به گزارش خبرگزاری ایمنا، به مناسبت ۲۸ اردیبهشت، روز جهانی موزه و میراث فرهنگی، سفری خواهیم داشت به دل تاریخ، هنر و فرهنگ اصفهان؛ شهری که بیجهت آن را «نصف جهان» نمینامند. در این شهر، هر کوچه و خیابانی روایتی دارد و هر بنایی، گنجینهای از هنر و معماری ایران زمین است، اما در این میان، موزههای اصفهان بهعنوان ویترینی از تمدن غنی این سرزمین، نقشی بیبدیل در حفظ و معرفی میراث گذشتگان ایفا میکنند.
اصفهان را به درستی موزه زنده هنر و معماری ایران نامیدهاند. همزمان با فرا رسیدن روز جهانی موزه و میراث فرهنگی، فرصتی مغتنم است تا سری به گنجینههای ارزشمند این شهر بزنیم؛ گنجینههایی که هر یک، برگ زرینی از تاریخ پرپیچوخم و هنر فاخر این دیار را روایت میکنند. از عمارتهای باشکوه صفوی گرفته تا کلیساهای تاریخی در قلب جلفا، هر موزهای در اصفهان داستانی شنیدنی دارد.
۱. موزه هنرهای معاصر اصفهان
این موزه ارزشمند در بنایی تاریخی به نام «جبهخانه» قرار دارد؛ بنایی که پیشینه آن به روزگار صفویان بازمیگردد. همانگونه که از نامش پیداست، جبهخانه محل نگهداری جبه و پوشاک سلطنتی در دوره صفوی بوده است. این بنا در همان عهد از میان رفت و به جای آن ساختمانی با کاربری دارالحکومه برپا شد.
پس از دوران صفوی، در دوره قاجار، دارالحکومه دوباره مرمت و بازسازی و مدتی محل اقامت مسعود میرزا، پسر ناصرالدین شاه قاجار معروف به «ظلالسلطان» شد. گفته میشود او از زیرزمین این دارالحکومه به عنوان زندان استفاده میکرده است. در دوره پهلوی، این عمارت کاربری اداری پیدا کرد و سرانجام پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۷۳ خورشیدی، بهطور رسمی به عنوان «موزه هنرهای معاصر اصفهان» آغاز به کار کرد.
ساختمان موزه دو طبقه است و مساحتی بالغ بر ۳ هزار متر مربع دارد. شش سالن نمایشگاهی، کتابخانهای با حدود ۲ هزار جلد کتاب فارسی و ۲۸۰ عنوان کتاب به زبانهای خارجی، واحدهای اداری و سالن اجتماعات در آن قرار دارد. معماری بنا شکلی کرسیمانند با پایههای بلند دارد و پنجرههای مشبک، جلوهای چشمگیر به آن بخشیدهاند. حیاطی وسیع در پیشانی عمارت قرار گرفته؛ ردیف درختان منظم پیرامون حیاط، فضایی دلنشین ساختهاند و در میانه آن حوضی بزرگ خودنمایی میکند. در محوطه نیز تندیسهایی از بزرگان شعر و ادب فارسی نصب شده است.
آدرس: اصفهان، خیابان استانداری، در جوار کاخ چهلستون و در بافت تاریخی دولتخانه صفوی
این موزه وظیفه دارد به صورت دورهای، نمایشگاههایی از آثار ارزشمند هنر معاصر ایران و جهان را به نمایش درآورد؛ همچنین برپایی رویدادهای هنرهای تجسمی و نگاهبانی از آثاری که در گنجینه گردآوری شده، بر عهده این مرکز هنری است.
از جمله برنامههای شاخص این موزه، ایده وقف آثار هنری بوده است که از سال ۱۳۹۷ آغاز شد و تاکنون بیش از ۳۷ قطعه اثر از هنرمندان برجسته به گنجینه موزه اهدا شده است . اولویت مهم این مجموعه برقراری ارتباطات بینالمللی با هنرمندان و ایجاد پیوندی مؤثر میان موزههای داخلی و خارجی است.
