به گزارش ایمنا در سال ۱۰۰۶ میلادی، این ابرنواختر به عنوان نوری که آسمان شبانگاهی مناطقی را روشن کرد، ثبت شد. این مناطق اکنون به عنوان چین، مصر، عراق، ایتالیا، ژاپن و سوئیس شناخته می شوند. ابر در حال گسترش بقایای این انفجار ستارهای؛ که در صورت فلکی جنوبی گرگ (Lupus) یافت میشود، هنوز هم در سراسر طیف الکترومغناطیسی به صورت نمایشی از نور کیهانی نمایان میشود. در واقع، تصویر زیر حاصل ترکیب سه رنگ از پرتوهای X است که توسط "رصدخانه اشعه ایکس چاندرا" از مدار گرفته شده است. وسعت این ابر باقیمانده که اکنون به عنوان بقایای ابرنواختری SN ۱۰۰۶ معروف است، در حدود ۶۰ سال نوری به نظر میرسد، و به عنوان نشان دهنده بقایای یک ستاره کوتوله سفید شناخته میشود. این کوتوله سفید فشرده که بخشی از یک منظومه ستارهای دوتایی بوده، به تدریج مواد ستاره همدم خود را به دام انداخته و گرفته است. تجمع جرم درنهایت باعث یک انفجار گرماهستهای شده و ستاره کوتوله را نابود کرده است. از آنجا که فاصله این باقیمانده ابرنواختری حدود ۷۰۰۰ سال نوری است، در واقع انفجار حدود ۷۰۰۰ سال قبل از آن که نور آن در سال ۱۰۰۶ به زمین برسد، اتفاق افتاده است. امواج شوک (Shockwaves) در بقایای ابرنواختری باعث شتاب گرفتن ذرات تا انرژیهای فوقالعاده زیاد میشوند و ازاین رو به عنوان یکی از منابع پرتوهای مرموز کیهانی تصور میشوند.
/۱۰۴
نظر شما