغاز می‌کند؛ مردمی که به گفته او در مراسم تشییع و وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی در نجف و کربلا، جلوه‌ای کم‌نظیر از کرامت، اخوت اسلامی و محبت به اهل‌بیت(ع) را به نمایش گذاشتند و بار دیگر حقیقت ماندگار «حُبُّ الحُسَینِ یَجمَعُنا» را در برابر چشم جهانیان متجلی کردند.

او می‌گوید: حالا نوبت مردم ایران به‌ویژه اصفهانی‌هاست که بخشی از این محبت را با خدمت به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) پاسخ دهند؛ مردمی که همیشه در صف نخست ایثار و خدمت بوده‌اند و هرگاه نام امام حسین(ع) به میان آمده، شوق خدمت در دلشان چند برابر شده است.

عسگری از پویشی سخن می‌گوید که سال جاری نیز همچون سال گذشته، فرصتی برای پوشیدن لباس خادمی سیدالشهدا (ع) فراهم کرده و آن پویش «نذر حسین(ع)» است؛ می‌افزاید: هر کسی که دل در گرو خدمت به زائران اربعین داشته باشد، می‌تواند بدون محدودیت در این حرکت مردمی ثبت‌نام کند؛ فرقی نمی‌کند تخصصش رفت‌وروب خیابان‌های منتهی به بین‌الحرمین باشد یا جوشکاری، برقکاری، تأسیسات آب، برق، گاز و تلفن، تعمیرات تلفن همراه، آشپزی یا رانندگی خودروهای خدماتی و سنگین.

او توضیح می‌دهد: ستاد اربعین سال جاری به نیروهای متعددی نیاز دارد؛ از پاکبان و نیروهای خدمات شهری گرفته تا جوشکار، برقکار، نیروهای تأسیسات، آشپز، تعمیرکار تلفن همراه، همچنین رانندگان و مالکان نیسان، ایسوزو، کامیون ۱۰ چرخ، تریلی، تانکر آب‌رسان، جرثقیل، اتوبوس، نیسان یخچال‌دار، کانتینر، کانتینر یخچال‌دار و کامیونت.

رئیس ستاد اربعین شهرداری اصفهان تأکید می‌کند: حتی کسانی که امکان حضور در کربلا را ندارند نیز می‌توانند در این نذر بزرگ شریک باشند یا با تأمین اقلام و تجهیزات مورد نیاز و یا با مشارکت مالی، سهم خود را در خدمت به زائران سیدالشهدا(ع) ادا کنند.

او از علاقه‌مندان دعوت می‌کند برای پیوستن به این حرکت عظیم مردمی، از طریق سامانه ۱۳۷ شهرداری اصفهان یا مراجعه به پایگاه اینترنتی http://Moukebisf.ir ثبت‌نام کنند تا به جمع خادمان اربعین حسینی بپیوندند.

عسگری از حمایت کامل ستاد اربعین از نیروهای داوطلب خبر می‌دهد و اظهار می‌کند: در صورتی که خودروها و ماشین‌آلات برای اعزام به کربلا هماهنگ شوند، هزینه‌های خروج از کشور، سوخت و تعمیرات آن‌ها در شهر کربلا توسط ستاد اربعین شهرداری اصفهان تأمین خواهد شد، همچنین پاکبانان و خادمانی که بیش از سه روز در کربلای معلی حضور داشته باشند، از اسکان و تغذیه رایگان بهره‌مند خواهند شد تا با آرامش بیشتری به زائران خدمت کنند.

او آرزوی مشترک همه خادمان را اینگونه روایت می‌کند؛ اینکه خدمت به زائران اربعین، تنها یک مأموریت اجرایی نیست، بلکه فرصتی برای ادای دین به محبت مردم عراق در روزهای تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب اسلامی است؛ خدمتی که می‌تواند جلوه‌ای دیگر از پیوند عمیق دو ملت در مسیر عشق به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) باشد.

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

اینجا کسی دنبال عنوان نیست؛ همه فقط می‌خواهند «خادم» باشند

کنار میز ثبت‌نام، تقی جلالی آرام فرم خود را تکمیل می‌کند؛ مردی که سال گذشته نیز لباس خادمی بر تن کرده بود و حالا آمده است دوباره همان مسیر را تکرار کند.

