به گزارش خبرگزاری ایمنا، یوسف شیری در جنگ آمریکایی-صهیونیستی به شهادت رسید و فدایی وطن شد و پدر یوسف، با چشمانی که اشک در آنها حلقه زده بود، گفت: «فرزند من شهید بشه که خم به ابروی ۸۰ میلیون ایرانی نیاد»، این جمله، فلسفه یک ملت است، فلسفهای که از فداکاری و از خودگذشتگی شروع میشود و به امنیت و صلابت ایران ختم میشود.
مادر یوسف هم با بغضی که در گلویش گره خورده بود، گفت: «بچه من فدای همه مردم ایران.» این جمله از عمق وجود آمده بود، از قلبی که شکسته است، اما هنوز میتپد، از قلب مادری که فرزندش به شهادت رسیده، اما افتخار میکند و این مادری است که درد را قورت داده و ایستاده و بغض را فرو خورده و سخن گفته است و این مادر نشان میدهد غیرت، تنها در مردان نیست.
روایت خانواده شهید شیری برای ملت ایران ناآشنا نیست
روایت خانواده شهید شیری، روایتی ناآشنا نیست، خانوادههای بسیاری در ایران، همین را گفتند، همین را پذیرفتند، همینگونه استوار ایستادند، پدرانی که فرزندانشان را دادند و گفتند ارزشش را داشت و مادرانی که پاره تنشان را هدیه دادند و گفتند فدای مردم ایران باد.
این فرهنگ در هیچ جای دنیا نظیر ندارد، فرهنگی که میگوید فرزند من، مال ملت است و این روایتی است که تنها در جوامع قدرتمند نوشته میشود.
آن سوی روایتها؛ فرزندان در سوگ شهادت مادر و پدر / همه ملت خانواده شهداست
آن سوی روایتها، فرزندانی هم هستند که والدینشان به شهادت رسیدند، کودکانی که بدون پدر و مادر بزرگ میشوند، نوجوانانی که جای خالی پدر و مادر را احساس خواهند کرد و جوانانی که یتیم شدند، اما هویت ایرانی خود را از دست ندادند.
همه ما، دختر و پسر والدینی هستیم که فرزندشان به شهادت رسیده و همه ما، والدین فرزندانی هستیم که پدر و مادرشان شهید شدهاند، همه ملت ایران خانواده شهدا است و در کنار آنها خواهد ماند.
روایتی از ایستادگی در برابر اندوه؛ اشک مادر و بغض پدر برای ایستادگی ملت
در آن لحظه که مادر یوسف شیری، بغضش را فرو برد و گفت بچهام فدای مردم ایران، در آن لحظه که پدر یوسف، اشک در چشمانش حلقه زده بود، اما ایستاد و سخن گفت، در آن لحظه، تاریخ ایستاد، تاریخ این لحظه را ثبت و این کلمات را حک کرد.
این روایت استوارترین ایستادگی است، نه ایستادگی در میدان جنگ، بلکه ایستادگی در میدان اندوه و این شجاعتی است که تنها انسانهای آزاده آن را در وجود خود احساس میکنند.
این شجاعت، شجاعت تمام خانوادههای شهدا و ملت ایران است، ملت ایران همه استوار میایستند، خم به ابرو نمیآورند و در فراغ عزیزان خود سر خم نمیکنند تا صبح پیروزی فرا برسد.
همه ایران یک صداست/ چطور شرمگین نمیشوید؟
در این میان کسانی هستند که شرمگین نیستند، کسانی که هنوز برای ایران بمباران میخواهند، شهدای بیگناه را فراموش کردهاند و خونهای ریختهشده را نادیده میگیرند، اما وجود آنها در برابر ملتی که همه یک صدا هستند، به چشم نمیآید.
ملت ایران، یک صدا و یک دل است و همه بر سر یک چیز توافق داریم؛ همه فدای ایران. ما همه چیز را فدای مادر میکنیم، چراکه خاک پاک ایران ارزشش را دارد.
روایتی از عشق، فداکاری و ایستادگی که هرگز پایان پیدا نمیکند
مادر شهید شیری، بغضش را قورت داد و ایستاد، پدر این شهید گرانقدر، اشکش را پاک کرد و سخن گفت و ملت ایران، پشت سرشان ایستادند؛ این روایت ایران است، روایتی از عشق، از فداکاری و ایستادگی و روایتی که هرگز پایان پیدا نمیکند.
نظر شما