به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در سالهای اخیر، گرمایش زمین بهطور قابلتوجهی شدت یافته است و تابستان در بسیاری از نقاط دنیا به گرمترین و بحرانیترین فصل سال تبدیل شده است. افزایش دما، موجهای گرمای طولانی، رطوبت شدید، کمبود آب و افزایش بیماریهای مرتبط با گرما، بسیاری از شهرها را وادار کرده است تا به دنبال راهکارهای نوآورانه و پایدار برای مقابله با این بحران باشند. اگرچه برای حل این معضل، روشهای سنتی همچون استفاده از تهویه مطبوع یا ایجاد مراکز خنکسازی همچنان کاربرد دارد، اما شهرهای پیشروب جهان در حال حرکت به سمت راهحلهای دائمیتر، محلیتر و بر پایه علم و فناوری هستند. این رویکردهای نو نشان میدهد که مقابله با گرما تنها وظیفه سیستمهای خنککننده نیست، بلکه بخشی از طراحی شهری، برنامهریزی اجتماعی و زیستپذیری آینده شهرهاست. این تلاشها از اقدامات اضطراری سنتی، همچون مراکز خنکسازی، فراتر میرود و به سمت زیرساختها و برنامهریزیهای دائمی، خلاقانه و آیندهنگرانه حرکت میکند.
در ادامه به بررسی راهکارها و نوآوریهای شهرهای جهان در سال ۲۰۲۶ برای مقابله با گرمای شدید تابستان میپردازیم:
سئول، کره جنوبی؛ «پناهگاههای اقلیمی» بر پایه هوش مصنوعی و زیرساختهای هوشمند
سئول یک دستورالعمل جامع ایمنی به مدت پنج ماه راهاندازی کرده است که نظارت با فناوری بالا را با شبکه گستردهتر مراکز خنکسازی ترکیب میکند. این شهر سیستمهای دوربین مدار بسته مبتنی بر هوش مصنوعی را در کنار مسیرهای اصلی جریان آب مستقر میکند تا افراد سرگردان را در زمان واقعی، هنگام سیلابهای ناگهانی، شناسایی کند، همچنین هوش مصنوعی دادههای رادار هواشناسی را تحلیل میکند تا میزان خطر سیلاب را در ۱۵ مسیر اصلی شناسایی و پیشبینی کند. برای مقابله با اثر جزیره گرمایی در شهر، سئول نزدیک به سه هزار مرکز خنکسازی را بهطور ویژه برای سالمندان، اداره میکند و علاوه بر آن، چهار هزار فضای عمومی دیگر از جمله کتابخانهها و مراکز اجتماعی را نیز برای استفاده بهعنوان پناهگاههای اضطراری سازماندهی میکند. همچنین در این شهر، یک نوآوری شاخص «برنامه همراه اقلیمی» وجود دارد که با بانکهای خصوصی و فروشگاههای زنجیرهای همکاری میکند تا برای رهگذران، پناهگاههای مجهز به سیستم تهویه هوا فراهم کند. در خیابانها نیز «جادههای خنککننده»، دارای آبپاشهای خودکار هستند تا دمای آسفالت را کاهش دهند و سامانههای مهپاش نیز در محلههای شلوغ نصب میشود. این راهبرد دوگانه، بهطور همزمان هم برای سیلابهای ناگهانی و هم برای گرمای شدید موثر است.
میلان، ایتالیا؛ چالش باغهای شهری
میلان با همکاری «شهرهای C۴۰» از طریق یک چالش عمومی که برای کسبوکارها، انجمنها، مدارس و گروههای غیررسمی باز است، در حال تبدیل فضاهای عمومی به «باغهای شهری» است. این ابتکار از پیشنهادهایی استقبال میکند که از مداخلات سریع و موقت تا تغییرات ساختاری دائمیتر را در بر میگیرد. در این چالش، به مداخلاتی اولویت داده میشود که «آسایش گرمایی» را با استفاده از عناصر سایهافکن، همچون نصب سایهبانها در میدانها و خیابانها یا فعالسازی زمینهای بازی مدارس، بهبود میبخشند. مدیران شهر میلان بر استفاده از مواد طبیعی یا قابلبازیافت از زنجیرههای تأمین پایدار، تأکید دارند، همچنین شرط مشخصی وجود دارد که از رنگهای تیره و پرداختهایی که موجب افزایش گرمایش میشوند، اجتناب شود و به جای آنها، سایههای روشن و بازتابنده ترجیح داده شود. این رویکرد بهویژه در مکانهایی نوآورانه است که امکان کاشت درخت در آنها بهدلیل محدودیتهای زیرساختی یا ملاحظات تاریخی وجود ندارد. در چنین شرایطی، راهکارهای موقت بهعنوان گزینههای سریع و موثر، جایگزین اقدامات سنتی میشود.