او از تجربه سال گذشته با لبخندی آمیخته به دلتنگی یاد می‌کند؛ لبخندی که نشان می‌دهد هنوز حال و هوای کوچه‌های کربلا را فراموش نکرده است.

می‌گوید بزرگ‌ترین پاداش این مسیر نه تشویق است و نه تقدیرنامه؛ عاقبت‌به‌خیری است.

برای او، خدمت به زائران امام حسین (ع)، معامله‌ای با خداست؛ معامله‌ای که سودش را نه امروز، بلکه در پایان زندگی می‌توان فهمید.

گاهی یک خواب، مسیر زندگی را عوض می‌کند

چند قدم آن‌طرف‌تر، احمد رحمتی ایستاده است؛ مردی که از شوق خدمت، چشمانش برق می‌زند.

او می‌گوید: بعضی‌ها با یک دعوت، بعضی‌ها با یک اتفاق و بعضی دیگر حتی با یک خواب، راهی این مسیر می‌شوند.

به اعتقاد او، خادمی زائران اربعین، زیباترین جلوه ارادت به سیدالشهدا (ع) است؛ خدمتی که تنها با عشق به شفاعت امام حسین (ع) معنا پیدا می‌کند.

رحمتی می‌گوید: وقتی در مسیر راهپیمایی اربعین، لبخند رضایت یک زائر را می‌بینی، احساس می‌کنی تمام خستگی‌های دنیا از تنت بیرون رفته است.

«خدمت»؛ نزدیک‌ترین راه به خدا

اکبر مسائلی نگاه متفاوتی به این سفر دارد؛ او معتقد است هر عبادتی انسان را به خدا نزدیک می‌کند، اما خدمت به دستگاه سیدالشهدا (ع)، راهی است که اهل‌بیت(ع) آن را از برترین مسیرهای قرب الهی معرفی کرده‌اند.

با آرامش از مسئولیتی سخن می‌گوید که به باورش، لطف خداست نه انتخاب خودش. او معتقد است: «اگر توفیق خادمی نصیب کسی شود، باید قدر آن را بداند؛ چون این جایگاه را نمی‌شود با هیچ معیار مادی سنجید. اربعین فقط راه رفتن در جاده نجف تا کربلا نیست؛ گاهی اربعین از پشت یک میز ثبت‌نام آغاز می‌شود؛ از لحظه‌ای که کسی تصمیم می‌گیری چند روز از آسایش خود بگذرد تا زائری، راه را آسان‌تر طی کند. شاید هیچ‌کدام از این خادمان که امروز اینجا می بینید، نامشان جایی ثبت نشود و تصویرشان در قاب دوربین‌ها نماند، اما رد قدم‌هایشان روی خیابان‌های کربلا، کنار رد پای میلیون‌ها دلداده حسین (ع)، ماندگار خواهد شد.»

می‌افزاید: ما باور داریم بزرگ‌ترین مزد این راه، نه دیده شدن، بلکه دوباره دعوت شدن است؛ دعوتی که اگر نصیبمان شود، یعنی صاحب این مسیر، خدمت کوچکشان را پذیرفته است.

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

ماشین‌آلاتی که فقط آهن نیستند؛ ابزار خدمت‌اند

در گوشه دیگری از ستاد، علیرضا محققیان از ماشین‌آلاتی حرف می‌زند که هر سال همراه خادمان اصفهانی راهی عراق می‌شوند.

او مسئول ماشین‌آلات شهرداری است و اگر امسال اعزام شود، سومین سال حضورش در کربلا خواهد بود.

وقتی از مأموریت‌ها می‌گوید، معلوم است که برایش جرثقیل، تانکر آب، خودروهای جدول‌شوی و کامیون‌ها فقط تجهیزات نیستند؛ هر کدام وسیله‌ای برای خدمت به زائران‌اند.

او از شب‌هایی می‌گوید که رانندگان تا صبح در خیابان‌های کربلا مشغول نظافت یا آب‌رسانی هستند؛ از گرمای طاقت‌فرسا، حجم بالای کار و ترافیکی که لحظه‌ای آرام نمی‌گیرد، اما بعد از مکثی کوتاه، جمله‌ای می‌گوید که انگار خلاصه همه سختی‌هاست: «اگر دوباره قسمت شود، باز هم می‌آیم.»