۲. موزه هنرهای تزئینی اصفهان (رکیبخانه)
درست در همسایگی موزه هنرهای معاصر، بنایی دیگر با کاربری موزه خودنمایی میکند؛ عمارت تاریخی «رکیبخانه». این عمارت یادگاری از قرن ۱۱ هجری (دوره شاه عباس اول) است. با توجه به نام «رکیبخانه» (رکیب به معنای یراق اسب) و با تکیه بر اسناد موجود از دوران صفویه، به نظر میرسد در این مکان، لوازم سوارکاری و یراقآلات اصطبل دولتی نگهداری میشده است.
پس از پایان حکومت صفویه، این عمارت مدتی متروک ماند تا اینکه در دوره قاجار، به دستور محمدحسین خان صدر اصفهانی (صدراعظم فتحعلی شاه) احیا شد. در دوره حکومت مسعود میرزا «ظلالسلطان»، پس از انجام تعمیرات و الحاقاتی، این بنا به عنوان محل زندگی این حاکم تعیین شد. در دوران پهلوی، اداره آمار و ثبت احوال اصفهان در این محل مستقر و سرانجام در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رکیبخانه مورد مرمت اساسی قرار گرفت و در سال ۱۳۷۵ به عنوان موزه هنرهای تزئینی اصفهان به بهرهبرداری رسید.
عمارت رکیبخانه دارای حیاطی بسیار دلنشین است. دور تا دور این حیاط سرسبز را تالارها و اتاقها احاطه کردهاند. در طرف راست حیاط، برج زیبایی به نام «کلاهفرنگی» دیده میشود. چشمنوازترین قسمت این بنا، شاهنشین آن است که گچبریها و تزئینات آن بهواقع دلانگیزند . مساحت این موزه حدود ۲۶۰۰ متر مربع است.
آدرس: اصفهان، خیابان استانداری، مقابل دانشگاه پردیس
این موزه دارای بیش از ۳ هزار قطعه هنری ارزشمند است که در ۷ بخش خط و کتابت (شامل خوشنویسیهای آیات قرآنی، احادیث و اشعار از هنرمندانی همچون میرعماد)، آثار لاکی و روغنی، آثار چوبی، آبگینه و سفال (شامل ظروف مربوط به قرن ۳ و ۵ هجری)، نگارگری (مینیاتورهای مکاتب تبریز، اصفهان و هرات)، آثار فلزی و دستبافتههای سنتی (ترمه و ملیلهدوزی) به نمایش درآمدهاند.
۳. کلیسای وانک (موزه ارامنه جلفا)
در قلب محله تاریخی جلفا، کلیسای جامع وانک قرار دارد. این کلیسا که از مهمترین کلیساهای ارمنیان ایران است، در زمان شاه عباس دوم صفوی و میان سالهای ۱۶۵۵ تا ۱۶۶۴ میلادی ساخته شده است. تاریخ حضور ارمنیان در اصفهان به کوچ اجباری آنها از جلفای نخجوان به دستور شاه عباس بزرگ بازمیگردد. آنان در جلفای نخجوان کلیسایی به نام «سورپ آمناپرگیچ وانک» داشتند و پس از هجرت به اصفهان، کلیسای جامع احداث شده را مطابق همان کلیسا نامگذاری نمودند.
مساحت کلی مجموعه کلیسای وانک ۸۷۳۱ متر مربع است که ۳۸۵۷ متر مربع آن را ساختمان و بقیه را فضای سبز و باغ وانک تشکیل میدهد. معماری کلیسای وانک جالب توجه است؛ برخلاف کلیساهای کهن ارمنی که بیشتر با سنگ ساخته میشدند، این کلیسا با خشت خام بنا گردیده است. دیوار بیرونی آن با آجر و دیوار درونی با اندود گچ پوشانده شده و بر روی آن نقاشی و تزیینات انجام گرفته است؛ جالب آنکه گنبد کلیسای وانک برخلاف کلیساهای کهن ارمنی که گنبدی مخروطی شکل دارند، شبیه گنبد مساجد ایرانی عصر صفوی ساخته شده است.