استکهلم، لینشوپینگ، و نورشوپینگ، سوئد؛ پروژه دادههای شهروندمحور
این سه شهر سوئدی در پروژه موسوم به «روشن» (پیشبرد دانش و ابزارها برای سازگاری شهرهای سوئدی با گرما) شرکت میکنندکه توسط مؤسسه هواشناسی و هیدرولوژی سوئد و دانشگاه لینشوپینگ هماهنگ میشود. تمرکز پروژه بر توسعه ابزارهای دقیق برای کمک به شهرداریها، در سازگاری با موجهای گرمایی رو به افزایش است. هسته خلاقانه این پروژه، شامل یک اپلیکیشن موبایل حسگر شهروندی است که ساکنان را در اعتبارسنجی و ارائه بازخورد در مورد آسایش گرمایی، بر اساس شاخصهای متناسب با کاربر، درگیر میکند. دادههای آن نیز با مدلسازی اقلیمی با دقت بالا و شبکهای از حسگرهای دمایی کمهزینه که در سراسر شهرها مستقر شدهاند، ترکیب میشود. سپس این اطلاعات وارد یک پلتفرم نمونه برای نمایش دادهها میشود؛ پلتفرمی که به برنامهریزان شهری کمک میکند مکانهای آسیبپذیر را شناسایی و گزینههای سازگاری را ارزیابی کنند. این رویکرد نشان میدهد مردم چگونه گرما را احساس میکنند و به آن واکنش نشان میدهند، بنابراین در این روش، فراتر از دادههای دما، تجربه انسانی، وارد برنامهریزی شهری میشود.
داکا و ساتولا، بنگلادش؛ معماری سازگار با گرما برای سکونتگاههای غیررسمی
در یکی از آسیبپذیرترین شهرهای گرم جهان، دو طرح برنده از مسابقه «طراحی معماری سازگار با گرما» متعلق به «مرکز اقلیمی صلیب سرخ و هلالاحمر» در حال توسعه هستند. سطوح خنککننده ساتولا، داکا، در چارچوب خانهها در سکونتگاههای غیررسمی به کار برده میشود. این طرح بهجای جایگزینی ساختمانها، سه راهکار غیرفعال برای سطوح ارائه میدهد که شامل کف، دیوارو سقف خنک، با استفاده از مواد محلی کمهزینه میشود، بهطوری که ساکنان آنها بتوانند بدون مهارتهای تخصصی، خودشان آنها را نصب کنند.
شهرستان کاجیادو، کنیا؛ برنامهریزی سلامت جغرافیایی برای تنش گرمایی
اقلیم سلامت، نمونه اولیه متنباز است که دادههای محلی اقلیم و سلامت را در نماهای جغرافیاییمبنا در سطح زیرشهرستان، با تیمهای سلامت تلفیق میکند. پایلوت اولیه این برنامه، بر شهرستان کاجیادو تمرکز دارد؛ جایی که تنش گرمایی، کمبود آب و تغییر الگوهای خطر بیماریهایی که از ناقلان به دیگران منتقل میشود، نیازهای فوری به برنامهریزی را ایجاد کرده است. این پلتفرم دادههای ناهمگون اقلیمی همچون دما، بارش، شاخصهای خشکسالی و شاخصهای سلامت شامل گزارشهای مراکز درمانی، پایش بیماریها و شاخصهای جانشین آسیبپذیری را دریافت و پردازش میکند و لایههای نقشهای کاربردی را برای استفاده عملیاتی منتشر میکند. این رویکرد نمونهای خلاقانه از همگرایی اقلیم، بهداشت عمومی و فناوری متنباز است.
نظر شما