به گزارش خبرگزاری ایمنا، آسمان کرمانشاه، دیگر همان آسمان آبی آشنای کودکی نبود؛ بوی باروت و غم، فضای روستای کارخانه از توابع کنگاور را فرا گرفته بود و در دل این سرزمین پرفروغ، قلب کوچک و معصوم باران صادقی، کودک پنج ساله بیگناه، دیگر به تپش درنیامد و باران که نامش نویدبخش طراوت و زندگی بود، با رگبار خونین خشم و ظلم استکبار به شادت رسید.
این فاجعه دلخراش در جریان تجاوز هوایی رژیم صهیونیستی و حامیان آمریکایی آن رخ داد؛ جنگندههایی که نه تنها مرزهای جغرافیایی، بلکه مرزهای انسانیت را درنوردیدند و بیرحمانه آسمان امن ایران را هدف قرار دادند.
صدای انفجار مهیب حملات ددمنشانه این جنایتکاران هسته وجود آدمی را به لرزه درآورد و شهادت این کودک معصوم، همچون مهری سیاه بر پیشانی مستکبران جهان ثبت شد و غمی عمیق و جاودانه را در قلبهای بیدار ملت ایران جاودانه ساخت.
باران صادقی، نماد عفت و پاکی ملت ایران بود؛ کودکی که آرزوهایش هنوز در قاب کلمات ناگفته مانده بود و دشمنان نمیدانستند که با ریختن خون این فرزند زینبگونه، درخت مقاومت ایران را آبیاری کردند.
غم شهادت باران تا ابد در رگهای این مرز و بوم جاری خواهد ماند و تبدیل به خونی میشود که در رگهای نسلهای آینده برای پاسداری از خون شهدا به جوشش درخواهد آمد.
ملت ایران در سوگ این کودک شهید، عهدی دوباره بستند که تا پای جان در برابر ظلم ایستاده باشند و انتقام خون باران را پاسخی خونین و کوبنده به دشمنان بدانند.
سخن رهبر معظم انقلاب مبنی بر اینکه «هر شهید، یک پرونده انتقام است»، معنا و ساختاری تازه به همراه داشته است و در این نگاه، هر خون مظلومی که بر زمین ریخته میشود، خود به سندی برای اقدام و برنامهریزی تبدیل میشود و این راهبرد، پیام ضروری و واضحی دارد که دشمن هیچگاه مصون از پاسخ نخواهد ماند، حتی اگر سالها بگذرد.
ملت ایران در سختترین میدان تاریخ خود ایستاده است، اما این ایستادگی، سرآغاز شکوهی نوین است و دشمنان دانستهاند که با ملتی روبهرو هستند که هر شهیدش، شروع داستانی تازه از مقاومت است.
در قاموس انقلاب اسلامی، خون هر شهید، پرونده یک انتقام است و این پروندهها بسته نخواهد شد تا زمانی که عدالت بر زمین جاری شود.
نظر شما