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

پشت هر فرم ثبت‌نام، یک آرزو خوابیده است

کمال عظیمی، مسئول ثبت‌نام داوطلبان، این روزها بیشتر از هر چیز، با اشتیاق همکارانش روبه‌روست.

او می‌گوید استقبال سال جاری حتی از سال‌های گذشته هم بیشتر بوده است و تاکنون صدها نفر برای اعزام ثبت‌نام کرده‌اند.

اما آنچه بیش از آمار برایش اهمیت دارد، انگیزه افراد است.

به گفته او، بسیاری از داوطلبان، پاکبانی و نظافت خیابان‌های کربلا را نه یک کار خدماتی، بلکه افتخاری می‌دانند که شاید تنها یک‌بار در عمر نصیب انسان شود.

او می‌گوید وقتی این اشتیاق را می‌بیند، احساس می‌کند مسئولیتش فقط ثبت اطلاعات نیست؛ باید شرایطی فراهم کند تا این عاشقان، با آرامش بیشتری راهی سفر شوند.

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

اعتماد کربلا به خادمان اصفهانی؛ از حاشیه حرم تا حساس‌ترین نقاط شهر

رامین میرعسگری، رئیس کمیته خدمات شهری ستاد اربعین شهرداری اصفهان، از مسیری می‌گوید که طی سال‌های گذشته با اعتمادسازی، کیفیت خدمت و تلاش شبانه‌روزی نیروهای شهرداری طی شده است؛ مسیری که امروز نتیجه آن، واگذاری حساس‌ترین مأموریت‌های خدمات شهری کربلا به نیروهای اصفهانی است.

او توضیح می‌دهد: در سال‌های نخست، سهم شهرداری اصفهان تنها نظافت حاشیه حرمین مطهر بود، اما هر سال با رضایت مسئولان عراقی از کیفیت خدمات، محدوده مأموریت‌ها گسترده‌تر شد؛ تا جایی که سال جاری نظافت پرترددترین، مهم‌ترین و حساس‌ترین نقاط شهر مقدس کربلا به شهرداری اصفهان سپرده شده است؛ مسئولیتی که به گفته او، نشان‌دهنده اعتماد کامل مدیریت شهری کربلا به توان تخصصی، نظم اجرایی و تجربه نیروهای اصفهانی است.

میرعسگری می‌گوید: سال جاری این خدمت‌رسانی تنها به نیروهای شهرداری اصفهان محدود نیست و تعدادی از شهرستان‌های استان نیز در قالب ستاد اربعین، زیر چتر مدیریت شهرداری اصفهان فعالیت خواهند کرد تا با انسجام بیشتر، خدمات گسترده‌تر و منظم‌تری به میلیون‌ها زائر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) ارائه شود.

او از تغییر رویکرد خدمات شهری نیز سخن می‌گوید؛ رویکردی که حرکت به سمت مکانیزه شدن عملیات نظافت را دنبال می‌کند. به گفته میرعسگری، استفاده از ماشین‌آلات تخصصی در کنار نیروهای انسانی، علاوه بر افزایش سرعت و کیفیت خدمات، فشار کاری را نیز کاهش می‌دهد. در کنار آن، برنامه‌های فرهنگی، نصب بنرهای اطلاع‌رسانی و آموزش‌های میدانی برای ترویج فرهنگ حفظ پاکیزگی در شهر کربلا نیز ادامه خواهد داشت.

رئیس کمیته خدمات شهری ستاد اربعین یادآوری می‌کند: همین اقدامات فرهنگی و مدیریتی در اربعین سال گذشته موجب شد نظافت شهر کربلا با نظم مطلوبی انجام شود؛ عملکردی که مورد تقدیر مدیران شهری کربلا قرار گرفت و در نهایت، شهرداری اصفهان را به رتبه نخست خدمت‌رسانی میان شهرداری‌های کشور رساند.