آدرس: اصفهان، محله جلفا، خیابان نظر شرقی، کوچه کلیسای وانک
از جمله آثار شاخص این موزه عبارتند از:
- کتابها و نسخ خطی: مجموعهای از حدود ۴۰ جلد کتاب خطی نفیس که تعدادی از آنها تورات، انجیل مقدس و کتابهای مذهبی هستند. قدیمیترین نسخه، انجیلی متعلق به قرن دهم میلادی است که بر روی پوست نوشته شده است. همچنین کوچکترین کتاب دعای دنیای مسیحیت در این مجموعه نگهداری میشود.
- نخستین دستگاه چاپ ایران: یکی از ارزشمندترین آثار این موزه، نخستین ماشین چاپ ایران است که بازدیدکنندگان میتوانند از نزدیک آن را ببینند.
- تابلوهای نقاشی: مجموعهای از تابلوهای نقاشان اروپایی و ارمنی که موضوعاتی مذهبی دارند. یک سیاهقلم از چهره حضرت ابراهیم (ع) که به رامبراند، نقاش شهیر هلندی قرن ۱۷، منسوب است از آثار منحصر به فرد این موزه به شمار میرود .
- نوشته روی تار مو: یکی از شگفتانگیزترین آثار این موزه، تابلویی است که انجیل بر روی یک تار مو نوشته شده و بازدیدکنندگان برای دیدن آن باید از ذرهبین استفاده کنند.
- اسناد تاریخی: فرامین پادشاهان صفوی و اسناد مربوط به نسلکشی ارامنه در دوران حکومت عثمانی در این موزه نگهداری میشود.
۴. موزه موسیقی اصفهان
موزه موسیقی اصفهان نخستین و تنها موزه تخصصی موسیقی خصوصی در ایران است که در تاریخ یازدهم آذر ۱۳۹۴ توسط دو تن از موسیقیدانان علاقهمند به موسیقی سنتی ایران، تأسیس شد. این موزه در همین مدت زمان کوتاه توانسته نظر عده زیادی از گردشگران داخلی و خارجی را به خود جلب کند و در بسیاری از سایتهای داخلی و خارجی بسیار محبوب بوده است.
این موزه از بخشهای مختلفی تشکیل شده است:
- تالار سازهای ملی: در این تالار میتوانید از سازهای اصیل سنتی که در مناطق مختلف ایران مورد استفاده قرار میگیرد، دیدن کنید.
- تالار سازهای محلی: این تالار به موسیقی محلی مناطق مختلف ایران اختصاص پیدا کرده است.
- سرای سرآهنگان: بنیانگذاران موزه برای ادای احترام به اساتید موسیقی ایران، قسمتی را به نام سرای سرآهنگان در نظر گرفتهاند که در آنجا با زندگینامه و آثار این افراد آشنا خواهید شد.
- کارگاه سازسازی: این بخش یکی از جذابترین قسمتهای موزه است و در آن با نحوه ساخت و جنس سازهای ایرانی آشنا میشوید.
- موسیقیسرا: از جمله ویژگیهای منحصر به فرد این موزه، بخش موسیقیسراست. در این قسمت میتوانید به یک اجرای زنده موسیقی دلچسب گوش دهید و از صدای سازهایی که در موزه مشاهده کردهاید لذت ببرید.
در این موزه بیش از ۳۰۰ نوع ساز ایرانی از جمله تار، سهتار، کمانچه، دف، دنبک، سنتور، چنگ، رباب، بربط، نی، قانون (که یکی از کهنترین سازهای ایرانی است) و قیچک (ساز محلی جنوب شرقی ایران) به نمایش گذاشته شده است.
۵. موزه آب اصفهان
موزه آب اصفهان در نزدیکی استانداری قرار دارد و به پاسداشت زایندهرود و هنر دیرینه قناتداری در فلات مرکزی ایران اختصاص پیدا کرده است. این موزه که یکی از موزههای تخصصی و منحصر به فرد ایران است، گنجینهای از دانش و تاریخ آب در این خطه کویری است. ساخت این موزه در دهه ۱۳۸۰ شمسی آغاز شد و هدف آن نمایش سیر تحول مدیریت منابع آب در ایران از گذشته تا امروز است. با توجه به اهمیت تاریخی زایندهرود در حیات و تمدن اصفهان، این موزه جایگاه ویژهای در میان موزههای شهر دارد.
