به گزارش خبرگزاری ایمنا، ظهر چهارمین روز فروردین، حملات هوایی آمریکا و رژیم صهیونیستی ظهری متفاوت را برای ساکنان یکی از پررفتوآمدترین مناطق اصفهان رقم زد؛ جایی که تا چند ساعت قبل از حادثه، نانواییها و جنبوجوش روزمره کسبه، نشانی از یک روز عادی داشت. اما انفجارها و موج تخریب ناشی از آن، این تصویر آشنا را در لحظهای دگرگون کرد.
اکنون در امتداد کوچهها و گذرهای خیابان کاوه، سازههای نیمهفروریخته، شیشههای خردشده و مغازههایی که در هم فروریختهاند، چشماندازی تلخ و سنگین ایجاد کرده است. بوی دود در هوا مانده و صدای قدمهای مردمی که با نگرانی به دنبال وسایل باقیمانده خود میگردند، سکوت پس از حادثه را میشکند.
در میان این فضای آشفته، نیروهای امدادی و گروههای داوطلبانه با سرعت و هماهنگی در حال فعالیت هستند؛ پاکسازی مسیرها و بررسی ایمنی ساختمانها بخشی از اقداماتی است که از نخستین ساعات پس از حادثه آغاز شده و همچنان ادامه دارد.
حضور نیروهای خدمات شهری نیز به چشم میخورد؛ کارگرانی که با لباسهای خاکآلود در کنار داوطلبان ایستادهاند و تلاش میکنند آثار تخریب را از سطح معابر جمعآوری کنند تا رفتوآمد ساکنان تسهیل شود.
تجاوز وحشیانه به محل کسب و کار و معیشت مردم، فقط یک گوشه از جنایات رژیم صهیونیستی است؛ اینجا مردم در حال خرید نان بودند که ناگهان مغازه نانوایی تخریب شد، عدهای نیز مشغول خرید مایحتاج خود بودند، اما مغازههایی که منبع درآمد یک خانواده بود، به تلی از خاک تبدیل شد.
یکی از شهروندان حاضر در محل گفت: «من مرغ خریدم، با مغازهدار حساب کردم که به ناگهان با صدای انفجار سقف مغازه فروریخت، یه کم از آوارها روی کمرم ریخت و من زمین خوردم، دقایقی بعد که توان ایستادن پیدا کردم از مغازه بیرون آمدم و دیدم از ماشینم هیچی باقی نمانده؛ خدا لعنتشون کنه که آرامش و زندگی مردم رو میگیرند.»
در بازدید میدانی مسئولان شهری، بر تسریع عملیات امداد، ساماندهی کسبه آسیبدیده و آغاز فرایند ارزیابی خسارتها تأکید شد. بسیاری از کسبه که عمر و سرمایهشان در یک روزِ پرحادثه آسیب دیده، با نگرانی از آینده حرف میزنند، اما همزمان امید دارند که روند بازسازی با سرعت آغاز شود.
گرچه تنها ساعتهایی از این واقعه گذشته، اما تلاش جمعی نیروهای امدادی، خدمات شهری و داوطلبان مردمی موجب شده است که بار سنگین حادثه برای ساکنان کمی قابلتحملتر شود. در گوشهوکنار منطقه، میتوان صحنههایی از همبستگی را دید؛ صحنههایی که میان ویرانیها، کورسوی امید را زنده نگه میدارند.
نظر شما