به گزارش خبرگزاری ایمنا، نشریه آتلانتیک در گزارشی تند و کمسابقه، وضعیت دستگاه دیپلماسی آمریکا در دوران دونالد ترامپ را «فلج و بیسابقه» توصیف کرده و نوشته است واشنگتن در حالی همزمان درگیر تنش با ایران، چین و روسیه شده که بیش از ۱۰۰ پست سفارت آمریکا در سراسر جهان همچنان بدون سفیر باقی ماندهاند؛ رکوردی که به گفته این نشریه، نشاندهنده فروپاشی تدریجی دیپلماسی سنتی آمریکا زیر سایه مدیریت شخصی و قبیلهای ترامپ است.
آتلانتیک مینویسد در مقطع مشابه از دولت نخست ترامپ، حدود ۴۵ سفارتخانه بدون سفیر بودند، اما اکنون این عدد از مرز ۱۰۰ گذشته و حتی برخی از مهمترین متحدان واشنگتن نیز فاقد نماینده رسمی آمریکا هستند؛ وضعیتی که در بحبوحه بحرانهای جهانی، به معنای «کور شدن چشمهای دیپلماتیک آمریکا» تعبیر شده است.
این گزارش با انتقاد شدید از انتصابهای سیاسی ترامپ تأکید میکند رئیسجمهور آمریکا سفارتخانهها را نه به عنوان مراکز راهبردی سیاست خارجی، بلکه بهعنوان ابزار پاداشدهی به وفاداران شخصی خود میبیند. انتصاب افرادی چون «کاری لیک» بهعنوان سفیر آمریکا در جامائیکا، از نگاه آتلانتیک «توهینی آشکار به یک متحد قدیمی» توصیف شده؛ فردی که نه سابقه دیپلماتیک دارد و نه حتی تجربه موفق سیاسی.
آتلانتیک همچنین مدل مورد علاقه ترامپ یعنی اتکا به فرستادگان ویژهای مانند جرد کوشنر و استیو ویتکاف را «مضحک و ناکارآمد» توصیف کرده و نوشته است تلاش برای مدیریت بحرانهایی نظیر جنگ اوکراین بدون سفیر رسمی در مسکو یا کییف، بیشتر شبیه هرجومرج است تا دیپلماسی. این گزارش تأکید میکند که دوشغله کردن سفرا و واگذاری همزمان چند پرونده منطقهای به یک نفر، نهتنها انسجام ایجاد نکرده بلکه موجب سردرگمی، اختلال در ارتباطات و فرسایش بدنه وزارت خارجه شده است.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است ترامپ اساساً به دیپلماتهای حرفهای بیاعتماد است و آنها را دشمن سیاسی خود میداند. آتلانتیک با اشاره به تصمیم مارکو روبیو برای فراخواندن ۳۰ سفیر در آغاز کارش، این اقدام را نوعی «پاکسازی سیاسی» در وزارت خارجه آمریکا توصیف کرده است؛ اقدامی که نشان میدهد وفاداری سیاسی در دولت ترامپ، مهمتر از تخصص و تجربه دیپلماتیک شده است.
نویسنده گزارش، رفتار ترامپ در سیاست خارجی را به شخصیت «پالی» در فیلم «رفقای خوب» تشبیه میکند؛ فردی که از جلسات رسمی و ساختارهای حرفهای متنفر است و فقط از طریق حلقهای محدود از افراد نزدیک، زمزمهها و اطلاعات را دریافت میکند. به نوشته آتلانتیک، دولتهای خارجی نیز حالا متوجه این آشفتگی شدهاند و بهجای تعامل با سفارتخانههای آمریکا، تلاش میکنند مستقیماً به حلقه نزدیکان ترامپ دسترسی پیدا کنند؛ مسئلهای که عملاً ساختار رسمی سیاست خارجی آمریکا را دور زده است.
این گزارش در پایان با اشاره به شکستهای متوالی ترامپ در پروندههایی چون چین، روسیه، جنگهای تجاری و بحرانهای خاورمیانه تأکید میکند که حذف دیپلماسی حرفهای، آمریکا را به سمت انزوای راهبردی سوق داده است. آتلانتیک مینویسد جهان بدون سفیران آمریکا متوقف نمیشود، اما ادامه این روند میتواند جایگاه واشنگتن را بهعنوان یک ابرقدرت جهانی متزلزل کند؛ زیرا هزینه بیاعتمادی ترامپ به متخصصان را نه شاو، بلکه امنیت ملی و منافع بلندمدت آمریکا خواهد پرداخت.
نظر شما