در این موزه میتوان شاهد این بود که در زمان گذشته، مردم چطور با کمبود آب کنار میآمدند و آن را مدیریت میکردند. موزه آب اصفهان یادآور این حقیقت است که تمدن شکوفای اصفهان در دل کویر، بر پایه دانش پیشرفته مدیریت آب و احترام به این مایه حیات بنا نهاده شده است.
۶. موزه حمام علیقلی آقا (موزه مردمشناسی)
حمام تاریخی علیقلی آقا در نیمه اول قرن دوازدهم هجری (دوره صفوی) توسط یکی از درباریان به نام علیقلی آقا ساخته شده است. در آن دوران، استفاده از حمام برای عموم مردم آزاد بود و آقایان و بانوان در دو شیفت قبل از ظهر و بعد از ظهر در آن استحمام میکردند. این حمام بعد از مرمت و با اضافه شدن مجسمههای مومی، کاربری خود را تغییر داد و امروزه به عنوان موزه مردمشناسی اصفهان شناخته میشود .
معماری این حمام به سبک معماری اصفهان در اواخر عصر صفوی ساخته شده و بنای آن از دو مجموعه حمام بزرگ و کوچک تشکیل شده است. تزیینات چشمنواز این حمام از دورههای مختلف صفوی، قاجار و پهلوی به یادگار ماندهاند. برای مثال در دوران قاجار نقاشیهایی به این بنا افزوده شده است. این حمام به همراه مسجد، بازارچه، چهارسوق و کاروانسرا، بخشهایی از مجموعه تاریخی علیقلی آقا هستند . مساحت این موزه ۱۲۰۰ متر مربع است .
آدرس: اصفهان، محله علیقلی آقا، خیابان آیتالله بیدآبادی .
در قسمتهای مختلف این حمام، مجسمههای مومی قرار داده شدهاند که صحنههای تاریخی استحمام و آیینهای حمام رفتن در دوران قاجار را بازسازی کردهاند. با تماشای این مجسمهها، گویی به چند قرن پیش سفر میکنید و از نزدیک شاهد آداب و رسوم حمامهای سنتی ایرانی میشوید. این حمام در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است و علاوه بر موزه مردمشناسی، میتواند موزه معماری نیز تلقی شود.
۷. موزه تاریخ طبیعی
موزه تاریخ طبیعی اصفهان در بنایی تاریخی به نام تالار تیموری قرار دارد که مربوط به دوره تیموریان (سده نهم هجری) است. این بنا در تاریخ یکم دی ۱۳۴۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا دارای چند تالار بزرگ و یک ایوان است که با مقرنس و تزیینات گچبری زینت داده شده است. در دوران صفویان و پس از آن، تغییراتی در بنا به وجود آمده و الحاقاتی به آن اضافه شده یا قسمتهایی از آن کاسته شده است .
این موزه در تاریخ پانزدهم اسفند ۱۳۶۷ به بهرهبرداری رسید. تمام آثار و مجموعههای موزه در زمینههای علوم گیاهی، جانوری، زمینشناسی و جغرافیایی به همت و سرمایه یکی از اساتید دانشگاه، از نقاط مختلف ایران و جهان گردآوری، خریداری یا مبادله شده است. ایشان در مدت ۳۷ سال آثار موجود در موزه را گردآوری، تنظیم و ردهبندی کردهاند .
این موزه دارای ۷ سالن متنوع راهنمای موزه، جانوران بیمهره، گیاهشناسی، زمینشناسی، جغرافیای طبیعی و نقشهها، مهرهدار و سالن کمک آموزشی و دیدنیهای جهان خلقت است.
۸. موزه علوم و فنون اصفهان
موزه علوم و فنون آموزش و پرورش اصفهان در سال ۱۳۸۱ افتتاح شد تا نوجوانان بتوانند با به شکل ساده با علوم مختلف آشنا شوند. این موزه حدود ۲۰۰۰ مترمربع مساحت دارد و در بخشهای مختلف آن وسایل آموزشی و علمی از رشتههای گوناگون وجود دارد.
