از صبر، اسقامت و جهاد معلمان در میدان تا ایجاد تمدن نوین اسلامیِ ریشه‌دار و ماندگار

وقتی معلم، صبر، همراهی و امید درس می‌دهد

صبح با کلاس، آزمون و صدای ورق‌ زدن کتاب‌ها آغاز شد، اما چند دقیقه بعد، خبر جنگ موجی از نگرانی به وجود آورد و درست لحظه‌ای که ترس می‌توانست همه‌ را به‌هم بریزد، این حضور معلم‌ها بود که حال‌وهوای مدرسه را عوض کرد، آن‌ها مادرانه کنار دانش‌آموزان ایستادند و نشان دادند، معلم می‌تواند پناهی امن باشد.

معلم‌ بودن، گاهی خیلی فراتر از تدریس چند صفحه کتاب است. گاهی معلم باید میان ترس و امید بایستد و اجازه ندهد آینده، زیر سایه بحران خاموش شود. دانش‌آموزان شاید سال‌ها بعد فرمول‌ها و تاریخ امتحان‌ها را فراموش کنند، اما هیچ‌وقت یادشان نمی‌رود چه کسی در سخت‌ترین روزها کنارشان نشست، به حرف‌هایشان گوش داد و اجازه نداد احساس تنهایی کنند. در روزهایی که تلفن‌های همراه پر از خبرهای هولناک بود و اضطراب از هر صفحه‌ای بیرون می‌ریخت، معلم‌هایی بودند که حلقه‌های گفت‌وگو ساختند، قرآن خواندند، شب‌ها کنار دانش‌آموزان ماندند و تلاش کردند به آن‌ها یاد دهند که حتی در دل بحران هم می‌شود، ایستاد، فکر کرد و امید را در دل نگه داشت. شاید مهم‌ترین ویژگی یک معلم، همین توانایی عجیب برای «ادامه‌ دادن» باشد؛ ادامه‌ دادن حتی وقتی خودش خسته، غمگین یا زخمی است.

متن کامل این روایت را از اینجا بخوانید.