میرعسگری اظهار می‌کند: مهم‌ترین تفاوت مأموریت سال جاری با سال‌های گذشته، سطح بالاتر اعتماد مسئولان عراقی به شهرداری اصفهان است؛ اعتمادی که اکنون در واگذاری حساس‌ترین محدوده‌های خدمات شهری کربلا خود را نشان داده و مسئولیت نیروهای اصفهانی را سنگین‌تر از همیشه کرده است.

اما مأموریت شهرداری اصفهان به نظافت معابر ختم نمی‌شود؛ میرعسگری تأکید می‌کند: تمام مواکب استان اصفهان نیز از خدمات پشتیبانی این ستاد بهره‌مند خواهند شد و تجهیزات لجستیکی مورد نیاز آنان از جمله جرثقیل، تانکرهای آبرسان، خودروهای آتش‌نشانی، ماشین‌آلات خدمات شهری و سایر امکانات تخصصی به کربلا اعزام می‌شود تا علاوه بر پشتیبانی از مواکب، خدمت‌رسانی به زائران با سرعت و کیفیت بیشتری انجام شود.

او از نگاه متفاوت شهرداری اصفهان به این مأموریت سخن می‌گوید؛ اینکه خدمت‌رسانی با پایان اربعین به پایان نمی‌رسد. پس از بازگشت نیروها، گروهی از کارشناسان معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان عملکرد ستاد را به‌صورت تخصصی ارزیابی می‌کنند، میزان رضایتمندی، نقاط قوت، ضعف‌ها و چالش‌ها را می‌سنجند و نتایج آن در جلسات ستاد اربعین بررسی می‌شود تا تجربه هر سال، سرمایه‌ای برای ارائه خدمات بهتر در سال‌های آینده باشد؛ زیرا هدف نهایی، ارائه خدمتی در شأن زائران حضرت سیدالشهدا (ع) و حضوری شایسته برای شهرداری اصفهان در بزرگ‌ترین اجتماع مذهبی جهان است.

اینجا همه یک نذر مشترک دارند...

شاید تفاوت این ساختمان با بسیاری از اداره‌ها همین باشد؛ اینجا کسی برای گرفتن امضا، حقوق یا ارتقای شغلی نیامده است، اینجا هر امضا، آغاز یک عهد است؛ عهدی برای چند روز بی‌خوابی، چندین ساعت کار زیر آفتاب، دستانی که خسته می‌شوند، لباس‌هایی که خاکی می‌شوند و دل‌هایی که هر لحظه سبک‌تر از قبل می‌شوند.

در اینجا، جرثقیل، تانکر آب، جارو، کامیون، بیل و حتی یک فرم ثبت‌نام، همه رنگ دیگری پیدا می‌کنند؛ رنگ خدمتی که مقصدش نه یک شهر، که دل میلیون‌ها عاشق است.

وقتی دل‌ها برای «نذر حسین(ع)» راهی کربلا می‌شود

قرارِ دوباره با کربلا

کم‌کم ساختمان خلوت می‌شود. آخرین فرم‌ها داخل پوشه‌ها قرار می‌گیرد، چراغ بعضی اتاق‌ها خاموش می‌شود و داوطلبان یکی‌یکی راهی خانه‌هایشان می‌شوند، اما هیچ‌کس احساس نمی‌کند امروز فقط یک ثبت‌نام انجام داده است.

شاید چند هفته دیگر، همین دست‌ها جارو بر خیابان‌های کربلا بکشند، پشت فرمان تانکرهای آبرسان بنشینند، زیر آفتاب داغ، تجهیزات موکب‌ها را جابه‌جا کنند یا در سکوت شب، شهری را برای عبور میلیون‌ها زائر آماده نگه دارند، بی‌آنکه نامشان جایی نوشته شود یا تصویری از آن‌ها در قاب دوربینی بماند.

شاید راز اربعین همین باشد؛ اینکه بزرگ‌ترین عاشقان این مسیر، بیش از آنکه دیده شوند، دوست دارند خدمت کنند و شاید برای همین است که هنگام خروج از ساختمان، هیچ‌کس از خود نمی‌پرسد «آیا انتخاب می‌شوم؟»، بیشترشان تنها یک دعا زیر لب دارند: «یا حسین... امسال هم ما را لایق نوکری‌ات بدان.»

کد مطلب 987398

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.