این موزه که زیر نظر آموزش و پرورش اصفهان اداره میشود، فضایی آموزشی و تعاملی برای آشنایی با علوم مختلف است. هدف این مجموعه، نمایش سیر تحول علوم و فنون، عینیتبخشی به کتابهای درسی، آشنایی با کهکشانها و ایجاد روحیه پژوهش در بازدیدکنندگان، به ویژه دانشآموزان است.
این موزه شامل بخشهای متنوعی است:
- آسماننما (پلانتاریوم): بازدیدکنندگان میتوانند با آسمان شب، صور فلکی و کهکشانها آشنا شوند.
- اپتیک (نور و بینایی): آزمایشها و دستگاههای مرتبط با نور، عدسیها، آینهها و پدیدههای نوری.
- زمینشناسی: نمونههایی از کانیها، سنگها و فسیلها.
- شیمی: آزمایشها و تجهیزات ساده شیمیایی برای آشنایی با واکنشها و مواد شیمیایی.
- فیزیک: دستگاههای آموزشی مرتبط با قوانین فیزیک، حرکت، نیرو، الکتریسیته و مغناطیس.
- فنی و حرفهای: آشنایی با ابزارآلات و مهارتهای فنی.
آدرس: اصفهان، خیابان سعادتآباد، خیابان مصلی، کوچه شماره ۲۴، مدرسه جهانگیرخان.
بازدید از این موزه نیاز به هماهنگی قبلی با مدیریت دارد و روزهای بازدید به تفکیک جنسیت تعیین شده است.
۹. موزه صدف
موزه صدف اصفهان نخستین موزه تخصصی صدف و حلزونهای دریایی در ایران است که در پارک جنگلی ناژوان قرار دارد. این موزه فضایی منحصر به فرد و شگفتانگیز را برای علاقهمندان به موجودات دریایی و شگفتیهای اعماق دریا فراهم کرده است.
در این موزه بیش از ۲ هزار نمونه از ۸۰۰ گونه مختلف از آبهای خلیج فارس، دریای عمان، دریای خزر و اقیانوسهای مختلف جهان نگهداری میشود. بخشی از این مجموعه حاصل ۲۵ سال تلاش کاپیتان حسن خواجه، دریانورد ایرانی است.
نمونههای موجود در موزه عبارتند از:
- نرمتنان (صدفهای دریایی): انواع صدفهای حلزونی و دوکفهای با رنگها و اشکال گوناگون.
- خارپوستان: ستارههای دریایی، توتیاهای دریایی (خارپشت دریایی)، سکههای دریایی (دلار شنی) و خیارهای دریایی.
- سختپوستان: انواع خرچنگهای دریایی با اندازهها و رنگهای متنوع.
آدرس: اصفهان، اتوبان شهید حبیباللهی، میدان سهروردی، خیابان الفت، پارک جنگلی ناژوان.
۱۰. موزه کاخ چهلستون
کاخ چهلستون یکی از مشهورترین بناهای تاریخی ایران و نمادی از شکوه معماری صفوی است. این کاخ در زمان شاه عباس یکم ساخته و در زمان شاه عباس دوم تکمیل شد و برای پذیرایی از میهمانان و سفرای خارجی مورد استفاده قرار میگرفته است. نام چهلستون از انعکاس ۲۰ ستون تالار ورودی در حوض مقابل گرفته شده است که در مجموع ۴۰ ستون به نظر میرسد.
این کاخ با مساحتی حدود ۶۷۰۰ متر مربع در میان باغی وسیع و سرسبز قرار دارد. تالار اصلی کاخ با ۲۰ ستون چوبی بلند که بر روی چهار پایه سنگی شیردال قرار گرفتهاند، زینت پیدا کرده است. سقف تالار با نقاشیهای دیواری و آینهکاریهای نفیس پوشیده شده است که صحنههایی از مراسم بزم، رزم و پذیرایی از پادشاهان و سفرای خارجی را به تصویر میکشد.
این کاخ بخشهای مختلفی همچون تالار ۲۰ ستون با نقاشیهای دیواری و آینهکاری تزئینشده، تالار آینه، ایوانهای دو طرف و استخر بزرگ مقابل کاخ دارا است.
آدرس: اصفهان، میدان امام حسین(دروازه دولت)، خیابان استانداری، مجموعه چهلستون.
این باغ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. نقاشیها و آینهکاریهای بینظار این کاخ، آن را به یکی از ارزشمندترین آثار تاریخی ایران تبدیل کرده است.
۱۱. خانه مشروطیت اصفهان
خانه مشروطیت اصفهان یا همان خانه مشروطه، یکی از موزه های اصفهان است که نقش مهمی در جنبش مشروطهخواهی اصفهان داشت. این خانه در در خیابان نشاط اصفهان قرار دارد و محل زندگی حاجآقا نورالله نجفی اصفهانی، یکی از چهرههای تأثیرگذار مشروطه بوده و در آن زمان، جمعی از روحانیون، آزادیخواهان و سیاستمداران در همین خانه گرد هم میآمدند تا درباره وضعیت کشور و آینده ایران گفتوگو کنند.
معماری خانه بسیار دیدنی است و با ارسیهای چوبی و شیشههای رنگی زیبا و حیاطی دلنشین که حالوهوای اواخر قرن نوزدهم را زنده میکند. وقتی در اتاقها و راهروهای آن قدم میزنید، حس میکنید به دوران مشروطه برگشتهاید. در این موزه اصفهان، مجموعهای از اسناد، عکسها، و وسایل مربوط به مبارزان مشروطهخواه اصفهان نگهداری میشود؛ همچنین تندیسهایی از شخصیتهای مهم آن دوران هم به نمایش گذاشته شده تا با چهرهها و اندیشههای آنها آشنا شوید.
۱۲. باغ موزه پروانهها
باغموزه پروانهها یکی از دیدنیترین موزههای اصفهان است که در دل پارک جنگلی ناژوان قرار دارد. داخل این باغ استوایی میتوان بیش از ۱۰۰ نوع گیاه زیبا و متنوع مثل فردوس، سیکاس، بگونیا و فیکوس را مشاهده کرد که محیطی مرطوب و مناسب برای زندگی پروانهها و حشرات به وجود آورده است.
مهمترین بخش باغموزه، تالار پروانههای تاکسیدرمیشده است؛ جایی که حدود ۲۲۰۰ پروانه رنگارنگ از گونههای مختلف در ۴۸ قاب شیشهای به نمایش درآمدهاند. در کنار این بخش، اطلاعات علمی جالبی هم درباره چرخه زندگی و رشد پروانهها ارائه میشود که برای کودکان و نوجوانان آموزنده و سرگرمکننده است.
۱۳. مجموعه تخت فولاد
تخت فولاد از قدیمیترین آرامستانهای ایران است که چهرههای بزرگ علمی، فرهنگی و مذهبی زیادی در آن به خاک سپرده شدهاند. برای معرفی این شخصیتها و نمایش اسناد مربوط به آنها، مجموعهای با عنوان موزههای تخت فولاد ایجاد شده است.
این موزه شهر اصفهان دو بخش اصلی دارد: بخش مشاهیر و بخش نشریات و اسناد تاریخی. در بخش مشاهیر، میتوانید عکسها و زندگینامه شخصیتهای برجستهای مثل علامه مجلسی، صائب تبریزی، بیدآبادی، حاج آقا رحیم ارباب و آقا نجفی اصفهانی را ببینید.
در بخش نشریات نیز میتوان روزنامهها و جراید قدیمی اصفهان را مشاهده کرد که مربوط به دورههای مختلف تاریخی است و بخشی از هویت فرهنگی شهر را نشان میدهد. جالب است که بسیاری از این نشریات توسط افرادی منتشر میشد که خودشان در همین آرامستان آرام گرفتهاند.
در موزه سنگنوشتههای قدیمی، عکسهایی از تکایا و مجالس ترحیم گذشته و وسایل مربوط به آیینهای سنتی عزاداری نیز نگهداری میشود. با بازدید از این موزه هم با زندگی بزرگان این شهر آشنا میشوید و هم بخشی از تاریخ مطبوعات دوره قاجار و پهلوی را از نزدیک میبینید.
آدرس مجموعه تخت فولاد: خیابان آزادگان، داخل مجموعه تاریخی تخت فولاد، سالن گنجینه تخت فولاد
۱۴. موزه عصارخانه شاهی اصفهان
قدمت بنای این موزه اصفهان به دوره شاه عباس صفوی، یعنی حدود سال ۱۰۲۱ هجری قمری بازمیگردد. این موزه در گذشته کارگاهی برای روغنگیری از دانههایی همچون کرچک و کنجد بوده و شترها نیروی لازم برای چرخاندن سنگهای آسیاب را تأمین میکردند. بعد از سالها، این عصارخانه مرمت شده و اکنون به یکی از موزههای اصفهان تبدیل شده است.
فضای داخلی بنا هم با سقفهای گنبدی طراحی شده تا هوا خنک بماند و روغنها خراب نشوند. وقتی وارد موزه میشوید، میتوانید تصور کنید در گذشته چگونه دانههای روغنی زیر سنگ آسیاب خرد میشده و شترها در بخشی به نام شترخان دور آن میچرخیدند تا سنگ بزرگ را بچرخانند. اگرچه بعضی بخشها مثل شترخان و بارانداز دیگر وجود ندارد، اما قسمتهای اصلی کارگاه و انبارهای قدیمی هنوز باقی مانده و با دقت بازسازی شدهاند.
آدرس: میدان نقشجهان، بازار عطارها، جنب ورودی بازار قیصریه، ورودی سرای مخلص
۱۵. مدرسه چهارباغ اصفهان
مدرسه چهارباغ اصفهان، یک مدرسه علوم دینی در ایران است که به دستور شاه سلطان حسین صفوی(حکومت:۱۱۰۵ ـ ۱۱۳۵ق) در چهارباغ اصفهان بنا شد. این مدرسه را مدرسه سلطانیه و مادر شاه نیز نامیدهاند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، این مدرسه به مدرسه امام صادق(ع) تغییر نام یافت.
مدرسه چهارباغ از آثار ملی ایران محسوب میشود و معماری آن مورد توجه هنرمندان و گردشگران قرار دارد.
آدرس: چهارباغ عباسی
موزهها؛ پلهای زنده میان میراث نیاکان و هویت امروز ما
اصفهان را به درستی «موزه زنده هنر و معماری ایران» نامیدهاند. در این گزارش به مناسبت روز جهانی موزه و میراث فرهنگی، با بیش از ده گنجینه ارزشمند از این شهر آشنا شدیم که هر یک دریچهای نو به جهانی از هنر، تاریخ، علم و فرهنگ است.
در موزه هنرهای معاصر و موزه هنرهای تزئینی، تلفیقی از معماری صفوی و قاجاری را با آثاری از هنرمندان معاصر و صنایع دستی نفیس ایرانی میبینیم. در کلیسای وانک، با تاریخ پرفرازونشیب ارمنیان ایران، نسخ خطی نفیس، نخستین دستگاه چاپ و شاهکاری منسوب به رامبراند آشنا شدیم. موزه موسیقی نیز ما را با بیش از ۳۰۰ ساز ایرانی و اجرای زنده موسیقی اصیل آشنا کرد.
موزه آب یادآور دانش پیشرفته مدیریت منابع آب در کویر بود؛ موزه عصارخانه شاهی، خانه مشروطیت و حمام علیقلی آقا ما را با ادوات و مجسمههای خود به چند قرن پیش برد. در موزه تاریخ طبیعی و باغ موزه پروانهها شاهد شگفتیهای آفرینش بودیم. موزه علوم و فنون فضایی آموزشی برای آشنایی با علم و فناوری فراهم کرده و موزه صدف ما را با زیباییهای اعماق دریاها آشنا ساخت، همچنین مجموعه موزههای تخت فولاد ما را در سفری به تاریخ کشور و آشنایی با علما و بزرگان این دیار همراهی کرد و سرانجام کاخ چهلستون، نماد شکوه و جلال معماری صفوی، ما را به دوران اوج تمدن ایران برد.
یادمان باشد که موزهها تنها ویترینی از گذشته نیستند؛ آنها پلهای زنده میان میراث نیاکان و هویت امروز ما هستند. سفر به اصفهان بدون بازدید از موزههایش را میتوان سفری ناقص دانست، چراکه این شهر خود، بزرگترین موزه زنده ایران است.
نظر شما